Lung Foo Moon (2006)

Trouwens wel leuk om Kuan Tai Chen te zien acteren na zijn Shaw Brothers tijd.

Niet geweldige acteurs, maar wel geweldige actie!

Zoals gehoopt

Geweldige actie met slap sentiment, maar vooral visueel heel mooi.

Vooral in het begin zijn de actie-scénes prachtig in beeld gebracht en truucjes zoals het door en over muren heen gaan levert een heel speciaal perspectief op de gevechten.

De eerste helft is daarmee ook het beste, al is het einde ook zeker niet slecht. Helaas word daar te veel gebruik gemaakt van af en toe oerlelijke CGI, erg jammer dat het hier alsnog de overhand nam.

Maar al met al was dit voor mij zwaar genieten van brute gevechten in een erg fijn jasje. 4*

heb weer genoten van deze film gewoon kijken en genieten van de vechtscenes mzzl

Oh yeah. Een zwierige camera legt tegen het kitscherige aan een groep Chinezen in commandooutfit vast. Verhip, daar treden ook nog eens een hoop witte mannetjes naar binnen. Wit vs zwart, kung fu. Dat gaat leuk worden.

Dat werd het ook, maar daarna verzandt deze film in heel vervelend geneuzel, weinig knokkeratie en lelijke CGI. De kitsch neemt de overhand Het drijven op een plot is niet goed in dit soort films (zie vergelijking met Shawfilms hierboven). Dragon Tiger Gate zinkt daarom ook gewoon. Sommige decors kunnen verder echt niet en de CGI is foeilelijk. Stom en voorspelbaar soapgeneuzel sneeuwen de coole actie onder. Alleen het einde was wel weer ok. Action Tiger Palm Style. Fuck yeah.

Qua beleving ietwat problematisch, aangezien het na een daverend begin een dalende lijn inzet. Overdadige en flauwe dramatiek halen de schwung er uit en het slot is ook niet dusdanig wervelend dat het dat gevoel wegneemt. Voor mij iets te plastisch om verrukt van te raken. Het zal wel te maken hebben met deels die CGI en deels smaak.

Daar heeft de start geen last van. In tegenstelling tot het latere sentiment werkt het frivole sfeertje hier wel en Yen's wushu spettert van het scherm. Met de decors en cameravoering weet Yip hier toch weer iets speciaals neer te zetten. De draaiende en vliegende camera is al genoemd, de scène in het softbalstadionnetje is bv. ook erg mooi. Maakt het toch wel weer tot eentje die me zal bijblijven, al pakt het in z'n totaliteit wat minder uit.

wel heel leuk de gevechten zijn heel mooi en de cheografie is heel goed alleen heel jammer dat het zo CGI overladen is

Matig filmpje. Soort MTV styled martial arts filmpje, waarbij de helden meer weg hadden van een groepje dansers dan van onverschrokken martial artists. Heb geen klap gezien die pijn zou doen.

Qua drama is het tenenkrommend en de CGI is vaak oerlelijk. Neem daarbij dat het veel te onzinnig is om serieus genomen te worden en het zichzelf allemaal veel te serieus neemt om campy te zijn. Paar aardige gevechtsscenes en een kleurrijke art direction kunnen de boel niet redden.

Krappe 2,5

Prima aktiefilm met leuke gevechten.

Chinese Comicverfilming

Dragon Tiger Gate is bijlange niet mijn eerste comicverfilming, maar het is wel de eerste keer dat ik weet dat het een film is die gebaseerd is op Chinsese stripverhalen. Ik wist eerlijk gezegd zelfs niet dat dat echt een ding was (beetje kort door de bocht waarschijnlijk maar ik dacht eigenlijk dat die ook meer een manga variant hadden) en ik had hier dan ook best wel zin in. Vooral omdat dit opnieuw een samenwerking bleek te zijn tussen Donnie Yen en Wilson Yip en diens latere Ip Man films waren erg fijn in ieder geval.

