Inspiration (1931)

Leuke en onderhoudende Garbo film, nog uit de begintijd van de sprekende film. Een heel stuk afwisselender dan Anna Christie. Tevens een mooi tijdsdocument.

Het is melodrama maar er zitten ook een paar komische scenes in. Garbo had zeker aanleg voor komedie zoals ze ook later in Ninotchka en Two-Faced Woman zou laten zien.

Inspiration is haar 3e sprekende film.

Inderdaad een film waarin duidelijk is dat men nog veel elementen uit de stomme film gebruikten. De kwaliteit was niet altijd geweldig, maar dat droeg ook wel bij aan de bohémische sfeer. Greta Garbo is - zoals gewoonlijk - geweldig, ongetwijfeld een van mijn favoriete actrices. De film is niet bovengemiddeld, maar kijkt gemakkelijk weg en is voor herhaling vatbaar! Ik zou 'm alleen niet aanraden aan mensen die niet bekend zijn met oude films.

Garbo speelt Yvonne Valbret, een vrouw wiens luxe leventje wordt gesponsord door een aantal kunstenaars voor wie ze 'modellenwerk' - alsmede wat andere 'klusjes' - heeft gedaan en voor wie ze een inspiratiebron is. Wanneer ze de charmante, maar conservatieve André Montel [Robert Montgomery] springt er een vonk over. Maar de relatie raakt bekoeld wanneer André hoort over Yvonnes kleurrijke verleden.

Een nogal banaal romantisch drama, gemaakt voor de Hayes-code expliciete seksuele verwijzingen onmogelijk zou maken. Montgomery, die later veel betere rollen zou spelen, lijkt totaal geen klik met Garbo te hebben en zijn vertolking overtuigd geen moment. Het is dus aan Garbo om de film te redden en zij gooit alle remmen los om ons deelgenoot te maken van haar innerlijk lijden. Zij is dan ook de enige reden om deze verder erg middelmatige film te zien.