Tarzan of the Apes (1918)

Geweldig die oude films!

Binnenkort (eindelijk) in Nederland op DVD, evenals het vervolg, de film-serial 'Adventures of Tarzan'(niet te verwarren met 'The new adventures of Tarzan'!)

De plotbeschrijving hierboven klopt niet.

Tarzan's ouders komen niet om het leven door de muiters.

Zij worden na een muiterij, aan boord van het schip waarmee ze onderweg zijn, aan land gezet op de West-Afrikaanse kust.

Daar wordt de kleine John Clayton (de latere 'Tarzan') geboren.

Na een jaar overlijdt zijn moeder en wordt zijn vader aangevallen door een grote aap, die hem vermoordt.

De apin Kala neemt John mee- en wordt zijn voedstermoeder.

Lang niet zo leuk als de eerste twee films met Weismuller vijftien jaar later is deze eerste Tarzan film, ondanks de vele grove politiek incorrectheden, nog best amusant. Blijft in ieder geval ook een stuk dichter bij het oorspronkelijke verhaal dan de meeste andere Tarzan films.

De eerste Tarzan film heb ik nu ook mogen aanschouwen.

De film is best bijzonder. De film had in het begin prachtige natuurbeelden van dieren. Het begin van de film is al best ontroerend met name de dood van Alice. Hierna wordt de vader van Tarzan hulpeloos achtergelaten en zie je een briefje met wat tekst. Niet een minuut later wordt de vader aangevallen door apen. Ik vond dat die scene niet echt goed in beeld werd gebracht. De film was in chapters verdeeld dus voordat Tarzan een volwassen man wordt laten ze hem zien als kind. De volwassen Tarzan vond ik persoonlijk een zeer raar voorkomen hebben. Zeker gezien de andere acteurs die hem als kind moesten vertolken. Ik denk dat het goed casten van acteurs in 1918 nog niet was uitgevonden zoals later. De film zelf is vermakelijk. Ik zelf had het wat oubolliger verwacht, maar dat viel nog best mee. De film was wel wat theatraal met name de rollen van Elmo Lincoln (Tarzan) en Enid Markey (Jane).

Voor de rest is het een aandoenlijke film. Nog acht jaar wachten en de eerste tarzan film en dan kunnen we het 100 jaar jubileum vieren van de eerste Tarzan film . De film krijgt van mij een 3,5.

@ movie acteurs: (De volwassen Tarzan vond ik persoonlijk een zeer raar voorkomen hebben. )

Dat mag je wel zeggen.

Zelfs nog ten tijde van de filmopnames zei de bedenker van Tarzan, schrijver Edgar Rice Burroughs, zelf tegen Elmo Lincoln, dat hij totaal niet het geschikte type voor de rol was.

De oorspronkelijke acteur die voor de hoofdrol gecast was, naast de jonge Gordon Griffith, was Stellan Windrow, heel wat slanker gebouwd dan Lincoln, en groter.

In enkele scènes van Tarzan of the Apes, waarin je Tarzan in de bomen ziet, is het niet Lincoln, maar Windrow.

Lincoln had namelijk hoogtevrees

Windrow stapte echter vroegtijdig uit het filmproject, na slechts enkele draaidagen, en nam dienst in het leger.

Het gerucht deed de ronde dat hij de werkomstandigheden, in de moerassen van Louisiana, te bar vond.

Maar daar twijfel ik zelf wel sterk aan.

Maar hoe het ook zei, Lincoln was zeer populair bij het bioscooppubliek, en zou na deze film nog twee keer de rol van Tarzan spelen.

Eerst in 'The Romance of Tarzan' (1918) die een direct vervolg was op Tarzan of the Apes.

Helaas is er, zover bekend, geen kopie van de film meer bewaard gebleven.

Fragmenten ziin wel in bezit geweest van het Nederlands filmmuseum.

Die zijn overgedragen aan een Amerikaans filminstituut.

In 1921 speelde hij nogmaals de rol van Tarzan in 'The Adventures of Tarzan',een filmserial.

