In the Year 2889 (1967)

Mooi om te zien dat alles er in het jaar 2889 nog precies hetzelfde uitziet als in 1967. Buiten dat gewoon een ontzettende rukfilm, maar dat terzijde.

Waarom ben ik toch nieuwsgierig naar deze film?

Mooist van alles is eigenlijk de titel: 2889? Fijn om te weten dat het stereomeubel, de vinylplaat, de rotan meubels, de tijgerprint-bikini en de transistor-radio ook dan nog dagelijks gebruikt worden, verder zien we dus helemaal niets dat ook maar enigszins zou kunnen aantonen dat we in de toekomst zitten...nee vrees dat het alleen een slim ideetje was van de producer om wat meer kaartjes te verkopen.

In de film zelf overleven 7 personen een atoomoorlog die de hele wereld verwoest, behoudens wat gemuteerde slachtoffers die in de achtertuin op zoek zijn naar vers vlees.

Als we de filmografie van regisseur Larry Buchanan eens bekijken zien we daar verder illustere filmtitels als het ongelooflijke briljante Zontar The Thing From Venus, Mars Needs Women en The Loch Ness Horror.

Zo geweldig als Zontar wordt het helaas niet (en iedere Z-film-fanaat gaat nu op zoek naar Zontar), maar de combinatie van de meest prachtige dialogen, de bizarre mutanten en de absoluut niet futuristische look maken dit toch wel een klein moetje voor de liefhebbers van dit soort puin.

Is dit dan de beste van Buchanan's films voor AIP, het zou zo maar kunnen al moet ik It's Alive nog zien. Deze is dan weer een adaptatie van Corman's "Day the World Ended". Volgens mij volgt het een beetje datzelfde stramien voor zover ik me dat nog kan herinneren. Zoals vaker bij Buchanan is de monsteractie schaars. Dat is jammer want nu zag het monster er toch wat beter uit, wellicht omdat het hier niet ging om man in monsterpak, meer in oude vodden in en de make-up in combinatie met een masker bleek uiteindelijk toch effectiever dan rubber. 7 mensen overleven een nucleaire ramp, eentje is al half aan het muteren en het monster is kennelijk ook iemand die in de laatste fase zit van de mutatie. Het gevaar komt ook van binnenuit want een van de overlevers heeft het gemunt op de dochter van zijn gastheer die al een geliefde heeft. Smaken verschillen natuurlijk wendyvortex ik vond Zontar allesbehalve briljant misschien het concept wel van mind control maar de uitwerking ervan niet echt. De mannelijke personages behandelden de dames ook vreselijk. Dat is kennelijk ook weer zo iets dat terugkomt in Buchanan's films, altijd zo een personage die vrouwen of een bepaalde vrouw als vuil behandelt.