Murder Obsession (Follia Omicida) (1981)

Best mooie poster. Hier ben ik eigenlijk nog best benieuwd naar.

Is uitgebracht door Raro Video in Italië en komt nu uit in de States. Italiaanse versie met Engelse ondertitels.

http://ecx.images-amazon.com/images/I/51G3ilpMzrL._SL500_AA300_.jpg

Amazon.com: Murder Obsession

Oops. De versie bleek Engels te zijn zonder ondertitels, behalve bij twee ingelaste Italiaanse fragmenten die uit de US-versie vroeger waren weggeknipt. Print is wel van heel goede kwaliteit.

Toch wel een aardige horrorfilm die bij momenten qua sfeer en setting erg veel aan een Lamberto Bava film doet denken. Niet verwonderlijk want Bava was de poulain van Freda. Het werd een leuke mix tussen een giallo en een gothic horrorfilm .Het spookachtige kasteel, de freaky moeder, de creepy butler en heel wat occulte elementen zorgden voor een raar sfeertje rond de film. Murder obsession had echter wel een beetje een rommelig scenario en hij begon ook erg traag maar ongeveer halverwege de film begon het echt wel leuk te worden.

Zoals ik al zei sprong de film van tijd echt wel van de hak op de tak maar naar het einde toe werden de soms wel onlogische scenes voor de kijker netjes uitgelegd door middel van flashbacks. Dit resulteerde in enkele leuke twists op het einde van de film. Veel goor is er tot mijn verbazing niet in deze italo horror te vinden al was die kettingzaagscene wel leuk. Blote borsten kwamen er des te meer aan de pas. Zo zagen we Laura gemser (Black Emanuelle) weer eens van haar beste kant. De special effecten waren in deze film nogal wisselend van goed naar pover (bv die overduidelijke namaakspin). De acteerprestaties waren zeker niet hoogstaand maar het kon er mee door.

Maar door het vreemde sfeertje wat er rond deze film hing bleef ik ondanks enkele saaie passages zeer geboeid naar deze laatste prent van Ricardo Freda kijken. Spijtig van het einde dat toch wel enkele vragen onbeantwoord liet maar voor de onvervalste italo horror fan is deze toch wel eens het bekijken waard. Voor mij toch wel een voldoende 3* PS beeld en geluid bij de US dvd is zeer ok, kheb het wel eens anders geweten.

Ik bedoeld natuurlijk Mario in de plaats van Lamberto Bava.

Matig tot aardig, zo en dat was weer dat.

Wel aardig dus

Een giallo killer ontdoet zich van wat personages in een gotisch kasteel dat getuige was van een mysterie vol voodoo. Dat levert uiteraard heel wat fijne bloteborstenplaatjes op (en een kreupel verhaaltje). Met name die scene van Silvia Dionisio met een big fuzzy spider

wat ik ervan zag, prima.

Giallo met een gotisch sfeertje....heerlijke horrorpulp uit de jaren 70 want zo lijkt het wel wanneer je de film bekijkt. De film is van 1981, maar had even goed 8 jaar geleden gemaakt kunnen worden. De sfeer is uitmuntend met een prachtige locatie en toevoegingen van occulte elementen. Daarbij eigenzinnige personages die nog meer bijdragen tot een nare sfeer. Het verhaal lijkt op het eerste zicht wat rommelig en raar, maar gaandeweg wordt dit stapsgewijs goed onderbouwd. De kills maken niet zo indruk, al is er ééntje met een kettingzaag die je hier niet zou verwachten. Ook redelijk wat naaktscènes met Laura Gemser, Anita Strindberg en Silvia Dionisio. Die laatste heeft een prachtige scène wanneer ze wegloopt naar het bos en ondertussen de befaamde kitscherige scène met de grote spin ontmoet. De clou werkt verrassend !

