College (1927)

Ongelofelijk, één en al goede grappen die elkaar in een verbluffend tempo opvolgen. Wat mij betreft één van de beste Keatons die ik tot nu toe gezien heb.

Inderdaad wederom een pareltje, al zou ik dit niet direct een van Buster's beste noemen. James W. Horne staat als regisseur op de credits, maar in een later interview zei Keaton dat hij de taak vrijwel geheel zelf op zich nam en dat Horne compleet waardeloos bleek.

4*

Toegegeven, hij is al stukken beter dan Steamboat Bill Jr. maar hier en daar gaat het toch nog mis.

Bij vlagen is de film inderdaad hilarisch maar voor de rest is het allemaal wat slaapverwekkend (ook al duurt de film maar 85 minuten).

Ik merk ook dat Keatonfilms het van hun einde moeten hebben, ook hier weer trekt het slot het niveau van de film omhoog. 2.0*

Mee eens. Dit is tot nu toe mijn favoriet van de acteur.

Leuke vertoning.

Heb deze gezien met live pianomuziek.

Was wel aangename visuele humor. Knap stuntwerk ook.

Waar Chaplin mij nooit kon vermaken, compenseert Keaton dit ruimschoots. Ik vond wel de muziekscore zwaar tegenvallen. Het zorgde ervoor dat ik eigenlijk nauwelijks genoot van de film. Maar dat was snel verholpen en met het geluid uit, raar maar waar, begon de film voor mij pas echt.

Vermakelijk maar het haalt het niet bij The General, Our Hospitality en de short The Scarecrow.

3,5*

Dat klopt in elk geval voor 'College', dat gevoel had ik althans ook sterk. Vooral het begin is vrij matig en de beperkte setting tijdens het middengedeelte (het athletiekstadium) zorgde ervoor dat de grappen vrij voor de hand lagen en na een tijd zelfs een tikkeltje saai werden. Zowel filmisch als muzikaal was deze film - of althans de versie die ik heb liggen - ook geen hoogvlieger, maar de ontstuimigheid van Keaton zorgt bij wijlen gelukkig nog voor enkele opflakkeringen. Toch is College voorlopig één van mijn minst favoriete Keatonfilms.

3*

Buster Keaton gaat sporten

Ik ben nooit zo'n enorme fan geweest van silent films maar Buster Keaton is daar de grote uitzondering op. Ooit eens goedkoop een box gekocht met daarin een hele hoop shorts, een documentaire en een handvol van zijn, zowel silent als talkies, features en een paar dagen geleden alles uit die box gezien. Het was op dat moment dat ik tot de conclusie kwam dat mijn Keaton honger nog altijd niet gestild is dus ging ik op zoek naar meer van zijn silent werk.

De enige reden dat ik voor College heb gekozen was eigenlijk vanwege de speelduur omdat het de kortste was van de silent films die ik nog moet zien en ik gisteravond eigenlijk al redelijk moe was. Soit, op zich is dit wel de minste van alle volbloed Keaton films die ik heb gezien. Ik reken zijn debuut The Saphead er niet bij omdat dat die film geen spoor bevat van zijn stijl en eigenlijk gewoon een 'normale' film is. In College besluit Keaton in een avant la lettre I Love You Beth Cooper speech zijn atletische jaargenoten tegen de schenen te schoppen door hun minderwaardig te noemen. Keaton zelf is nogal een boekenworm en om een meisje te veroveren besluit hij om meer aan sport te gaan doen met alle typische Keaton gevolgen. Hij gaat baseballen, hordelopen, poolstokspringen, noem het maar op maar in elke sport weet hij het wel te verprutsen. Het is echter allemaal niet zo bijzonder grappig en het is af en toe redelijk saai om te kijken hoe Keaton weer eens compleet de mist in gaat. De ene sport is grappiger dan de andere (het hoogspringen was dan wel weer leuk) maar net zoals wel vaker het geval was bij de langspeelfilms van Keaton komt de film pas echt op gang wanneer de speelduur bijna ten einde is. Een euvel dat toch wel vaker naar voor komt bij zijn films.

Maar zelfs een mindere film van Buster Keaton blijft nog altijd wel een redelijk leuke film. Vooral omdat zijn stenen mimiek nog altijd geweldig blijft om naar te kijken. De manier waarop hij werkelijk alles over zich heen laat komen met dat stalen gezicht.. Ik zou er uren naar kunnen kijken. Leuke verwijzing trouwens naar Keaton's short The Boat in de vorm (badum tss) de eerste boot uit de roeiwedstrijd. Qua bijrollen is dit niet zo bijzonder maar het is wel tof om Snitz Edwards nog eens in een kleine bijrol te zien verschijnen als de dean. Komt wel eens regelmatiger opdraven in het werk van Keaton (Seven Chances en Battling Butler onder andere) maar om de een of andere reden vind ik het samenspel tussen de twee altijd wel amusant om te zien. Vreemd trouwens dat er 7 acteurs voor Keaton worden gecrediteerd want de hoofdrol is toch echt wel voor Keaton weggelegd en niet voor Anne Cornwall die de rol van zijn love-interest op zich neemt.

Neen, College mag zich in mijn opzicht toch niet meten met films als The Navigator of Sherlock Jr. Vooral omdat het verhaal nogal repetitief is doordat we elke keer Keaton zien mislukken in een bepaalde sport maar het einde maakt toch nog wel wat goed. Het blijft echter nog altijd een genoegen om Keaton te zien spelen en hij weet de film met zijn mimiek toch altijd naar een hoger niveau te tillen.

3*

Weer eens een Buster Keaton-filmpje gezien . Ik kan het niet laten! In zijn latere films doet ie meer aan slapstick dan levensgevaarlijke stunts, dat is dan een beetje jammer. Hoewel de slapstick in College ook nog heel oke is. Keaton is een voorbeeldige student. Zijn chickie vindt echter dat hij ook wat sportiever mag zijn. Met de nodige klunzige acties worstelt Keaton zich een weg over het honkbalveld, de atletiek- en roeibaan. Wel geinig allemaal, al vind ik het niet de allersterkste film die ik van hem heb gezien.

Een van de absoluut mindere Keaton films. Tempo ligt te laag en er zit een zekere voorspelbaarheid in, omdat het verhaal zo lineair is. Eigenlijk zijn begin het jacquet op het toneel en het einde de sportieve revanche de enige stukken die de moeite zijn. Voor de Keaton completisten.

Geïnspireerd door Harold Lloyd’s The Freshman, zo lijkt het, vond ik dit best een aardige Keaton, al kan hij zich niet meten met zijn beste werk. Keaton op de sportbaan levert een hoop voorspelbare grappen op al zitten er ook geslaagde momenten tussen. Einde is wel grappig als hij zijn meisje moet redden uit handen van zijn rivaal (wat dacht die kerel trouwens, ik gijzel m’n vriendin zodat ze wordt geschorst en dan trouwt ze met mij...? ?).

Charmant.

Geen groots opgezet spektakel zoals we dat van Buster Keaton wel eens zien: in College blijft de teneur eerder charmant en klein. Het stuntwerk beperkt zich tot de tienkamp, waar veel kleinere stunts aan bod komen maar dat zorgt natuurlijk voor genoeg variatie.

Keaton mag zich verder uitleven in een romantisch plot waarin hij zichzelf moet bewijzen - dat is een beproefd recept. Hij doet dat wederom gewoon uitstekend. Ik kan echt genieten van zijn acteren: uiteraard dik aangezet, maar o zo naturel en zelfs droog dat het amper als toneel aanvoelt.

3,5