Kod Amidze Idriza (2004)

Mijn vader komt uit Bosnie. Elk jaar of twee jaar gaan we naar Zenica waar mijn familie woont. Daar hangt altijd een sfeer waarin ik me heel thuisvoel. Dat had deze film ook. Het was dus als het ware alsof ik even weer terug was. Alleen ken ik de taal niet, dat is wel jammer. Voorlopig geef ik hem drie sterren. Nu snel de taal leren zodat ik deze film kan zien.(DVD is niet ondertiteld en ik denk haast niet dat hij ergens te huur of te koop is).

Mooie film

basketballerke, ben het met je eens het is vooral de ''sfeer'' die deze film superleuk maakt om na te kijken.

Vooral de sfeer die er is is geweldig. Ik had zelf ook het gevoel alsof ik weer terug was. 4.5

De sfeer! Dat vind ik dus ook. En mijn ouders ook. Ik ben al 6 jaar weg uit Bosnië en ben nog niet teruggeweest, maar het was wel leuk om dit zo te zien.

De film opzich... het verhaal is niet echt spannend, maar ik vond hem toch niet saai. Wat ik wel prachtig vond is hoe erg dat oude echtpaar op mijn ouders lijkt. En het effect van de muziek! Daar kreeg ons hele gezin kippenvel van, zowel van het verdrietige als het vrolijke lied op het laatst. Goede muziekkeuze.

3,5 sterretjes

6 = ondertussen 7

3,5 = 5

Die sfeer? Hm. Ik vond het nogal oubollig eerlijk gezegd. Het heeft over het algemeen meer van een klucht over allerlei huiselijke taferelen dan dat er ook maar iets interessants gebeurt. De vele subtiele scenes tussen man en vrouw maken het af en toe nog wel leuk, maar zitten tegelijk barstensvol clichés. En dan lijkt het nog enigszins een drama te worden, maar het einde is weer een ontzettende anticlimax. Erg moralistisch met een al te hoog blijegezichtengehalte. Jammer, want met zulke thematiek valt veel meer te doen dan dit.

Een vervelend langdradige film