Shin Akai Misshitsu (Heya): Kowareta Ningyô-tachi (2000)

Ben benieuwd.

Ik hou wel van die Japanse Splatter werkjes.

Red Room 2.

Eigenlijk gewoon een herhaling van deel 1, andere personages, maar verder hetzelfde kaartspelletje, iets minder gore maar meer karakterontwikkeling?! zorgen er voor dat ik dit deel over zijn voorganger kies. Verder weinig over te zeggen, geforceerd shoqueren, hate it or love it.

Erg tof Japans werkje.

Heb deel 1 nog niet gezien omdat ik die nergens kond downloaden dus dan maar deze gekeken.

En dit filmpje was zeker niet verkeerd.

Erg gestoord net zoals de Japanners het kunnen en zelfs best sfeervol en heel klein beetje spannend.

Het is inderdaad heel erg Low Budget en ik denk nog lager dan het maandelijkse loon van me ouders maar dat kan het er niet van weerhouden dat het een erg leuk filmpje is.

De martelingen zijn erg origineel bijvoorbeeld iemands neus doorboren met een tandenborstel en iemands kots opdrinken.

Als dit deel minder gore heeft als zijn voorganger vraag ik me af hoeveel gore er dan wel niet in deel 1 zit want hier zie je ook meer dan genoeg gore.

Je moet ook niet alleen gore verwachten want er zit ook erg veel perverse dingen en erg veel seks in.

Dus je moet dit ook een beetje zien als een Pinku/Horror.

Zeker geen film voor tere zieltjes want ondanks dat het gigantisch goedkoop is toch erg smerig.

Maar nog steeds blijft dit een super leuke splatter die met de korte speelduur niet verveelt.

Wil snel meer zien van Yamanouchi.

4,5

Meer van hetzelfde.

Red Room 2 biedt niets nieuws ten opzichte van het origineel maar borduurt verder op het bekende concept. De kaarten worden weer uit de kast gehaald en vier nieuwe spelers schuiven aan. Ditmaal wordt er iets dieper ingegaan op de achtergronden van de personages, maar veel kon het me niet schelen. Vooral de religieuze prietpraat kon me gestolen worden.

Ook de spelletjes zijn net zo pervers als voorgaande opdrachten, dus veel naakt en mensonterende scenes maken hun opwachting. Kyoko is een leuk personage, lekker kil. Het einde is geen verrassing omdat er door de film heen al diverse malen naar werd verwezen, helaas. Verder bevat de film weer wat leuke effects, maar alles is nog steeds erg low budget.

Ik heb me weer goed vermaakt, maar beter dan de voorganger vond ik hem niet. Nochtans vind ik het interessant genoeg om achter het andere werk van Daisuke aan te gaan.

Ik kwam toen Kyoko het laatste beetje kots uit het teiltje slurpte

Dat is toch niet normaal geil

"It's like the weight of the world is on your shoulders and you're trying to look cool." - Kyoko

Beste quote ooit. Somt zo'n beetje alles op wat ik vind van al die (voornamelijk Japanse) films met die typische asociale emo hoofdrolspelers en anime 'tough guys'. Man man man wat zijn die klootzakken irritant, ik kan me daar nooit in inleven. "Oh kijk mij stoer zijn en altijd boos kijken en me als een lul gedragen en kijk hoe ik deze lekkere chick constant keihard afwijst terwijl ze me zo graag wil".

Geen verbetering in vergelijking met de eerste Red Room. Nog steeds even low budget en met meer saaie stukken en gepraat. Als debuutfilm viel de eerste film nog mee, het idee was interessant maar de uitwerking liet te wensen over. Maar ja, als je 6 films in 2 jaar maakt, mikt regisseur Daisuke Yamanouchi waarschijnlijk meer op kwantiteit dan op kwaliteit. Geen nieuwe ideeën dus (behalve de zogenaamde verrassende ontknoping) en de eerste film gewoon nog eens overgedaan, zij het in mijn opinie minder goed.

Ik besef dat dit bericht meer dan 7 jaar oud is, maar wil toch even opmerken dat ik dit tweede deel meer goor vind bevatten dan het eerste deel.