A Room with a View (2007)

Ik vond het een slaapverwekkende film. De beelden van Florence, Toscane en Rome waren wel aardig maar het verhaal was erg voorspelbaar en langdradig.

Ik hou niet van die bekakte engelse films en dit was er wel een van het ergste soort. Tja niet echt mijn smaak dus.

Mooie beelden van florence en rome en prachtige muziek!Leuk rolletje van Timothy Spall en voor de rest was het een erg voorspelbaar verhaal!3***

Wat een verschrikkelijke film. Alsof je een oud boek aan het lezen bent. Het soort boeken waar mijn moeder van houdt. Alleen kijken als je echt niets anders te doen hebt.

Toen ik dit wilde schrijven kwam ik er overigens achter dat dit een andere film was als die ik op de dvd had staan. De beschrijving bleek namelijk voor geen meter te kloppen. En inderdaad, toen ik de film nog eens opzette, zag ik dat het deze was. "A room with a view".

Anders zou ik hem waarschijnlijk ook nooit uitgekozen hebben om naar te kijken. Absoluut niet mijn smaak. Dat is duidelijk.

Minder goed dan de versie uit 1985.

Deze nieuwe versie werd als TV-film in 2007 uitgebracht. Het script volgt in grote lijnen het boek van E.M. Forster, maar werd een beetje aangepast. De cast is matig samengesteld. Mr. Emerson en George (Timothy Spall en Rafe Spall), zijn in het echte leven eveneens vader en zoon. Deze film werd opgedragen aan Fernando Ghia.

Deze versie is in principe overbodig. Het geheel komt erg gehaast over in tegenstelling tot de versie uit 1985. Dit verklaard waarom de versie uit 2007 binnen minder dan een half uur tijd werd afgeraffeld.

Met moeite 2,5 *

Blijkbaar een hernieuwbare uitgave van de film uit 1985. Jammer, want dat had ik in eerste instantie niet door. Vergelijken wordt moeilijk gezien ik de eerste ook nog niet zag. Maar dit stijf Brits kostuumdrama dat eerder neigt naar een romantische film is vrij plomp.

Arrogantie en minachting voor alles wat niet bij hun klasse past is schering en inslag. We spreken 1912. Men kon evengoed op de Titanic gezeten hebben. WOI staat voor de deur, maar dat beseft nog geen mens in Europa. De rijke klasse tript er nog op los met exclusieve reisjes naar Florence en Roma. Alleen jammer dat het er vol Italianen zit …

Het romantisch verhaaltje is zo’n klassieker. Verloofd zijn met de verkeerde en na vele ontkenningsfases én toevallige ontmoetingen komt alles terug in de rechte plooi. Het ging ook allemaal zo makkelijk, snel dus. Weinig tijd om het plot uit te diepen. En dat is er aan te zien.

Hier en daar wel wat mooie beelden uit Italië of de countryside. Voor de rest erg matige film.