Beetje jammer dat ze er voor kiezen om à la Marvel hun openingsfilmpje te maken, want dat voelt wat als een onnodige knieval aan. Zeker omdat Dragon Tiger Gate voldoende heeft om op zijn eigen poten te staan. Wat opvalt is dat de film vooral in het eerste deel echt geniaal goed is. Het gevecht in het restaurant (dat bovenaanzicht!) is geweldig en er zitten een paar erg leuke visuele spielereien in. Dit leek dan ook af te stevenen op een dikke 4.5* maar Yip kan het niveau niet helemaal vasthouden. Sowieso wel jammer dat hij er voor kiest om meer en meer CGI te gebruiken naarmate de film vordert. Blijft nog erg tof, maar het niveau van het begin van de film wordt niet gehaald. Verder wordt er in het begin nog heel veel gegoocheld met namen en lijkt het alsof je hier serieus je aandacht moet gaan bijhouden, maar al gauw vervalt dit in een ietwat stereotiep good guys vs bad guys filmpje. Niets mis mee in ieder geval, want hierdoor wordt het een vermakelijk knokfilmpje.

Vooral gekocht dus voor Donnie Yen en die doet het toch ook wel weer goed. Volgens de comics zou Tiger echter een jaar of 20 moeten zijn en dan lijkt Yen met zijn 42 lentes toch wel een stukje te oud. Nicholas Tse die Tiger speelt (en in de comics een jaar of 18 is) is met 25 jaar dan toch een iets meer logische keuze. Stoort dat? Mjah, een klein beetje maar Yen maakt erg veel goed met zijn vechtstijl. Ook op Tse is trouwens bitter weinig op aan te merken en ook Shawn Yue weet nog wel een paar leuke kunstjes uit zijn mouw te schudden. Sowieso eigenlijk een toffe cast. Film steunt vooral op het heldhaftige trio, maar het gevecht tussen Shibumi en de Sifu is ook nog wel fijn.

Zonde dat het niveau niet blijft behouden, maar dan nog is Dragon Tiger Gate een erg fijne film. Zoals het een goede comicverfilming beoogt ben ik wel benieuwd geraakt naar het bronmateriaal, moet eens zien of ik dat niet ergens op de kop kan tikken. Soit, goede combinatie alweer tussen Donnie Yen en Wilson Yip. Tof eigenlijk hoeveel die samen hebben gedaan.

4*

Blijft erg fijn.

Een filmpje dat Yip nodig had om van SPL naar Ip Man te geraken. Een nieuwe samenwerking met Donnie Yen, ditmaal gebaseerd op een Chinese comic book. Maar met Marvel heeft het verder niet zoveel te maken, de manga invloeden zijn veel sterker, het concept is veel meer martial arts dan superheld.

Dat Hong Kong niet zo'n comic book cultuur heeft is ook wel duidelijk, maar waar de film de mist in gaat weet Yip het weer recht te trekken met strakke cinematografie en een paar glorieuze actiescenes. De brawl in het restaurant en de eindscene behoren tot de betere actiescenes die ik ken.

Yen en Tse doen het goed binnen het rol, wanneer het wat dramatischer wordt dan zie je hun beperkingen ook wel snel komen bovendrijven. Maar aangezien Yip zich toch vooral om actie en coolheidsfactor richt is dat amper storend.

Een film die nog steeds doet wat hij moet doen: entertainen en cool zijn. Missie geslaagd dus.

4.0* en een uitgebreide review

In een Aziatische martial arts film, oud of modern, verkies ik overzichtelijke en echt uitgevoerde choreografie, niet de touwen – soms kan ik die wel waarderen - en een vorm van fantasie en allerlei onnodige effecten.

Het eerste gevecht, ondanks wat touwen en fantasie, is enerverend, maar vooral het tweede gevecht in het tweede restaurant, met problemen, is uniek. Vooral in een aantal vogelperspectiefmomenten is het van ongekende schoonheid.

De film gaat vervolgens door op een onnozel sentimenteel element, wat wel zeer sterk ondersteund wordt door muziek van Kenji Kawai. Maar op het gebied van actie, computereffecten, touwen, sfeer, vormgeving en meer blijft het hangen in de welbekende minder belangrijke elementen die een film ook hoort te bieden. Echter, dan mag er wel een finale tegenover staan, die gezien de eerste twee gevechten hier toe uitnodigen, maar die stelt niks voor.

Desondanks is het gehalte van kitschertigheid eigenlijk ook zeer goed.

Welke, de eerste of de tweede? De finale is echt compleet anders als de eerste twee gevechten. Bij de eerste twee voel ik een opleving in alle zintuigen, bij die finale alleen in de belachelijkheid van dit alles, zonder enige vervoering. Toegegeven, ik voel wat sentiment betreffende de kitsch van de finale.