Stereo Future (2001)

Tweede film in Nakano's "SF" reeks. Enkel gekenmerd door het feit dat SF de initialen vormen van de film. Hopelijk komt er weldra een derde deel, want deze was zeker de moeite waard.

Deed me denken aan Taste Of Tea. Net als Ishii brengt Nakano na wat hippe films hier plots iets met een pak meer diepgang maar vooral subtiliteit. Alleen, waar Ishii voor een mooi integratie zorgt, contrasteert Nakano hier beide aspecten zeer scherp.

Wat zorgt voor afwisseld grappige/flauwe scenes, erg hippe scenes en erg rustige, emotionele scenes. Dit alles telkens zeer mooi vorm gegeven. Ook qua acteurs heeft Nakano het hipste en mooiste volkje te pakken. Wat meteen ook bewijst dat looks en acteervermogen wel samen kunnen gaan.

Stereo Future is soms wat vermoeiend, aangezien er veel en snel van tempo wordt gewisseld. Hierdoor verliest de film op plaatsen aan effect, aan de andere kant zorgt dit wel voor een zeer eigen sfeertje.

4 dikke *, hopelijk blijft Nakano ze maken, want het is nu al weer een tijdje stil rond deze regisseur.

Ik ben iets minder positief dan Onderhond over de film. De film was gewoon extreem erg van de hak op de tak en daardoor had ik af en toe dat ik de aandacht verloor. De film vond ik ook behoorlijk afwisselend, ene keer was het visueel weer erg mooi de andere keer weer zeer matig, zelfde geld voor het muziek trouwens. Doe mij dan maar een Ishii film, dat ligt mij iets beter.

3,5* vind ik genoeg en dan gaat dat vooral naar de af en toe erg mooie visuele gedeelten in de film.

De film zag er prachtig uit, bevat een paar schitterende shots met prachtige muziek (vooral het einde ziet er magnifiek uit) en is van tijd tot tijd ook best grappig. Het is echter jammer dat de film te chaotisch is en, zoals hierboven al gezegd, soms teveel van de hak op de tak springt. Het maakt bepaalde momenten een stuk minder interessant en vergt soms aardig wat inspanning om je aandacht er bij te houden. Desondanks een goed verzorgde en best amusante film.

3 sterren voor Stereo Future.

Erg grappig moment in de film is wanneer de regiseur een bullettime effect gebruikt -zoals in de Matrix-, maar dan door met 1 camera rond een groep acteurs te rennen die in slowmotion aan 't vechten zijn

Vond ik persoonlijk een tikkeltje irritant moment in de film, maargoed Voor de rest een erg mooie film, die eigenlijk geen richting weet te geven, maar toch een heerlijk feel-good gevoel geeft. Prachtige vrouw Vooral met haar zwart met witte stippen jas, adembenemend gewoon. Zoals Onderhond al zei, de film wisselt veel van tempo, waardoor hij soms vermoeiend wordt, maar het creëert zeer zeker een eigen sfeer.

De diepgang in de film wordt vaak verdoezeld met humor, maar komt op het einde mooi tot een climax. Af en toe is de humor wat flauw, maar het heeft wel ‘iets’. Gewoon een film om van te genieten, iets aan de lange kant, maar dat is goed te overzien

Fijne herziening.

De film voelt ondertussen iets gedateerder aan, maar de regie van Nakano zorgt ervoor dat deze film toch iets meer is dan enkel een ooit-hip-geweest relikwie.

Visueel blijft het erg mooi, met fijn kleurgebruik, leuk camerawerk en snappy editing. Ook de soundtrack is meer dan aardig, al klinkt de electronische muziek wel een beetje ouderwets ondertussen. Anderzijds is een electronische soundtrack dan wél weer futuristisch, want zelfs tegenwoordig blijft het een moeilijke bevalling om wat serieuze electronische klanken onder een film te krijgen.

Een fijne groep acteurs en een wat warrig maar leuk plot zorgen voor de rest. Het duurt misschien even vooraleer alles op z'n plaats valt, maar het einde kleeft alles toch erg mooi aan elkaar en verhult toch wat diepte, daar waar de film vooral erg frivool en losjes aanvoelt.

4.0* en een uitgebreide review