12 to the Moon (1960)

Het gebrek aan budget nekt deze film bij tijd en wijle behoorlijk; het spaceship ziet er zowel van binnen als van buiten niet uit, eenmaal op de maan beland kan men duidelijk studioramen en -lichten ontwaren en het maanvolk komt zelfs helemaal niet in beeld.

Hilarisch wordt het echter pas echt als de astronauten hun helmen zonder klepjes opdoen, waarschijnlijk voor de kijker om de cast te kunnen onderscheiden. Met veel vertoon wordt doorgeseind aan de aarde dat we 'nu onze ONZICHTbare klepjes voordoen'. Jaja.

Crew komt verder niet echt uit de verf (het zijn er ook te veel), al is er een opmerkelijk subplotje met een Duitse nazi-zoon en een Joodse jongen. Het geheel staat (uiteraard) onder leiding van een koene Amerikaan die duidelijk meer tijd in de gym heeft doorgebracht dan in de NASA-schoolbankjes, en met zijn ontblote torso huppelt-ie dan per ongeluk de dameskleedkamer in. Oeps!

Verder niet heel boeiend ofzo, het verhaal klinkt eigenlijk leuker dan de film in werkelijkheid was. Met twee sterretjes doe ik nog mild.

Twee sterren is prima voor zo'n filmpje als dit. Het heeft inderdaad erg knullige momenten. Let vooral ook op het bedenkelijke gezicht van de astronaut, wanneer hij zijn onzichtbare klepje voordoet. Hij had door dat dit toch niet allemaal zo hoogstaand was.

Het enige wat de film interessant maakt is het gegeven dat de crew internationaal is met stereotiepen, zoals een hooghartige Fransman, een Zweedse 'babe' en de excuusneger. Ik had de hoop dat er in de dialoog iets meer diepgang of wrevel tussen de 12 astronauten zou komen, maar met een overload aan karakters is het onmogelijk diepgang te creëren.