Midnight Sun (2018)

Mierzoet.

Wow, IDK why I watched it. I guess I was bored. But this almost made me ( a 16-year-old guy) cry. I guess it was meant to because it's a drama.

9/10 for drama

7/10 overall

Lekker relaxte film - niet echt memorabel maar fijn genoeg voor een ontspannen 90 minuten. Thorne en Schwarzenegger zijn een leuk koppel om een film mee door te brengen, de bijrollen van Rob Riggle en Quinn Shepard stemden vrolijk. Mooie, sfeervolle shots op straat ook.

Fijn! 3,5*

Ik heb mij laten verleiden om deze film snel nog even te kijken voor hij van netflix ging, door de positieve berichten op deze pagina. Helaas, mij viel hij niet mee!

Ziekte en dood vind ik prima onderwerpen, maar in een film daarover hoort wel wat rauwheid te zitten, of wat cynische humor ofzo. Dat zat er niet in. Ook vond ik niet dat de film snoeihard binnenkwam, maar dat komt denk ik doordat ik genoeg levenservaring heb. Ik hou van realisme, maar ook van feelgood. En ik dacht dat de kritische woorden "mierzoet" en "zoetsappig" niet per se hoefden te betekenen: heel zijig en wee en met hollywood-plastic-stijl. Helaas.

En het vriendje heeft een HEEL vreemde glimlach steeds.

Gevoelige film over een meisje met een chronische ongeneeslijke aandoening die aan huis gekluisterd is en niet in de zon mag komen. Aandoenlijk hoe de tienerrelatie tot stand komt. Pijnlijk als de waarheid letterlijk en figuurlijk aan het (zon)licht komt. De hoofdrolspelers zijn niet persé erg aantrekkelijk te noemen, maar vrij gewoontjes, dat maakt de film wel wat realistischer. De boodschap van de film is dat veel ellendige dingen van mensen niet zichtbaar voor de buitenwereld zijn, maar dat je begrip, respect en liefde moet geven omdat iedereen dat verdient!

Een kleine mooie en pure film.

Met een fijn en prima spelende cast.

Met een jong meisje die een zeldzame ziekte heeft.

En hierdoor niet in de zon mag.

Muziek is haar leven met een zorgzame en bezorgde vader.

Wat hij niet laat zien, en zich volledig inzet voor zijn dochter.

In de avond speelt zij op een station gitaar, voor voorbijgangers.

Tot zij ook de liefde leert kennen.

In haar ingewikkelde leven, door haar zeldzame ziekte.

Een mooie zachtaardige en aangrijpende film.

Met ook prachtige muziek.

Een kleine verassende juweel van een film.

Ik begrijp niet zo goed waarom 'sentimenteel' zo vaak als negatief wordt beoordeeld. Letterlijk betekent het 'overdreven gevoelig'. Maar wat is daar mis mee? Bovendien: het zit opgesloten in je karakter om sentimenteel te zijn of ongevoelig. Van die twee is sentimentaliteit toch zeker te prefereren.

Dagelijks krijgen we zoveel ellende over ons uitgestort dat gewoon eens lekker snotteren een heerlijke uitlaatklep is. En als dat gebeurt bij een mooi verhaal zoals in Midnight Sun is daar helemaal niks mis mee.