7/10

Deze Horror / Mystery film (een soort van Giallo) is mijn eerste film van 2022 geworden en ik heb deze film gekeken omdat "Noodless" hem noemde tijdens de "Horrorfilm Challenge" van 2021. Gezien zijn geplaatste afbeeldingen en het meespelen van de Indonesische-Nederlandse Laura Gemser, had de film gelijk mijn aandacht, maar het duurde eventjes voordat ik eraan begon.

De laatste film geregisseerd door regisseur Riccardo Freda, begint gelijk met een vrij typisch Giallo-decor waarin een moordenaar een mooie vrouw (Laura Gemser, waarvan gelijk al de borsten te zien zijn) besluipt en wurgt. Het blijkt echter te gaan om een scène in een film, oftewel je kijkt naar een film in een film. Als die scène eenmaal is opgenomen, ontmoeten we hoofdrolspeler Michael Stanford (Stefano Patrizi), die duidelijk begint te voelen dat de druk van zijn beroep als acteur zijn tol eist, aangezien hij bijna zijn arme collega Beryl (Laura Gemser) vermoordde.

Daarom besluit hij om er even tussenuit te gaan en gaat hij samen met zijn vriendin Deborah Jordan (Silvia Dionisio) naar zijn oude ouderlijk huis waar zijn moeder Glenda (Anita Strindberg) nog woont. Een plek waar hij al een tijdje aarzelt om naar terug te keren en dat omdat hij blijkbaar zijn eigen vader William (Stefano Patrizi in een dubbelrol), die precies op hem lijkt, heeft vermoord toen hij nog een kind was.

Bij aankomst in het donker worden ze verwelkomt door butler Oliver (John Richardson) en ondanks dat de stroom regelmatig uitvalt in het huis en moeder Glenda het niet heeft op Deborah, de moeder is namelijk jaloers omdat ze vroeger een incestueuze relatie had met haar zoon, lijkt het aanvankelijk goed te gaan. Maar dan verschijnen leden van de filmploeg, te weten regisseur Hans Schwartz (Henri Garcin), assistent-regisseur Shirley Dawson (Martine Brochard) en actrice Beryl, die op zoek zijn naar locaties om te gebruiken in de film en beginnen de dingen gewoon raar te worden, aangezien Beryl in bad onder water wordt gehouden door iemand, omdat Deborah een vreselijke nachtmerrie krijgt en omdat de filmploeg na een dag of twee één voor één vermoord wordt.

Hoewel het nergens echt spannend of boeiend wordt, wist het verhaal me wel van de eerste tot de laatste minuut te vermaken en je wordt ook steeds op een dwaalspoor gezet met degene die je denkt die achter de moorden zit. De karakter motivaties zijn niet altijd logisch, maar het ziet er wel allemaal geweldig uit en bevat fraaie cinematografie (o.a. een waterplas met een waterval) en een aantal gedenkwaardige decorstukken. Bij dat laatste moet je o.a. denken aan een gigantische spin, die er wel heel erg nep uitzag en ook verschillende formaten heeft.

Deze is te zien tijdens de bizarre nachtmerrie van Deborah, waarin ze begint te dromen over een demonische cult in combinatie met de gigantische spin, vleermuizen, slangen, bloed en doodskoppen en in de nachtmerrie lijkt Deborah het slachtoffer te worden van een bizar ritueel. De nachtmerrie werd in ieder geval fraai in beeld gebracht en daarin zijn ook regelmatig de borsten van Silvia Dionisio te zien en dat o.a. als ze is vastgebonden en natuurlijk halfnaakt is

Sowieso valt er in "Murder Obsession" regelmatig seks en naaktheid te zien en dat laatste van de vrouwen Laura Gemser, Silvia Dionisio en Anita Strindberg. Van Laura Gemser zien we als eerste wat naaktheid in de vorm van borsten tijdens de eerste minuut van de film en naderhand zien we haar nog naakt als ze in bad zit en als ze gaat neuken met Michael Stanford bij de mooie waterplas met de waterval (regisseur Hans Schwartz kijkt daarbij ook stiekem toe en maakt er ook foto's van en dan doel ik niet op de mooie waterplas met waterval). Daar zien we dan ook haar behaarde zwarte schaamstreek en die wordt daarbij vooral goed in beeld gebracht nadat ze is vermoord met een mes en waarbij het lijkt of Michael Stanford de moordenaar is.

