Scream... and Die! (1973)

Op zich geen slechte film, maar erg traag, en het einde is er aan de haren bij gesleept; beetje vreemd zelfs.

Aardige The Last House on the Left (1972) achtige poster, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ben dan ook verrast over de hoge scores hier. Scream....And Die! is een waardeloze Engelse giallo. Anno 2015 kan dit echt niet meer. Het tempo is wel zo laag dat je af en toe letterlijk wegzakt. Na 50 minuten besef je je ineens dat je eigenlijk alleen nog maar hebt zitten kijken naar hoofdrolspeelster Andrea Allan die doelloos door haar appartementje heen sloft. Ik ben heus geen fan van de flitsende, snelle montage van veel recente films, en kan langzame spanningsopbouw zeer zeker waarderen maar dit sloeg gewoon alles.

Het verhaaltje is lachwekkend en van enige spanningsopbouw is geen sprake. De schaarse moordscenes die er zijn, zijn lelijk in beeld gebracht en voelen afgeraffelt aan. Nee Jose Ramon Larraz spendeert de speelduur liever aan nutteloze scenes, achterlijk gezwam en de duffe characters. Om het nog enigzins interessant te houden zijn er talloze naaktscenes. Iedere vrouwelijke castmember, waaronder de prachtige Andrea Allan, gaan meerdere keren van top tot teen uit de kleren. Maar helaas meneer de regisseur. ZO makkelijk zijn ZELFS de horrorfans niet om te kopen. Een tiet hier en daar zijn leuk, maar main subject moet toch echt de horror zelf zijn. Dat is hier absoluut niet van toepassing.

De dubbing is daarnaast ook waanzinnig slecht gedaan. Het loopt niet synchroon met de beweging van de mond van de acteurs (die uiteraard op set wel gewoon Engels praate), waardoor het lijkt alsof de cast eigenlijk een totaal andere taal sprak. Af en toe is er zelfs helemaal niks overheen gedubt, waardoor je de mond van de acteurs wel ziet bewegen maar er geen dialoog te horen is.

Waanzinnig slecht dit. Héél weinig goeds over te vertellen. José Ramón Larraz vind ik een interessant regisseur (Rest in Pieces & Edge of the Axe wil ik nog zien), maar met deze film straalt hij pure onkunde uit wat betreft het vermaken van de kijker. Een verhaal wat al niet veel voorstelt en dan is het nog niet vooruit te branden ook. Wat je overhoudt is veel vrouwelijk schoon en weinig anders. Hele kleine 1,5*

Klinkt interessant. De realiteit en uitwerking is helaas een stuk minder Tweede tegenvaller van deze regisseur vlak achter elkaar. Symptoms (1974) is me stukken beter bevallen.