Born into Brothels: Calcutta's Red Light Kids (2004)

In 2005 won deze documentaire de Oscar.

Op het eerste gezicht dacht ik...o god...scoren op sentiment. Het viel toch mee gelukkig.

De foto-klas is een erg leuk idee van Zana Briski, en de foto's die de kinderen maken zijn vaak pareltjes. Dat is de grote kracht van de documentaire. Een kinderoog let op andere zaken dan het oog van een volwassene.

Maar goed, kinderen scoren, zie ook Etre et Avoir. Het mag dan ook vreemd heten dat deze geen release heeft gehad hier.

Deze documentaire laat in elk geval een leuk iniatatief zijn maar hoe leuk het ook is, het is ook erg naief. Natuurlijk zou iedereen die kinderen wel willen helpen maar het is dweilen met de kraan open. Alles werkt tegen je. En als je dan eindelijk een school zover kunt krijgen dat ze één of meer van de kinderen aannemen, zijn er altijd nog de ouders en de pooiers die gewoon niet willen dat die kinderen naar school gaan.

Een aantal foto's van die kinderen zijn inderdaad echt pareltjes. Grotere pareltjes als dat deze documentaire is. Het is misschien wel een mooie iniatatief maar de uitwerking is helemaal niet geweldig. De Oscar voor beste documentaire vind ik dan ook totaal overbodig.

Goede documentaire, schrijnend dat wel, maar mooi weergegeven, mooie, pijnlijke beelden van de mensen/kinderen in een uitzichtloos bestaan, wat een drama te bedenken dat India zo immens groot is en er zooooo ontzettend veel kansarme kinderen wonen. Gelukkig zijn er nog naieve mensen op deze wereld, de maakster kan uiteraard niet de wereld veranderen, maar ze heeft toch haar aandeel gehad in een aantal gelukkige momenten in de levens van deze kinderen (dat is al meer dan menigeen bewerkstelligt)

De docu zit in het assortiment van Quality Film Collection en is voor € 6,50 te koop bij Wehkamp.nl

Meeslepende documentaire, redelijk subtiel in elkaar gezet. Het schokkerige handheld-camerawerk is af en toe een beetje irritant, maar de opzet van de docu en de geportretteerde kinderen zijn zeer interessant. De door de kinderen gemaakte en door de film heen gemonteerde foto's zijn ook erg krachtig. Gelukkig geen moraallesje en de film schrikt er niet voor terug de meer gruwelijke details van het leven in de rosse buurt van Calcutta te tonen. Bij vlagen deprimerend, maar af en toe is tussen alle ellende toch een sprankje hoop te ontdekken.

Bij de film Born into brothels zou je in eerste instantie denken dat het gaat over kinderen die in een bordeel in India wonen en leven. Toch is dit maar gedeeltelijk waar. Het gaat vooral over een groep kinderen die een fotocursus krijgen van een Amerikaanse fotografe. En die kinderen wonen toevallig in een bordeel. Maar het had net zo goed een andere armoedige en vreselijke plaats in de wereld kunnen zijn. De beelden over het leven in het bordeel zijn maar terloops te zien. Dus in die zin moest ik mijn verwachtingen wel wat bijstellen.

Toch is het wel een hele mooie documentaire. Omdat de maakster wel heel betrokken is met het lot van de kinderen en een hele creatieve en mooie manier gevonden heeft om die kinderen alsnog een goede toekomst te proberen te geven. Met wisselend resultaat, zoals aan het einde van de film blijkt.

En verder speelt het zich uiteraard wel af in een keiharde wereld waar je als buitenstaander nauwelijks zicht op krijgt. Laat staan dat er gefilmd kan worden.

Interessante en meeslepende documentaire. Had niet een gevoel dat de docu erg ''ge-sentimenteeld'' werd, de kinderen zijn nou eenmaal erg aandoenlijk en de filmmakers weten in een vrij korte speelduur veel sympathie op te wekken. Je gaat van ze houden. Gelukkig weinig van de rosse buurt gezien, had er persoonlijk niet erg zin in om de zoveelste ''kijk-hoe-slecht-het-daar-is'' docu te bekijken. Hoewel de situatie op zich erg triest zijn hangt er toch een vrij positieve sfeer de gehele documentaire wat voor mij erg in het voordeel werkt. Het camera gebruik was inderdaad niet een erg groot succes maar met name door de afwisseling met de foto's en de interviewen heb ik me er niet aan geërgerd. Prima, 3,5 ster

Mooie docu over hoe kinderen uit Calcutta's rosse buurt kijken tegen hun toekomst. Mooi gefilmd, interessant en behoorlijk luchtig eigenlijk, ik was op een docu voorbereid die een stuk zwaarder of deprimerender zou zijn, maar dat was gelukkig niet het geval al zit er wel een droevig randje aan. Met de fotocamera als 'speelgoed' vertellen de kinderen stukjes uit hun leven aan de hand van de foto's die ze maken.

Ondanks de luchtige en hoopgevende stukjes blijft het droevig om te zien hoe kansloos die kinderen zijn, puur omdat ze daar zijn geboren. Het einde was toch wel een klap, als je met de aftiteling leest dat bijna alle kinderen weer van die school zijn weggehaald of zijn weggelopen .