Karnavalnaya Noch (1956)

Erg fijne Sovietkomedie, het wordt tijd dat het westen de films van Ryazanov (en ook Daneliya) herontdekt!

Dit is inderdaad top-entertainment in de beste Amerikaanse traditie, fijne nieuwjaars musical/comedy. Tegelijkertijd ook het compleet belachelijk maken van de Stalinistische ambtenarij op een manier die in het Westen nooit zo raak neergezet werd. Misschien komt het ook omdat dit geen totale satire is, maar meer een feestelijk signaal aan de bevolking, die naast alle misdaden tegen de menselijkheid ook jarenlang op verschrikkelijk vals zoete Stalin-arbeiders-musicals was getrakteerd, dat het tijd is voor een beetje lucht en een beetje menselijkheid. Kleurenfilm was destijds nog nieuw en vooral schaars in de Sovjet Unie, dus het is duidelijk dat men juist in deze film veel geld en energie heeft gestoken. En het was het zeker waard!

Het is omdat er Russisch gesproken werd want anders had ik toch echt gedacht naar een Amerikaanse MGM musical uit de jaren vijftig gekeken te hebben. De kracht van deze zeer genietbare musical of komedie zit hem natuurlijk in de manier hoe er met de alles overheersende stalinistische bureaucratie werd afgerekend. De scène waarin de "Apparatschik" Ogurtsov - de vertegenwoordiger bij uitstek van die bureaucratie - door het toneel zakte en in een grote doos terechtkwam vond ik zonder meer de sterkste in deze voor mij tot voor kort totaal onbekende Russische film, waarin je toch wel duidelijk kon zien dat de destalinisatie ook in de film duidelijk was ingezet. De Russen konden weer ademhalen en dat staken ze niet onder stoelen en banken. Het leven kreeg voor de Russen weer kleur. Dat deze film niet geschoten was in zwart/wit maar in kleur vind ik daarom uitstekend gevonden. Kan haast geen toeval zijn omdat er destijds in de Sovjet Unie maar weinig kleurenfilms gemaakt werden.

4,0*

Nu lees ik twee berichten achter elkaar waarin wordt gezegd dat de kleurenfilm in de Sovjet-Unie een bijzonderheid was. In de nadagen van Stalin werden niet zoveel films geproduceerd maar de kleurenfilm was niet schaars hoor. Denk alleen al aan de films van regisseurs als Donskoy, Chiaureli, Ptushka, Pyryev, Barnet, Karyukov en Kozyr.

De volgende film van Ryazanov in 1957 was ook gewoon in Technicolor (of Sovcolor) Het is echt géén toeval!