Heartlands (2002)

Leuke film,

alleen deze zin die ook op de inlay staat:

Klopt, ik heb deze film vanacht gekeken...

werd er wel een beetje droevig van hoor! Damn! En maar symphatiek blijven! Wederom het bewijs dat die Engelsen humor perfect kunnen mixen met droevigheid!

Zeven dagen uit het leven van een Britse Jan-met-de-pet die met de bromfiets naar het noorden trekt om z'n echtgenote - er vandoor met een goeie vriend - achterna te gaan.
De film, het verhaal, de sfeer, de beelden, de personages en karakters,...het is allemaal oer-Brits.

Een komedie met grappige gebeurtenissen in droevige scenes Je glimlacht om wat er gebeurt, maar Colin is ondertussen wel het slachtoffer van de situatie.
Je lacht omwille van de manier waarop z'n bromfiets in the-middle-of-nowhere wordt kapot gereden. Maar wanneer hij daarom weent, staan de tranen ook mij dichterbij dan de lach.

Maar tóch een komedie: de leuke momenten in het pretpark geven je een heel warm gevoel, en de benaming 'happy end' is misschien iets overdreven, maar de bewuste keuze waarmee Colin z'n toekomst eigen kleur geeft, is heel belangrijk voor de teneur van de film.
Alles samen een 'licht dramatische road-komedie' misschien?

Prima acteurs trouwens, die deze low-budget film heel realistisch maken..
4*

wordt sterker naargelang de film vordert. Lijkt wel ontzettend veel op the straight story het eerste uur.

Goede film, troosteloos engelse dorpssfeer in begin, een leven zoals denk ik veel mensen hem beleven. Maar dan die ommekeer, hij stapt op z'n prachtige Honda brommer en beleeft een prachtig avontuur. Ontmoet geweldig aardige motorrijders, akela's en kinderen, etc.

Nee geen pure komedie, geen drama, t'zit er tussenin.

Kortom een boeiende meeslepende film.

Een pareltje dat leuk blijft. Sheen vond ik in Frost/Nixon en The Queen een degelijke acteerprestatie leveren, maar in Heartlands is hij het stralende en stotterende middelpunt van de film. De scene waarom hij touwtje-springt met een windmolen als speelmaatje is het hoogtepunt.

Heerlijke film, zoals Van Riel al stelt is het een pareltje en deze geeft een fijn ontspannen gevoel, vooral als niet alles loopt zoals je denkt.

PRACHTFILM!!!

Redelijke film over een man die wordt bedrogen door zijn vrouw, maar haar desondanks achterna reist. Een road-movie met een verhaaltje dat weinig om het lijf heeft en soms wat aan de saaie kant is. Maar de film heeft een aangenaam tempo en bevat een paar mooie plaatjes van het Engelse landschap. Een oprecht einde en een goeie rol van Michael Sheen als het goedgelovige hoofdpersonage.

Een oersaaie film met een tergend traag, saai en niet veel zeggend verhaal. De hoofdpersoon is gewoon een brave sul, een eersteklas sufkut waar weinig aan te beleven valt. Er wordt niet echt slecht gespeeld maar de film is gewoon niet veel aan, er zitten teveel dode momenten in. De hele sfeer en ook de muziek zijn slaapverwekkend. De humor kon ik ook niet echt waarderen, het is gewoon niet grappig. De film duurt (gelukkig) niet zo lang, meer was er trouwens ook niet uit te halen.

Als je het plot bij deze film leest, lijkt het nog heel wat. De regisseur van deze film had het ongetwijfeld graag zo willen zien. Maar de realiteit is toch wat anders. Het is inderdaad een film over een man die op zijn brommer Engeland doorkruist naar Blackpool om zijn vrouw terug te veroveren. Maar de regisseur heeft ook zijn best gedaan om de meest saaie en sullige acteur voor de hoofdrol te zoeken. En verder heeft ie ook zijn best gedaan om het script zo saai mogelijk te houden en dingen te laten gebeuren die voor hem misschien heel bijzonder zijn, maar die dat in werkelijkheid niet echt zijn. Kamperen met een stel gewone motorrijders, een folkconcert in een pub en een ontmoeting met een paar jonge scoutingmeisjes en hun bijna bejaarde begeleidster vind ik niet echt opwindend. Maar als je zo saai bent als de hoofdpersoon, dan is dat kennelijk al heel wat. Uiteraard stevent de film af op het uiterst voorspelbare eindcliché. Maar dáár weet de regisseur ons wel te verassen. Al is het alternatief nou ook weer niet om over naar huis te schrijven. De film heeft wel een sympathieke uitstraling. Dat dan weer wel.