Je L'Aimais (2009)

Het eerste probleem met Je L'Aimais is dat de brave olijke Daniel Auteuil niet geschikt is voor deze rol. De chemie waarvan sprake is, spat niet bepaald van het doek.

Daarnaast een nog groter probleem... het zijn nogal wat romantische cliche's op elkaar gestapeld. Het camerawerk en de muziek in de Aziatische episoden lijken redelijk schatplichtig aan Wong Kar Wai waardoor het uiteindelijk een In the Mood for Love voor Libelle-lezeressen is geworden.

Maar ook weer niet heel slecht. 2,5 * dan maar.

Ben het eens met Redlop.

Alleen doe ik er nog een half puntje vanaf omdat de film m.i. een behoorlijke aanfluiting is.

2*

Deze film gezien in het filmhuis en heb genoten. Prima acteerprestaties en een script met een juist 'tempo'. Door de ietwat trage verfilming verslapte mijn aandacht geen moment.

Mooie film!

Het boek van Anna Gavalda was geweldig ..... De film was niet slecht .... maar mist dat tikkeltje dat het boek zo levendig maakt...

De film begon goed. Ik zat gelijk al in het sfeertje toen schoondochter gebroken van verdriet werd meegenomen door haar schoonvader. Wat bracht ze dat sterk over. Heel mooi. Maar vanaf het verhaal van schoondochter werd losgelaten en het overging naar het verhaal van schoonvader was ik wat minder blij. Ik vond dat er werkelijk 0,0 procent chemie tussen hem en Mathilde was. Het was echt storend want ik kon geen verliefdheid of emotie ontdekken tussen de twee geliefden. Jammer hoor.

Wel een schitterende poster.

Hmm, hoe troost iemand zijn schoondochter die er net achter is dat haar man een ander heeft... door haar zelf over zijn romantische avontuurtjes te vertellen natuurlijk. Dat kan alleen in Frankrijk, lijkt me.

Eens met Redlop dat Daniel Auteuil niet de meest voor de hand liggende acteur is... Wat kan Mathilde toch in hem zien? Andersom zie ik het wel, Marie-Josée Croze is erg leuk. En de chemie tussen die twee in de film zie ik ook wel.

Scenes na het stukje bij Madame Li zijn erg mooi gefotografeerd. Verder best een leuk filmpje, maar geen uitschieter.

Aardig filmpje uit Frankrijk die vrij basic blijft. Ik vond het jammer dat Pierre zijn verhaal vertelt in een huisje want op deze manier wordt er een bepaalde afstand gecreeërt tussen de kijker en de vroegere romance van Pierre en Mathide. Maar goed, soms moeten er wel eens oude koeien uit de sloot worden gehaald en het was helemaal niet erg om naar Marie Josée Croze te moeten kijken. Erg indrukwekkend of vernieuwend wordt het nergens maar het is een interessante relatie zonder teveel slap gezever of vervelende clichés.

Een goede drama/romantiek film...

Prima (liefde) verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima land: Frankrijk en Italie voor een

gemaakte film...

Ook een mooie beeld uit Hong Kong...

Mooi HD kwaliteit...

Loepzuivere gevoelsbioscoop. Een voorspelbaar en clichématig liefdesverhaal gebracht vanuit het perspectief van de man en ingebed in een tweede kleiner verhaal; je kunt ook zeggen een verhaal binnen een verhaal. Het verhaal is tragisch en wordt langzaam verklaard, maar hoe melancholiek ook, eerlijk gezegd heb je het allemaal eerder gezien, spannend en prikkelend wordt het niet en de manier van vertellen is niet bijzonder sterk. Hoewel de beelden van de locaties prachtig zijn, begint de film je te vervelen.

Vond hem nog wat beter als tijdens mijn eerste kijkbeurt,iets wat waarschijnlijk ook te maken had met de situatie waarin ik hem keek.Vooral de subtiliteit van het script en de toch wel soms erg fraaie beelden deden me besluiten om er een halfje bij te doen.

Ook dat Je L'Aimais steeds meer een feest (niet echt het goede woord) der herkenning wordt draagt daar zeker aan bij.Niet dat ik daar echt blij mee ben maar het doet de film geen kwaad..

Een beetje ondergewaardeerd deze film, meen ik, waarin Daniel Auteuil - de man valt heel dikwijls op door zijn eenvoudige, ingetogen vertolkingen - toch weer uitblinkt.

"Ik heb een huis, ik heb mijn kinderen en ik heb mijn vrouw...maar ik heb geen leven, maar niet iedereen hoeft dat te weten"

Veel relatiepijnen, van vroeger en nu, en toch komt de film in zijn geheel niet echt zwaarwichtig over omwille van af en toe een luchtig moment.

Een man deelt zijn buitenechtelijke verleden met zijn schoondochter, die nog niet bekomen is van de schok dat haar man een affaire heeft met een andere vrouw. Of dat nou de best remedie is, is natuurlijk maar de vraag. Het levert in ieder geval niet meer dan een matige film op, met als enige pluspunt het gedegen acteerwerk van Daniel Auteuil en Marie-Josée Croze.