Odio per Odio (1967)

Inmiddels op DVD verkrijgbaar onder Hate for Hate.

En waarom is hier nog niet op gestemd ? Misschien komt het omdat Paolella niet echt een gekende is in het genre, misschien ook omdat deze film de typische spaghettisfeer mist, of misschien omdat die Warner DVD slechts Engelse audio bevat.

Hoe dan ook, het bleek een redelijke zij het wat a-typische spaghetti te zijn die enigszins van de platgetreden paden afwijkt. We hebben weliswaar het genreconforme koppel van een ouwelul en een jong broekie- 2 van die koppels zelfs- maar ze zijn hier geen bountykillers of een avenger en zijn mentor, maar een ouwe bankrover- Ireland- die tegen geweld is en een square leven wil gaan leiden met vrouw Milland en dochter Juanita, en de jonge Manuel- Sabato blijkt een aspirant...beeldhouwer te zijn die het wil gaan maken in grootstad NY( "nu al 20000 inwoners " ) na genoeg goud te hebben gewonnen in dienst van Sancho, een bandiet met een hart van goud en een been van hout.

Na de gememoreerde overval wordt Ireland- Cooper achtervolgd door zijn compaan Moxon- Ellis die na overdreven gewelddadigheid bij de overval door Cooper werd gedumpt, zonder financiële compensatie. Door een misverstand denkt Moxon dat Manuel de medeplichtige van Cooper is, maar deze is inmiddels nietsvermoedend aan het gouddelven voor Sancho om zijn geroofde kapitaal terug te winnen. Zoals u begrijpt zullen Cooper en Manuel uiteindelijk gezamenlijk de strijd aan binden tegen de overmacht van de Moxon gang. Wie hen op het eind zal bijstaan ? U raadt het waarschijnlijk al.

Op dat einde pas gaat de bodycount drastisch omhoog, daarvoor was het een beetje teveel conversation en te weinig action naar de smaak van de puristen waarschijnlijk, teveel aandacht ook voor die ouwe lul Ireland en zijn gezinnetje. Weinig pief paf poef, en dat wat we zagen werd gebracht op een nogal komische- eerder ironisch dan kluchtig- wijze met die touwtjes. Wel is het zo dat deze film absoluut geen komedie is verder, behalve dan natuurlijk de gekende persona van Sancho die hier op het tweede plan optreedt.

Visueel niet erg spaghetti, zoals gezegd was Paolella niet echt een typische spaghettiregisseur, dit was geloof ik zelfs zijn enige uitstapje in het genre. Hij blijft met de camera naar genrebegrippen steeds op een afstand en Leone invloeden zijn er amper.

De score van Brezza is zeer gevarieerd, in Sancho's theme horen we zelfs een soort mix van the magnificent 7 en la cucaracha !

Deze western gezien met prima kwaliteit beeld .

Dit wil namelijk niet altijd het geval zijn bij dit soort oude films.

Jammer genoeg stelt de film zelf niet zoveel voor .

John Ireland teert op zijn routine .

Antonio Sabato weet mij echter niet te overtuigen .

Met een andere acteur had er misschien dan ook wel meer ingezeten .

Met de actie valt het ook wel mee .

Al lijken ze op het einde daar mee een inhaal slag te halen .

Want dan word je er mee overdonderd waarmee het voor mij wat teveel van het goede is .

Kortom aardig om een keer gezien te hebben al ben je hem ook zo weer vergeten .