Wehe Wenn Sie Losgelassen... (1958)

Alleen maar gekeken vanwege Bibi en Peter, maar de film is best aardig.

Nu ik hem na lange tijd weer eens gezien heb, is het best wel een tegenvallende filmpje, ofwel ik had hem eigenlijk leuker verwacht. Maar voor mij duidelijk niet de beste "Alexander" film. En Bibi Johns heeft niet eens zo'n groot aandeel in deze film. Ze zingen beiden wat liedjes, maar het is toch vooral Alexander die het publiek aan lachen moet zien te krijgen. En zijn vele fans, vooral vroeger maar ongetwijfeld nu nog, zullen waarschijnlijk dan ook geregeld kunnen lachen om allerlei flauwiteiten. Maar het is duidelijk mijn humor (niet meer).

De film begint overigens behoorlijk grappig met een leuk liedje, Das Schönste auf der Welt wat meerdere keren in de film te horen is. En dat hebben ze leuk gecombineerd met allerlei boerderijdieren. En je vermoed eigenlijk dat het meer een Heimatfilm is, maar vanwege de liedjes is het dan weer meer een Schlagerfilm. Helaas gooien ze er erg veel visuele en slapstick-achtige toestanden in. Waardoor het meer lijkt op een platte volksklucht. En eigenlijk wordt alles al heel snel afgezaagd, en in andere films van dit subgenre zijn diverse "thema's" gewoon amusanter om te zien. Met het autootje, wat sterk doet denk aan "Brum" van de kinderserie, en ook al in het begin nog wat goeie grappen oplevert gaat de lol er al vrij snel af. De grap als dirigent, richting het einde van de film, werkte bij mij ook niet echt. De uitsmijter is dan toch wel weer grappig, maar slecht gemaakt. En ik vermoed, ook aan de liedjes te horen, dat er bij deze film vrij veel studiowerk aan te pas is gekomen.

Jammer, als geheel niet slecht gemaakt, maar veel te overdadig en amusant vond ik het toch veelal niet. 3.0/2.0

Zit in Erinnerungen an Peter Alexander folge 1 dvd box (zonder ondertitels)

Ik vermoedde na het zien van Peter schiesst den Vogel ab, nu toch wel het ergste met deze box die ik jaren geleden bij Mediamarkt in Duitsland heb gekocht. Maar viel met het zien van deze film toch gelukkig reuze mee. Soms is het Duits wat moeilijk te volgen maar over het algemeen toch goed te doen, bovendien stelt het verhaal niet al te veel voor. Beeldkwaliteit en geluidskwaliteit ook goed, bij een aantal muziekgedeelte had het geluid wel wat beter gemogen nu vaak wat geslis te horen.

Typisch jaren ‘50 (Schlager)film met een mengelmoes van genres muziek, heimat, komedie, romantiek zelfs vanwege slapstick als ouderwetse familiefilm ook nog wel te bestempelen en passend in die tijd van wederopbouw, Wirtschaftswunder net als de muzikale veelzijdigheid jazz, klassiek, vocaal, instrumentaal de grenzen tussen allerlei genres zijn nog vrij klein.

Met die dieren blijft lollig (en die spelen de hoofdrol, zo begint de film) en heb ook niet de indruk dat er erg veel met ze is gesold. Bibi Johns' rol als zijnde werkster past niet helemaal. Ondanks al die flauwe toestanden toch ook vaak moeten lachen. De titel betekent “let op als men vrouwen loslaat…”. Gelukkig ook redelijk wat maar allemaal vrolijke liedjes.

Eerst Peter Das Schönste auf der Welt later zingt Bibi Schenk mir etwas, Peter Der freundliche Franz, samen zingen ze Du hast mir heut mein Herz gestohlen.

Vechtpartij in de eerste helft duurt te lang en de concert-scène aan het einde eveneens. Vaak ook te overdadig aan lollig gedoe. Jammer dit, anders had hij wel hoger gescoord maar toch weer in aanzien gestegen. Niet al te lange vrolijke film en daarom toch grotendeels prima mee vermaakt. Bovendien ook goed en mooi gemaakt waarin naast (vermoed ik) improvisatie ook handig gebruik wordt gemaakt van situaties die zich aandienen en men vlug heeft weten te filmen.

Na ja het enige leuke vond ik het vee dat het eten opvrat op de tafels en soort van het huis in beslag nam door op het bedgoed te gaan liggen onder andere. Voor de rest zou elk minuut wat ik nog moet zien van deze film een kwelling zijn.