La Fiancée de Dracula (2002)

Jean Rollin was vooral actief in de jaren 70 tot midden jaren 80. Na deze periode bracht hij wel nog films uit maar een stuk minder regelmatig. In de 21ste eeuw regisseerde hij nog een 3-tal films waarvan deze de eerste was. Rollin had altijd al een voorliefde voor vampiers. Dit zou dan ook zijn laatste vampierfilm worden. Voor een Rollin is het een straightforward verhaal (dat is ongebruikelijk). In het kort Dracula is op zoek naar een geliefde. De potentiële huwelijkskandidate bevindt zich in een soort instelling dat wordt gerund door nonnen. Het zijn echter de nonnen zelf die niet goed wijs zijn. Dan is er een Van Helsing figuur die lijkt op 'Vader Abraham' die dit wil verhinderen en daarbij wordt geassisteerd door een jonge kerel met een weelderige krullenkop. Zij moeten hier wat obstakels overwinnen zoals een vrouwelijke vampier die wordt bijgestaan door haar geliefde - een uit het circus ontsnapte dwerg uitgedost als nar (inclusief zotskap, een vrouwelijke ogre die kennelijk graag baby's eet (ze ziet er echter uit als een normale vrouw dus geen Shrek toestanden). Ook is er een She-Wolf gespeeld door Brigitte Lahaie (op wie Rollin vaak een beroep deed) maar we zien ook haar enkel in menselijke vorm. Haar optreden is vrij kort, een cameo zeg maar. Ze mag er nog best zijn maar ze houdt braafjes haar kleren aan. Het zijn vooral de vampierdame en Dracula's aanstaande bruid die het naakt verzorgen. Voor een Rollin blijft dat toch aan de magere kant hetzelfde voor de blood en gore. Er is de gebruikelijke gekkigheid maar het lijkt nooit helemaal los te willen gaan alsof het eerder een verplicht nummertje was voor de regisseur.