Curdled (1996)

Heeft veel weg van die 'take it easy' killing stijl, die ook in American Psycho zit.

Als je deze film kijkt voel je gewoon innerlijke rust, terwijl er toch iemand kapot gesneden wordt.

Ik vond er niet zoveel aan, ondanks het feit dat het gepresenteerd werd door Tarantino, leuk maar niet leuk genoeg en te weinig diepgang in het verhaal; het zou echter wel goed geweest zijn voor een kortfilm of dergelijke. 2.5, maar omdat er persé op de kuttekop van William Baldwin moet worden ingezoomd =>2

Zoals bovenbuurman schreef; materiaal voor een kortfilm. Nu is het vooral erg saaaaaai. 1,5*.

Niet al te bijzondere zwarte komedie over een seriemoordenaar-geobsedeerde vrouw. Wel leuk dat er een verwijzing in zat naar From Dusk Till Dawn (mugshot van de Gekko broertjes)!

2*

Volgens mij was dit ook eerst een kortfilm.

Ah, gevonden:

Die Angela Jones is trouwens die taxichick uit Pulp Fiction (ook gelijk het saaiste stuk in de film).

Wat een lekker gezellig filmpje. Niet veel bijzonders maar kijkt heerlijk weg op een doordeweekse avond.

Angela Jones, hihi, ik heb wel gelachen om haar en William Baldwin, wat een fijne lippen heeft die man.

Ook al gaat het over moorden, ik vind het een feelgood movie.

2,5 ster

Ik vond dit een erg leuk filmpje, een vreemd subtiel horrorwerkje met zwarte humor.

Een vrouw die van kleins af gefascineerd is door seriemoordenaars komt in deze film met zo’n moordenaar in aanraking en wel met de Blue Blood Killer. Het verhaaltje is flinterdun. De film bestaat ook maar uit twee delen. Als eerste de inleidende fase waarin de personages worden voorgesteld en de basisgegevens van het verhaaltje worden vermeld. Als tweede en laatste deel is daar de eindfase die de helft van de film in beslag neemt en waarin de protagoniste en de killer (wiens identiteit overigens al na enige minuten na het begin van de film bekend is) tegenover elkaar staan.

De uitvoerige eindfase teert volkomen op de beide hoofdrollen. Hoewel langgerekt is die finale het aanzien best waard. Angela Jones en William Baldwin geven hun personages zodanig vorm dat je af en toe vergeet in een langgerekte finale te zijn terechtgekomen. De personages zijn soms zelfs een beetje boeiend en de zwarthumoristische dialogen die ook in het eerste deel veelvuldig zijn te horen, zijn soms best aardig en maken dat de situatie op momenten redelijk vermakelijk is. Echt spannend is het echter niet.

Dat Quentin Tarantino als uitvoerend producent bij de film is betrokken wordt geaccentueerd door een tv-journaal dat bericht over de Gecko Brothers. Het journaalbericht plaatst de gebeurtenissen in Curdled daarmee in hetzelfde universum als het universum waarin "From Dusk till Dawn" zich afspeelt. Het is een leuke opmerkelijkheid die voor de film an sich geen enkele waarde heeft. Wel van waarde voor de film is de non-stop muzikale achtergrond die opklinkt. Veelal Latijns-Amerikaanse klanken. Je moet er van houden. Ook van waarde zijn de personages die over het algemeen nogal merkwaardig zijn en waarmee de binding ontbreekt.

Geen geweldige film. In Curdeld stelt het verhaal niets voor. Spannend is de film ook niet. Spaarzaam vermaak wordt geboden door de dialogen en het vreemde gedrag van de personages. Het is genoeg om de aandacht vast te houden, maar ik was van de film eigenlijk niet erg onder de indruk.