Zhang Bei (1981)

De 9e film van Chia-Liang Liu voor mij....

De mooie actrice Kara Hui speelt de hoofdrol en ze trouwt met haar (bijna stervende) adoptievader om de familie-erfenis uit handen te houden van de slechte broer van 'vaderlief'. Als haar man sterft reist ze naar een goede broer om de erfenis te overhandigen. Deze man (gespeeld door de regisseur zelf ) heeft ook nog een zoon (Hou Hsiao) en samen komen ze voor een rare situatie te staan: ze moeten deze jonge vrouw 'auntie'/(oud)tante noemen. Dat levert typische HKhumor op en daar moet je van houden. Ik vind het leuk.

Kara Hui had al een achtergrond van Chinese dans en Chinees ballet, maar ze had slechts een beperkte kennis van martial arts. Op de set oefende ze de kung fu tussen de takes in. Het resultaat mag er zijn: ze is echt een goede screenfighter. En sexy. Chia-Liang Liu week af van de typische seks(e)loze heldinnen die de oudere kung fu films sierden. Kara Hui is mooi en trapt kont. In een schitterende scene slaat ze wat tuig in elkaar gekleed in een avondjurk; zij probeert de boel te bedekken, de mannelijke omstanders kijken geil naar haar benen.

Tweede trekpleister van de film is de combinatie Chia-Liang Liu/Hou Hsiao. In Mad Monkey Kung Fu zijn ze fantastisch, maar ook hier zijn ze erg goed. Film barst pas echt goed los als vader en zoon pa's andere oude broers erbij gaan halen en een rekening gaan vereffenen met het zwarte schaap van de familie.

Scherm/degen kung fu op een gemaskerd bal, vreemde dansjes en cheesy liedjes, mooie sets en aankleding, schitterende gevechten, heerlijke boobytraps, leuke HKslapstick en Gordon Liu met pruik en gitaar; een heerlijke Shaw-flick . 4*

Een aanrader! Maar als je meestal problemen hebt met de typische Hong Kong humor, zal het wellicht wat minder voor je zijn.

Ah, goed dat je hem hebt toegevoegd, want hij kwam mij al bekend voor. Kennelijk had ik de film al gezien, maar het was even vervaagd achter gebleven Volgens mij was deze film het hoogtepunt van Kara Hui’s carrière en eigenlijk was dit ook de enige reden waarom ik de film destijds had gezien.

De film zelf is vermakelijk om er naar te kijken. In vergelijking tot de meeste films van Liang heeft deze film een overdosis aan humor en qua aantal gevechten is iets minder. Kwalitatief zijn ze alsnog niet echt verandert, want ze zijn creatief verzonnen en komisch in beeld gebracht. Alleen toch blijft de sterkste punten toch wel de komische stukjes en samen in combinatie met wat leuke gevechten (en eye-candy) krijg je toch wel een klein Shaw-Brothers klassieker.

Dat stukje met avondjurk vond ik wel grappig, vrijwel bijna alles als de neefje haar helemaal "gek" maakt =D

Aardige Chia-Liang Liu.

Ironisch dat wat een film zogenaamd "sterk" maakt hier toch een zwak punt blijkt. De film wordt zorgvuldig opgebouwd, maar is dat zo leuk bij een film als deze?

De aanzet is leuk maar duurt gewoon veel te lang. Te weinig gevechten, teveel van hetzelfde en hoewel de humor inderdaad typisch HK is, blijft het wel erg ingetogen voor HK humor.

Het eindgevecht mag er zeker weten, Liu zelf blijft voor mij in ieder geval wel de ster van de film. De rest is aardig maar kan niet op tegen het kleine mannetje.

Alleen jammer dus dat het zolang duurt om tot het eindgevecht te raken. Twee uur is gewoon teveel van het goede, zeker als er teveel tijd aan verhaal en andere onbelangrijke zaken besteedt wordt. Erg zorgvuldig martial arts filmpje maar ik zie liever energiek en creatief werk.

3*, mede dankzij het laatste half uur. Goeie entry film wel denk ik voor niet-fans. Allemaal braaf en duidelijk in beeld gebracht zonder al te gek te doen.