Quai de Grenelle (1950)

Er bestaan er meerdere van : films met een " quai" in de titel...QDB van Carné is ongetwijfeld de gekendste en buitendien een duidelijke inspiratiebron voor deze film, niet alleen de titel die niet toevallig is want de roman waarop hij is gebaseerd heet volstrekt anders ( la mort à boire ) maar ook de inhoud, waarvan het fatalisme en het karakter van de protagonist duidelijk teruggrijpen op de jaren 30 klassiekers met Gabin, ook LJSL.

Het doet dan ook meer aan als een pre- noir uit de jaren 30 dan de door de Amerikaanse modellen geinspireerde gangster en noir flicks van na de oorlog, al is noir zonder meer een etiket dat je kunt plakken op deze prent waarin een anti- held door een combi van flawed character, noodlot en een verrotte maatschappij recht zijn verdoemenis tegemoet gaat. Dat ene Reinert- een Duitser- deze film regisseerde is gezien zijn CV vrij opmerkelijk, niet echt een auteur of iemand die zich overmatig met noir/ crime getinte films bezighield. Hier doet hij het redelijk, zij het zonder overdreven visuele flair en wat te flauw- registrerend misschien. Dan nog een voldoende genreproduct voor de liefhebbers.

Van de synopsis hierboven begrijp ik vrij weinig en volgens mij klopt hij ook niet echt, dus voor de duiding: we beginnen tamelijk bizar met superster Vidal ( die jullie ook kennen uit Fabiola...) de...addervanger in het bos van Fontainebleau. Ik weet het niet zeker, maar volgens mij vormen adders op de negenenveertigste breedtegraad al sinds de laatste ijstijd geen nijpend probleem meer. We moeten die bezigheid schijnbaar metaforisch opvatten, maar dan nog een tamelijk koddige, me dunkt. Enfin, dat is slechts het uitgangspunt en we raken al snel op urban noir terrein als Vidal door de flikken- vertegenwoordigd door de onvermijdelijke Dalban als good cop- op het matje wordt geroepen vanwege zijn putatieve betrokkenheid bij een bankoverval, en geen ongeval oid. Dit alles naar aanleiding van een volstrekt banaal incident met de metaforische adders in het begin.

Vanaf dan treedt de helse noir machine in werking : de flawed hero panikeert, vlucht voor de flikken naar Parijs en verdoolt daar in de onderbuik van de grootstad, meer bepaald een shabby pension aan de eponieme kade. De ouwe griezel Tissier en hoertje Mauban ontfermen zich over hem, ieder met eigen bijbedoelingen. Door een combi van botte pech en stommiteiten maakt Vidal het er alleen maar erger op, niet geholpen ook door een vijandige omgeving : de pers stort zich op hem via zijn onnozele vriendinnetje Arnoul ..

Ook de femmes fatales hier zijn onvrijwillige pionnen van het blinde noodlot, in feite zijn zowel Mauban en Arnoul van goede wil maar ook zij maken het alleen maar erger. Ook voor de censor , die niet geamuseerd was met onder andere de semi SM act die Arnoul- voor die tijd en niet voor het laatst zeer onzedig gekleed- opvoert in een club in Pigalle met op de achtergrond dansmariekes met blote tieten, en al evenmin met de vrijpostigheid waarmee in de film over sex wordt gepraat. "Ja we gingen met elkaar naar bed " aldus Arnoul over haar zondige concubinaat met Vidal...de brave burgers spraken schande over deze vuiligheid en gingen massaal kijken.

Ook in deze contreien waar de prent een titel meekreeg die ik niet ken, maar dankzij de goddeloosheid ongetwijfeld flink de kassa's deed rinkelen. Wie hebben dit gezien, en waar is jullie stem ?