Frankie and Johnny (1966)

Het verhaal is niet zo verbluffend, maar wel hele goede soundtrack. Of terwijl tipiche Elvis film.

4*

Oei.

Ik heb al heel wat Elvis-flicks gezien maar deze is wederom een dieptepunt. De king heeft een handjevol goede films gemaakt, helaas hoort deze daar niet bij. In totaal heeft hij er 31 gemaakt en doorgaans waren dat zeer suffe films ter promotie van een nieuw album. Elvis had een wurgcontract waar hij graag onder uit wilde. Dit is pas in '69 gelukt en daardoor ontstonden er flutfilmpjes als dit. Met een verhaal om van te janken en dito acteerwerk. Bedoeld als kapstok voor de liedjes.

Slecht, maar een halfje erbij voor de songs.

De beste manier om van een Elvis film te kunnen genieten is; je hersenen uitschakelen en geen verwachtingen hebben. Ook al is het kwalitatief om te huilen.

Deze is film is uit 1966, en deze jaren waren echt het dieptepunt van zijn filmcarriere. Hij maakte 3 films per jaar, en ze werden steeds slechter. Zijn eerste films zijn best goed; Jailhouse Rock, GI Blues, Flaming Star en Blue Hawaii.

Maar daarna ging het snel bergafwaards. De scripts zijn in principe allemaal hetzelfde. Jongen wil beroemd worden, treedt op op exotische locaties, wordt verliefd, wil dat ene speciale meisje winnen, dat lukt uiteindelijk, the end. En voor iedere film zijn praktisch alleen de namen veranderd, een andere locatie en andere songs. Dus ja...

Maargoed, dit is best een leuke film. De verhaallijn is slap, en de meeste songs stellen niet zoveel voor. Alhoewel Please Don't Stop Loving Me erg mooi is. Maar toch is het al met al aardig gedaan. 2 sterren.

"Watching an Elvis movie is like going to Disneyland on acid".

Deze zoetsappige Muziek / Komedie film, met Elvis Presley in de hoofdrol, zag ik afgelopen nacht op de leuke televisiezender "AMC HD" en ondanks dat het verhaal weinig voorstelt en een zeer voorspelbaar verloop heeft (inclusief een "Happy End") heb ik me er toch nog mee vermaakt en vond ik deze film ook wel lekker wegkijken (duurt met circa 85 minuten ook niet al te lang) en dat ondanks dat ik een hekel heb aan zingen in films.

Ik vond vooral de sfeer in deze kleurrijke film ("Frankie and Johnny" is een Amerikaans Kroeglied, dat uitgewerkt werd tot een lang filmverhaal voor Elvis Presley) wel leuk en ook de fraaie decors en kleding op de rivierboot "Mississippi Queen" (inclusief casino), waar dit verhaal zich vooral afspeelt. Verder valt er ook genoeg te glimlachen (de meeste humor oogt nu wel zeer oubollig) en ook de cast deed het wel verdienstelijk en vooral natuurlijk de charmante Elvis Presley (in de rol van de bijgelovige Johnny, die zanger en gokker is op de rivierboot "Mississippi Queen" en met dat laatste verliest hij steeds zijn geld en kan hij wel wat geluk gebruiken) met zijn geweldige stem en hij deed zijn liedjes (zitten wel geen grote hits bij, maar zijn vertolking van het bekende liedje "When The Saints Come Marching" mocht er best wezen en het werd ook op een leuke manier gepresenteerd, met veel show erbij), in totaal 11 stuks, op een zeer leuke manier presenteren.

Geregeld is het verhaal wel aan de flauwe kant en dat o.a. tijdens het gedeelte waar drie vrouwen allemaal dezelfde witte outfit met masker dragen en zodoende Elvis Presley om de tuin leiden tijdens Mardi Gras in New Orleans. En natuurlijk ook het moment dat Elvis Presley veel geld (10.000 dollar) wint tijdens het gokken in New Orleans en een boze en jaloerse Frankie het daarna uit een raam gooit en anderen het dan oprapen en houden.

Verder was het leuk dat ook Harry Morgan (als pianist en liedjesschrijver Cully, die als een soort geweten voor Johnny fungeert en tevens een goede vriend van hem is. Johnny leent ook regelmatig geld van hem om te gokken) een rol heeft in deze film en hij is natuurlijk vooral bekend vanwege de legendarische televisieserie "M*A*S*H (TV Series 1972–1983)", die zich afspeelt in een Amerikaans veldziekenhuis gedurende de Koreaanse Oorlog (1950-1953) en waarin hij dan de rol speelt van de droge kolonel Sherman T. Potter.

De vrouwen Donna Douglas (in de rol van de blonde Frankie, die de vriendin is van Johnny) en Nancy Kovack (in de rol van de roodharige Nellie Bly, die eigenlijk de geliefde is van casino-eigenaar Clint Braden, maar hij neemt het niet zo nauw met de liefde) mochten er best wezen en speelden ook zeer verdienstelijk en vooral in de cabaretstukken samen met Elvis Presley.

Dit mag dan wel één van de slechtere Elvis Presley films zijn (maakte in de jaren 60 zeer veel van dit soort pulpfilms, met allemaal hetzelfde concept en waar hij ook een hekel aan had. Dit was overigens zijn 20e speelfilm in negen jaar tijd ! ), maar toch heb ik me er best nog mee vermaakt en misschien komt dat ook wel omdat ik deze film heel laat op de avond bekeken heb (begon omstreeks 01:25 uur in de nacht).

P.S. Regisseur Frederick De Cordova heeft vooral televisieseries geregisseerd en deze film was zijn laatste speelfilm. Daarna heeft hij zich toegelegd op productiewerk, dat hem veel beter afging.

Niet de eerste film die gebaseerd is op murderballad Frankie and Johnny (die het licht zag in 1899). Deze Elvis adaptatie speelt zich af in New Orleans begin 20e eeuw met oude stoomboten op de Mississippi, decadente mardi gras en dixieland jazz. De liedjes hebben dus een retrofeel en je moet ook wel voor die stijl zijn om het te appreciëren. Deze Frankie en Johnny is een old school musical, klucht, zij het met de king of rock’n roll in de hoofdrol. Vergeleken met andere lichte musicals vermaakt het evenzeer. Vederlicht entertainment zelfs al is het gebaseerd op een murderballad. Leuk geschreven script met een juiste mix van humor en deuren slaande actie. Het is fijn dat er hier ook op locatie in New Orleans gefilmd is.

In prachtige kleuren geschoten musical. Er gebeurt genoeg om te blijven kijken. Leuke muzikale nummers ook.

Niet per se heel goed, zeker niet het acteren. Maar ook prima qua lengte, lekker kleurrijk (soms wat kitscherig maar in de regel positief opvallend) en de liedjes zijn ook heel behoorlijk. Daarmee is deze film al met al best leuk om een keer te zien. 3,0*.