Yari no Gonza (1986)

Een niet helemaal overtuigende film (maar ik was ook niet zo dolenthousiast over vergelijkbare, degelijke films als Hana van Kore'Eda en Twilight Samurai van Yamada).

Het tweede deel is wél behoorlijk sterk als de fatale liefde zich verder ontspint. Hier krijgt de film pas zijn meer universele (zeggings)kracht. De moeder en dochter zijn prachtige vrouwen, maar ik vond de acteur die Gonza speelt maar overkomen als een zwaarverkouden kauwgombal. Een beetje een miskleun. En toch ook wel verrassend dat dit in de Jaren 80 toch goed was voor een Zilveren Beer voor de bijzondere kunstzinnige prestatie.

De muziek van de anders zeer opvallende Takemitsu Toru was ditmaal bijzonder terughoudend trouwens.

Komt in Nederland uit via het Koinobori label!

Het lijkt er op dat Koinonori gaat grossieren in titels die al verkrijgbaar waren. ook op regio 2.

Zo gaan ze geen vrienden worden van MR. Er was een lange lijst titels belooft die slecht/niet verkrijgbaar waren, maar daar zie ik er voorlopig weinig van terug. Jammer.

Een interessante film, die me qua tragiek wat deed denken aan 'The Life of Oharu'. Prachtig qua decors en requisieten en een heel andere jidai geki (hoe raar ook, het is er wel eentje) dan we gewend zijn. Shinoda verbeeldt het geheel op zijn Ozu's, dus mensen met de volledige 'Bourne Trilogie' in hun toptien moesten deze film maar mijden. Veel statische shots dus, erg traag en weinig (getoonde) emotie.

Als Westerling zijn de strikte regels waarmee men rond 1700 in Japan leefde moelijk te begrijpen. Zelf vraag ik me bijvoorbeeld nog steeds af waarom Hannojo Gonza en Osai luidkeels beschuldigde van overspel. Wat dacht hij hierbij te kunnen winnen? Uiteindelijk gaat toch zijn kop eraf, maar wellicht wist hij niet dat Osai zijn brief had bewaard.

Ik ben het met MR eens dat Gonza wel een beetje een Dopey is. Hij doet me denken aan de schildering op de Asiamania DVD van Kaidan. Shima Iwashita (nog steeds Shinoda's vrouw) mag er wel wezen, zowel qua uiterlijk als acteren. Ze was hier al 45, maar kan inderdaad gemakkelijk doorgaan voor een 37-jarige!

De kwaliteit van de film op de Panorama dvd is overigens erbarmelijk. Hopelijk voor diegenen die Koinobori release hebben gekocht is die beter van kwaliteit!

Mooie Samurai film. Voor de liefhebbers van zwaardgevechten echter niet de moeite waard, maar voor liefhebbers van mooie sfeerbeelden, gedegen acteerwerk en een historisch kijkje achter de schermen van het oude Japan (waar ook lange tijd geen oorlogen waren) zeker een aanrader!

Fijne film.

Deze film is gebasseerd op een bunraku stuk geschreven door de 17e eeuwse Monzaemon Chikamatsu. En schijnt licht gebaseerd te zijn op een gebeurtenis uit 1717. Echter heeft hij de persoonsnamen en plaatsnamen veranderd om waarschijnlijk niet in de problemen te komen.

De verfilming is iig het kijken waard. Prachtige Japanse decors en landschappen uit de Edo periode, het weet mij elke keer weer te boeien. Ook de omgangsvormen, die inderdaad zo anders zijn als het onze, zijn en blijven mij fascineren. In het westen portretten wij onze aristocratie altijd als een stel losbandige sex beluste onbeschaafde figuren, wat ze waarschijnlijk ook waren. In het oosten ziet men liever dat men zich gedraagt volgens een universeel afgesproken gedragscode en is het interessant om te zien hoe bepaalde karakters daar van af wijkte.

Het verhaal is geen actie spektakel wat de titel misschien suggereert. De film laat vooral drama zien. De rollen zijn goed gecast en ik kijk altijd extra graag naar de beeldschone Shinoda Shima, die ook in deze film weer een prachtige rol weet neer te zetten.

Verder zitten er weer een aantal mooie shots in deze film. Het Japanse landschap leent zich erg goed voor statische shots en verveelt dus ook niet.

3.5*

Als liefhebber van de Japanse cinema ben ik erg blij met een bepaalde Nederlandse distributeur die regelmatig de wat minder bekende Aziatische films op de Nederlandse markt brengt. Al voor een paar euro kun je dan in het bezit komen van een leuke Japanse film, met daarbij een aardig boekwerkje met informatie over de film, de regisseur en de acteurs. Zo kwam ik al in het bezit van bij het grote publiek redelijk onbekende meesterwerkjes als Twenty-Four Eyes (1954), Seppuku (1962), Three Outlaw Samurai (1964) en de Human Condition-trilogie (1959-1961).

Ook Yari no Gonza (Engelse titel: Goza the Spearman) is zo'n aardige Japanse film die nooit is ontdekt door het grote publiek. Het verhaal speelt zich af in het Japan van rond 1700. De knappe samoerai Gonza is een meester in het gebruik van de speer, maar in een tijd van vrede moet hij andere talenten aanboren om hogerop te klimmen. Dankzij zijn populariteit bij de vrouwen ligt Gonza goed in de markt als huwelijkskandidaat. Als een nobele dame hem vraagt een theeceremonie te leiden en in ruil daarvoor de hand van haar mooie tienerdochter aanbiedt, twijfelt Gonza geen moment. Ook al heeft hij zijn woord al gegeven aan zijn jeugdliefde en heeft hij nog nooit van zijn leven een theeceremonie geleid.

Ik had eigenlijk verwacht dat ik een ouderwetse samoerai-film voorgeschoteld zou krijgen, maar de enige samoerai die in de film te zien zijn zitten gezellig te keuvelen bij een bakje thee. De film bestaat dan ook voor een groot gedeelte uit dialoog, maar in een Japanse film vind ik dat nooit zo'n probleem. De verfilming is in ieder geval de moeite van het kijken waard. De Japanse decors en landschappen uit de Edo-periode zijn prachtig gefilmd. De omgangsvormen zijn moeilijk te begrijpen voor ons westerlingen, maar ze zijn fascinerend en boeiend om te kijken. Al met al een mooie film, die wat mij betreft een groter publiek verdient. 4*