Vele jaren later had hij nog piepkleine bijrolletjes in twee andere Tarzan films: Tarzan's New York Adventure (1942) en Tarzan's Magic Fountain (1948)

Maar je bent knap wanneer je hem daarin kan herkennen.

Zijn aandeel is zó klein dat hij alweer uit beeld verdwenen is wanneer je een keer met je ogen knippert.

Pluspunt van deze Tarzan of the Apes is wel dat hij , in tegenstelling tot andere verfilmingen, het originele boek behoorlijk goed volgt.

Jammer dat de special effects destijds belabberd waren (de apen-costumes zien er niet uit bijvoorbeeld)

De acteur die de jonge Tarzan vertolkte, Gordon Griffith Jr. is ook te zien in de beide andere Tarzan films met Lincoln.

In 1920 speelde hij dan nog de (jonge)zoon van Tarzan (Jack) in 'The Son of Tarzan'.

Ik bezit een versie van Tarzan of the Apes, waarvan de afspeelsnelheid teruggebracht is tot het normale bewegingsritme, en waarin de personages dus niet, zoals bij al die silent films te snel bewegen, hetgeen een potsierlijk effect heeft.

Morgen, 27 januari is het precies 100 jaar geleden dat deze eerste Tarzanfilm in première ging.

Er zouden er nog talloze volgen, met als meest recente "The Legend of Tarzan" (2017)

Frapant is het wel dat tot op de dag van vandaag geen enkele latere filmversie zo dicht in de buurt kwam van het originele verhaal van schrijver Edgar Rice Burroughs als deze uit 1918.

Zeker als je Johnny Weismüller hebt gezien in de verfilming uit 1932, is Elmo Lincoln op zijn zachtst gezegd een weinig atletische verpersoonlijking van de Koning van de Jungle. De oorspronkelijke film duurde rond de 130 minuten, dus het is niet zo vreemd dat de nog bestaande versies rommelig zijn. Vooral in de eerste helft springt het verhaal nogal eens van de hak op de tak en jammer genoeg komen enkele sleutelscènes - waaronder de dood van Kala, Tarzans apenmoeder - onvoldoende uit de verf. Toch heeft de film zo zijn momenten, waaronder Tarzans gevecht met een inboorling en Gordon Griffith is uiterst charismatisch als Tarzan als kind. Het zou bijzonder prettig zijn als de volledige versie van deze film ooit nog ergens in een archief opduikt, want het is de eerste Tarzanfilm en ééntje die erg trouw is aan het oorspronkelijke boek van Edgar Rice Burroughs.

Foutje

De film uit 1932 met Weissmuller is getiteld "Tarzan The Ape Man".

De productie met Lincoln ("Tarzan of The Apes") heeft dezelfde titel als de oorspronkelijke roman van Edgar Rice Burroughs.

(Graham Griffith moet overigens Gordon Griffith Jr. zijn)

Heb het gelukkig nog kunnen verbeteren. Soms schrijf ik te gehaast, dat moet ik afleren. Dank voor je feedback. Het subtiele verschil in de titel is heel belangrijk, aangezien Tarzan in de Lincoln-versie de basisbeginselen van de mensentaal heeft geleerd voor hij Jane ontmoet. Weismüller komt uiteindelijk nauwelijks verder dan 'Me Tarzan, You Jane'.

Begrijpelijk foutje, dat vaker voorkomt, de titels lijken dan ook wel erg op elkaar.

Ik heb in mijn verzameling zelfs een antieke briefkaartfoto van de Weissmuller film, waarop als titel Tarzan of The Apes staat gedrukt...

Leuk om een keer gezien te hebben, maar ik ben toch meer van de jaren ‘20 van de vorige eeuw dan de early silents die ze het decennium ervoor afleverden. Wat de langspelers betreft dan. Al vond ik Rapsodia Satanica die zelfs een jaar ouder is, dan wel weer goed.

Met de realisatie dat de film inmiddels meer dan 100 jaar oud is, is deze vroege Tarzan zeker een kijkje waard. Voor mij meer als filmhistorie dan omdat ik veel met Tarzan heb, maar dat kan natuurlijk ook een reden zijn.

3*