La Morte negli Occhi del Gatto (1973)

Mengsel van horror en giallo. Ouderwetse stijl. Helemaal mijn smaak. Ik vermoed dat Margheriti dezelfde soundtrack van Riz Ortolani heeft gebruikt als NELLA STRETTA MORSA DEL RAGNO. Sfeerscheppend is die zeker.

Alternatieve titels zijn LES DIABLESSES en SEVEN DEATHS IN A CAT'S EYE.

Bij de vertolkers treffen we naast Jane Birkin ook Serge Gainsbourg aan.

Prachtig gedraaid, elk shot is de moeite waard, maar het plot stelt niet veel voor en zit vol met gaten.

Giallo Ok ,de dader draagt handschoenen(en dat is dus niet de kat ),maar wat verwacht je van een Edwardiaanse gentleman(film speelt rond 1910) dan?De titel was waarschijnlijk een kwestie van meeliften op de dierentitel-manie geintroduceerd door Argento.

Een standaard gothic-horror product dus met standaard setting,plot en personages.Die plotholes kun je dan ook slapend invullen.

Enige originele trek is de rol van Gainsbourg,die voor de comic relief zorgt als inspecteur met een uiteraard grotesk lelijk smoel,manke poot en absurd gedubd Schots accent.

Niet een volbloed Giallo inderdaad, maar ik reken de film toch wel tot die categorie. Maar het is duidelijk dat Margheriti hier meer ging voor gothic horror. En gothic horror is iets waar Margheriti ontzettend goed in is! (Castle Of Blood, Long Hair Of Death, Virgin..) Een mengeling van beide vind ik het. Het heeft wel geleid tot een zeer leuke mix en een film waar ik van heb genoten.

Jane Birkin speelt de hoofdrol en haar voormalig man en zang partner Serge Gainsbourg mag de rol van inspecteur op zich nemen.

Verder zeer mooi geschoten film met een fantastische gotische sfeer. De red herrings die je meermaals op het verkeerde pad proberen te zetten. Had zelf al een tijdje door wie uiteindelijk verantwoordelijk was voor de moorden. Dit alles begeleid door een fantastische soundtrack van Riz Ortolani!

In de pregeneriek zien we hoe een kat de vroegere eigenaar van Dragonstone, een wrakke middeleeuwse burcht, naar de keldertrap lokt, waar de arme man struikelt en naar beneden valt. Hij wordt op de glibberige vloer door hongerige ratten opgepeuzeld. Met deze scene wordt je als kijker al meteen meegesleurd in een vreemd, gespannen klimaat, dat des te teneerdrukkender wordt, naarmate de moorden in het kasteel elkaar in een huiveringwekkend tempo opvolgen.

Een mooi, jong meisje, Corringa verblijft in dit barokke gebouw. Na de mysterieuze dood van haar moeder leeft ze in voortdurende angst en wanhoop. Wie is verantwoordelijk voor de wervelende chaos van bloed en geweld in dit hallucinante slot? Wanneer aan de terreur geen einde komt wordt de sfeer nog meer gespannen en ondraaglijk. Vooral voor de kat, dat monsterachtige beest dat steeds op de meest onheilspellende momenten opduikt uit de duisternis, is ze waanzinnig bevreesd...

"La Morte negli Occhi del Gatto" werd hier ten lande in 1973 in de bioscoop uitgebracht onder de titel "De Duivelinnen". Het is deels een giallo en deels een romantische gothic horrorfilm en dus valt hij zeker in mijn smaak. De prachtige decors en de uitstekende soundtrack van Riz Ortolani vormen beslist een grote bijdrage aan de sfeerschepping. De cast, verrassend met Jane Birkin en Serge Gainsbourg, doet het zeer goed. De fotografie is stijlvol, de prent is visueel een lust voor het oog. Een heel genietbare film in de Hammer traditie.

De film is uit op DVD. Als je hem wil aanschaffen, neem dan de Blue Underground release, want ik had eerst een andere uit Italië en die is geknipt. Bovendien is de transfer van de Amerikaanse DVD mooi scherp. De soundtrack is in het Engels, maar sporadisch komen er stukken in het Italiaans voor, die natuurlijk Engels ondertiteld zijn.

Nog een pittig detail: de kat in de film is deze van Antonio Margheriti zelf .

Yarrr, 't is nae da fat red cat thus murdur 't is! ^

Verder lekker sfeervol gotisch, fraai gefilmd, met wat speciale aandacht voor felle kleuren en glansrollen voor Birkin, de soundtrack van Ortolani en een mooi Schots kasteel (voornamelijk binnen) + aangrenzend (hoe handig!) knokenveld. Af en toe lekker stout & gory, maar ook weer geen heus softcore- dan wel splatterfest.

Prima 20e eeuws Italiaans vermaak. Dikke 3,0*.

^ No actual Scottish, just rubbish that sounds like it .

Matig!

Het verhaal wist me niet echt te boeien en de kills zijn braafjes gepresenteerd. Al was de openingsscène met die ratten wel geslaagd. Bizar is het feit dat de film je lang in het ongewisse kan houden, maar nooit echt spannend wordt. Positief is natuurlijk wel het kasteel met zijn prachtige gotische sfeerrijke decors en de cast die een goede invulling geven aan hun personages. Vooral Jane Birkin acteerde overtuigend. 5/10

Nooit mis een giallo met gothic-smaak! In het plot een heleboel zaken; een vampirisme in de vorm van een familievloek, lesbische advances, geheime passages, Serge Gainsbourg die moorden probeert op te lossen, een gorilla, nog een hele reeks andere dingen en daar tussendoor loopt een spookachtige verdachte kat. Het plot bereikt in de laatste tien minuten een hoogtepunt en het einde is een beetje dom maar het past wel bij al wat eraan vooraf ging. Dit is zeker niet de beste van het genre, maar het heeft genoeg te bieden. Jane Birkin is ook opmerkelijk goed als sympathieke heldin en wordt weer herenigt met Gainsbourg na zuchtzingen.met hem in Je t'aime (moi non plus)

Dwaze kastelengiallo waarin de dames in hun nachtjaponnetjes paraderen door een gotisch kasteel volgepropt met afgrijslijke Tiffany-lampen als excuus voor de belichting, waarin af en toe een schurk wordt vermoord en een kat die altijd toekijkt. Verder ging het nergens over, de druppel in de emmer met bloed is het hoofd van Gainsbourg (misschien nog erger dan de man in gorillapak die een orang-oetan speelde). Maghereti bewijst zich een talentloze dwaas. Ik heb nog nooit iets fatsoenlijks (qua kwaliteit) van die man gezien.