Wizards of the Lost Kingdom (1985)

Die ene stem voor mij moet zijn gegeven voor het vermakelijkheidsgehalte. Deze film is namelijk zo slecht dat het gewoon grappig is.

Compleet geschift, deze film. Een behoorlijk emotionele achtbaan, want ik weet niet of ik moet lachen of medelijden moet hebben met Bo Svenson. Dit is zo’n geniale oefening van de wet van Murphy dat ik met mijn handen in het haar zit. Eerlijk waar, eigenlijk heb ik me nog best vermaakt, al is het verhaalte slecht voor woorden. De monsters duiden op pure exploitatie, want niemand, maar dan ook niemand gaat (zelfs niet tegen betaling) dat idiote pak van Gulfax aantrekken. Daar moet iemands familie gekidnapt zijn. Daarbij is deze film puur en alleen gemaakt om een beetje mee te liften met het succes van de betere sword and sorceryfilms van de jaren tachtig. Het zou zelfs zo een oude asylum productie geweest kunnen zijn. Gewoon te belachelijk voor woorden, maar tegelijk heb ik me hier zo over verbaast, dat het eigenlijk best vermakelijk is.

Dit is ronduit briljant stukje jaren 80-incompetentie waar zelfs liefhebbers van de trash-cinema volledig sprakeloos van kunnen raken! Hoe verzin je het... Om een ​​fantasie-avontuur te maken heb je nodig: naast een ring en dwergen, een super-kwaadaardige schurk (bij voorkeur met een zwarte cape), een jonge held in opleiding, nog meer dwergen, een eenzame krijger (Bo Svenson als Kor, een Conan wannabe met bierbuikje en overduidelijk de "ster" in deze film want hij is als enige wiens stem niet wordt nagesynchroniseerd, voor de zekerheid nog meer dwergen en een beminnelijk harig huisdier euh...tja een huisdier want er is een Gulfax, een soort wit wezen dat wat lijkt op albino-versie van Chewbacca, maar is lang niet zo nuttig. Optioneel; De obstakels die je wil toevoegen tijdens de reis moeten hilarisch irrelevant zijn voor het 'plot' en dienen als opvullend beeldmateriaal om het gebrek aan daadwerkelijke inhoud te verdoezelen. Zodoende heeft een dwerg/goblin die in het bos leeft, mot met een stel monsters en hun grote broer Zijn er een insectenvrouw en een zeemeermin. Een 'zelfmoordgrot' waar je je alleen maar uit kunt zingen. Briljantste in de film; zombiestrijders doen herrijzen om ze een paar stappen te laten doen, waarna ze klagen over hoe moe ze zijn en ze weer terug naar hun graf keren. Om aan acceptable speellengte te komen werd er aan het begin beeldmateriaal van andere Roger Corman -films met zwaard en tovenarij (Deathstalker &Sorceress) gemonteerd om een ​​proloog van 20 minuten te creëren die niets met de rest van de film te maken heeft. Resultaat een enorm verprutste "zo slecht-het-is-goed" film met genoeg inconsistenties en wat gekheid, maar best plezierig.