Ondanks dat Anita Strindberg destijds al 44 jaar was, vond ik wel dat ze de mooiste borsten had (de borsten van Silvia Dionisio mochten er overigens ook wezen en die zijn voor het eerst te zien na circa 21 minuten als ze ligt te vrijen met Michael) en daarmee wordt ook gespeeld en erop gezogen door John Richardson, oftewel butler Oliver. Haar borsten zijn wel pas voor het eerst goed te zien na circa 78e minuten, tijdens een flashback van de griezelige butler, maar daarvoor kan je er af en toe een glimp (omdat ze dan een enigszins doorzichtige nachtjapon draagt) van zien tijdens incestueuze scènes met haar zoon Michael. Je ziet ze in deze film overigens niet met elkaar vrijen, maar bepaalde momenten in de film neigen wel richting incest.

Buiten dat er regelmatig wat naaktheid te zien valt, zie je natuurlijk ook een aantal moorden, waarvan er een paar mochten wezen. Zo wordt regisseur Hans Schwartz namelijk vermoordt met een bijl en als assistent-regisseur Shirley Dawson de door Hans gemaakte foto's gaat ontwikkelen en bekijken (waarbij ze ontdekt wie de moordenaar is), wordt ze met een kettingzaag onthoofd. Dat laatste zag er overigens wel enorm nep uit.

Het einde van de film vond ik overigens sterk en enigszins verrassend, want op het einde denk je in eerste instantie dat Oliver (die alleen Beryl in bad onder water hield) achter de moorden zit (daarvoor verdenk je Hans Schwartz, mede omdat hij zwarte handschoenen draagt, en Michael Stanford), maar via Oliver's (die dan inmiddels zelfmoord heeft gepleegd met vergif) taperecorder (die hij heeft ingesproken) kom je te weten dat Glenda achter de moorden zit en dat zij vroeger haar man heeft vermoordt (haar man trof namelijk Glenda vrijend in bed aan met Oliver, waarna hij vecht met Oliver en tijdens het vechten steekt Glenda dan haar man dood) met een mes en dat zij juist Michael (die nadat zijn vader is vermoord binnenkomt en het mes oppakt en daarna flauw valt) al die tijd onterecht daarvan de schuld gaf.

Moeder Glenda is ook een beetje gek en speelt ook met zwarte magie (zo zien we o.a. voetafdrukken op de grond door een onzichtbare stalker) en dat is te zien in de laatste paar minuten van de film. Glenda denkt namelijk dat Michael haar man William is en als zij hem vermoord en Deborah (die naar buiten was gerend, waarbij we tevens door de regen wat naaktheid van haar zien, nadat ze de onthoofde Shirley had gevonden in een doodskist) ontdekt dat, begint Deborah te schreeuwen en wilt ze wegrennen. Maar dan gaat een deur vanzelf (oftewel zwarte magie) dicht en zit ze samen met Glenda en de vermoordde Michael opgesloten en is de film na circa 95 minuten afgelopen.

De cast speelt in ieder geval verdienstelijk en "Murder Obsession" is een vreemde (omdat het een bizarre mix is van standaard Giallo-attributen en elementen in combinatie met meer traditionele gothic horror) maar vermakelijk film om naar te kijken. En bovendien schuwt de film de seks, naaktheid en het geweld niet.

P.S. de pianomuziek die regelmatig te horen is vond ik vreselijk.

Redelijke film met een leuk Nederlands tintje! Henri Garcin speelt hierin een filmregisseur en Laura Gemser (Black Emanuelle) speelt er ook in mee!