Mischka (2002)

Vakantie, zomer en Frankrijk. Deze Heilige Drievuldigheid is de achtergrond in de film Mischka. Maar het mooie aan die film is dat de achtergrond op den duur met de voorgrond (familie kroniek) begint samen te vloeien zodat er van achtergrond geen sprake meer is. In Mischka zitten we recht in het hart van een zomer in Frankrijk waar iedereen met vakantie is. Met de ups-and-downs : de files op de autostrades, de campings met zijn pizza resto’s en kampvuur, de gezellige drukte van mensen die douchen, wassen of fietsen, de verschillende talen die je tegenkomt langs de weg of camping, de aires de repos (rustplaatsen) langs de autosnelweg met hun drukke parkings en toiletten, de auto-ongevallen of versperringen langs de route de soleil ...

Veel plot is er niet. De personages zoeken naar een familie en groeperen zich zo na een tijd als een 'valse' familie. De 'echte' familie wordt dan wel gevonden maar is een ontgoocheling, de 'valse' familie is beter. De vaders zijn onwaardig, de kinderen zwerven rond. Regisseur Jean François Stévénin filmt dit waarin mensen komen en gaan zonder echt te duiden, ook hun verhalen (elk personage heeft een verleden en een zoektocht) komen en gaan en er is een mooie inside joke met Johnny Holiday.

Mischka is altijd bizar, luchtig en straalt een bohemien attitude uit met personages waarvan een hoek af is. Het non conformisme druipt er vanaf. Het zou je dan ook niet mogen verbazen dat ik die film graag gezien heb.