Pooh's Heffalump Movie (2005)

Toch wel jammer die liedjes.

Altijd als een stukje tekst overloopt in een liedje loopt het bloed toch wel een beetje onder mijn nagels vandaan. Gelukkig zijn de liedjes hier niet zo vervelend en langdradig als bij andere disneyfilms, maar leuk is anders.

Het concept is goed, en de uitwerking ook wel, tot de helft van de film dan. Het begin is fris, grappig en bovenal lekker vlot. Maar weinig kinder(/disney)films kunnen dat de hele film volhouden, en dat is toch altijd wel jammer. De tweede helft is dan ook duidelijk een pak minder. Schattig blijft het wel, vermakelijk niet...

Animatie is oké. Vond de achtergronden van het bos vaak mooi geschilderd, maar de dieren zelf waren te 'ge-upgrade'. Disney is eigenlijk nooit echt mijn favoriet geweest realiseerde ik me tijdens deze film.

Gelukkig blijven de (meeste) personages na al die jaren wel leuk, en het eerste halfuurtje was dus goed genoeg. Jammer dus van de liedjes en de tweede helft die toch net iets te saai en bovenal zoetsappig blijft.

* 2,0

Schattig.

De Heffalump is een leuke toevoeging, wel jammer dat daardoor Roo vooral in de picture komt en het duo Pooh/Piglet weinig aandacht krijgt. Op Eeyore moet je in deze film al helemaal niet rekenen.

Verder een gewone gemiddelde Pooh film, die enkel naar het einde toe wat minder interessant werd. Iets teveel zogenaamd zielige stukjes die niet al te goed werken. Sowieso zijn de simpele, luchtige feel-good verhaaltjes veel beter geschikt voor deze films.

Opvallend trouwens dat er nogal wat Japanse teams achter de recente Pooh films zitten. Dacht dat Disney toch vooral alles inhouse deed, maar blijkbaar hebben ze aardig wat werk voor deze film uitbesteed.

2.5*

Wat te lang uitgesponnen, helaas. Maar niet onsympathiek.

Lief en leuk, dat zijn toch wel de pluspunten van Pooh en zijn vriendjes. Het feit dat er een nieuw diertje bijkomt is geen probleem. Het verhaal op zich stelt nu niet veel voor, maar het draagt wel een belangrijk moraal bij voor de kinderen: onbekend is onbemind!

Fraai getekend, vooral de achtergronden, veel voller dan andere Pooh-films. Verder een lief filmpje dat helaas net te weinig heeft om 60 minuten te boeien maar net aan nog weet te vermaken. Stemmenwerk is weer prima, al is het jammer dat Roe zoveel aandacht krijgt, hij is nu net het minst-interessante personage. Verder zijn die liedjes tussendoor echt storend. 2,5*.

Wederom een leuke Pooh film. Grappig en lief.

De angsten van de dieren staan weer centraal, maar ze gaan er weer dapper en onnozel op uit.

Het is jammer dat het maar een beperkt verhaaltje is, dat uitgerekt is over de gehele speelduur.

Na mijn recente prettige kennismaking met Winnie the Pooh in de Pooh film uit 2011, was ik benieuwd naar meer Pooh films.

Deze is wat kinderlijker, vooral doordat de focus meer ligt op de jongere dieren.

Dochter barste toen ze deze film zag in huilen uit toen Lollifant z'n mama kwijt was. Dus voor de doelgroep werkte het schijnbaar wel goed.

Elke film werkt wel voor een bepaalde doelgroep ...

Ja zeker, deze is voor peutertjes geweldig.

Miin dochtertje is hier helemaal verzot op.

Erg leuke tekefilm waar zoontje van 2 helemaal verzot op is. Ik vind sommige liedjes eigenlijk ook heel mooi in de film verwerkt. Jammer dat hij niet meer op Netflix staat.

Misschien ben ik als ouwejonge pappa wat ontvankelijker dan andere meer uitgelijnde geesten, maar ik kreeg ook wat vochtige oogjes.

En mini-Milton van 2,5 wil de afgelopen week alleen dit zien, dus ik heb hem nu 5 keer gezien. Happy to report dat dit een verrassende fijne Pooh film is, waarvan zelfs de NL ingesproken versie sterk is. Dat joch dat het Lollifantje inspreekt is geweldig. Dat lachje, fenomenale casting.

En tot mijn verbazing vond ik een film gefocused op Roo (die nooit mijn aandacht had) en een onbekend karakter verrassend inleefbaar. Dat zal de verse ouder in me zijn, maar diezelfde ouder vindt evenveel shitzooi mindnumbingly stupid.

Dit kan ik nog wel een behoorlijk aantal keer aangluren, als de kleine dat wil. Dat zegt wel wat!


3,7*