The Fortune Cookie (1966)

Ik begrijp `t ook niet, dit is eentje die je niet mag missen. Een gouden trio, lemmon (1 van de grootsten onder de acteurs, die elke rol aankon)...Wilder, een meesterregiseur, en de St Bernard lookalike Matthau.

Gewoon een entertainment-film met zeer veel geinige momenten.

De chemie tussen de 2 hoofdrolspelers zijn is altijd goed, vooral als ze samenwerken met Wilder.

Helaas zijn er al een hoop acteurs die er niet meer zijn....de 'old skool' is niet meer, maar hiervan genieten kan altijd nog.

Goed: Lemmon en Matthau, de dialogen, de one liners. Mooi gefilmd ook af en toe.

Minder: het plot, de verhaallijn van Judi West, de speelduur

Als som der delen dan toch niet heel goed.

Ik kan me voorstellen dat de concurrenten voor de beste bijrol-Oscar niet eens naar de uitreiking kwamen, ook al speelden ze dan in zulke prestigieuze films als A man for all seasons en Who's afraid of Virginia Woolf (samen 11 Oscars), zo perfect is de vertolking van Walter Matthau hier. Tja, dat gebeurt er wanneer een acteur gecast wordt voor een rol die hem op het lijf is geschreven, met een goed geschreven en hecht geconstrueerd script, onder een regie van een vakman die alles weet van tempo en timing, en met een tegenspeler op het toppunt van zijn kunnen in een eveneens uitermate geschikte rol.

        Mooie anekdote: "Matthau asked Lemmon why he took the costarring role when all he'd be doing was feeding him straight lines, and Lemmon said, 'It was about time somebody fed you some decent lines.' " (Vijf later zou Lemmon Matthau regisseren in Kotch, waarvoor Matthau eveneens een Oscarnominatie zou krijgen.)

De minste van Wilder die ik tot nu toe zag. Niet dat deze slecht was, integendeel, maar ik had toch stiekem op nét iets meer gehoopt, zeker met het interessante plot en het vakmanschap van Wilder zelf. Het vakmanschap was sowieso aanwezig. Doet inderdaad nergens iets verkeerds, maar the finishing touch, het briljante ontbrak wat bij me.

Sowieso een intrigerend plot waarbij de verzekering opgelicht wordt door een blessure te veinzen. Het is maar zeer de vraag wie er echt beter van werd. Het slachtoffer zelf of de gewiekste schoonbroer-advocaat die geld geroken heeft. Aandoenlijk was ook de rol van de footballspeler.

Prima samenspel ook tussen Lemmon en Matthau. Bij momenten grappige en sterke dialogen. Zakt halfweg wat in na een sterk eerste uur. Toch wel eens de moeite om te zien.

Eigenlijk zoals elke Wilder na Some Like it Hot: erg aardig en onderhoudend, maar niet meer zo scherp als in zijn beste periode, de jaren 50. Lemmon en Matthau zijn allebei op dreef, met vooral Matthau in een heerlijke rol, en The Fortune Cookie leek het eerste uur op weg naar een hogere notering, maar helaas wordt het scenario dan minder bijtend, net als de dialogen, en het eindigt ronduit teleurstellend. Film had sowieso wel iets korter gemogen.

Het was weer vergeefs wachten op een bijzondere laatste zin, waar Wilder toch het patent op leek te hebben- maar die reputatie heeft hij vooral (of uitsluitend?) te danken aan Sunset Boulevard en het al eerder genoemde Some Like It Hot.