Le Jeu avec le Feu (1975)

Ik ben normaliter niet zo van de nouveau film,maar wie er bordelen,zwepen en sexslavinnen aan toevoegt heeft mijn onverdeelde aandacht.

Ik weet niet wat voor achterliggende, intellectuelle bedoelingen R-G precies had met deze film,maar afgaande op het feit dat deze film een kruising is van een filmische Godard en een thematische Bunuel,vermoed ik dat de regisseur zo'n beetje dezelfde bedoelingen had als de 2 laatstgenoemden met hun werk,dus een soort sardonisch commentaar op de "intermenselijke relaties in een post-industriele consumptiemaatschappij,met name de verhoudingen rondom sexualieit en de daar in de burgerlijke samenleving zoals deze zich de afgelopen 200 jaar heeft gevormd uit voortvloeiende misstanden,dit alles vanuit cultuur-materialistisch perspectief" .

Hoe dan ook,de film zou voor een ieder gemakkelijk te volgen moeten zijn(al klopt de synopsis niet echt),en kunnen we ook weer omschrijven als een pulp/sexploitation spoof.Met de perversies valt het allemaal wel mee trouwens,wat softcore SM en een paar veelvuldig in beeld gebrachte naakte,fraaie lichamen van jonge dames.Daarmee bedoel ik uitdrukkelijk niet het scharminkeltje Kristel met haar kippetietjes,ze heeft trouwens slechts een bijrol.

Dit werk is helaas niet zo geestig als het wil zijn:er wordt om de haverklap in de camera gesproken en ook de tig jumpcuts gingen wat vervelen.De droogkomische Trintignant en Noiret vergoedden echter veel,evenals de cartooneske carchase op het eind.

Film ziet er goed uit,en is zo NV als maar zijn kan.

De soundtrack is zeer gevarieerd:van opera tot nazi-liedjes

Al weer de vierde film van deze regisseur die ik gezien heb. Net zoals bij zijn vorige films was het verhaal weer totaal ondergeschikt aan het visuele dat voor een groot gedeelte bestond uit erotische scènes met aantrekkelijke jonge dames die om de havenklap uit hun kleren gingen. Dat ging dus niet bepaald vrijwillig, zoals je al uit de plotomschrijving kunt opmaken. Mooi vond ik allemaal wel, vooral de scène waarin een van de dames door een van de perverse heren gewassen werd. Dit geldt echter niet voor de scène met onze Sylvia, die ik als seksslavin toch wel het minst aantrekkelijk vond. Wel opvallend dat er in de eerste helft van de jaren zeventig veel van dit soort erotische filmpjes gemaakt werden. Men had dus duidelijk iets in te halen na de preutse jaren vijftig en zestig.

3,5*

Verschrikkelijk rare film waar ik totaal geen hoogte van kreeg - thriller, erotiek, platte komedie, parodie, pure exploitation? Door een paar sfeervolle scenes wist het me toch nog meer te boeien dan ik op voorhand dacht, vooral de momenten dat Anicée Alvina door het huis ronddwaalde vond ik spannend. Tja, het is het typische Franse rariteitenkabinet van die tijd. Alvina was in elk geval prachtig.

3,0*