Paper Man (2009)

Film blijft een beetje hangen in de goede bedoelingen...als in de magie ontbreekt.

Ligt niet aan de acteurs, het plot of het camerawerk...is allemaal in orde, maar het wil maar niet meeslepen.

Paar aardige momenten en naar het einde toe werkt het allemaal wat beter, maar het blijft kabbelen en wil maar geen echt inleefbare film worden.

Geen idee waar het precies mis is gegaan, misschien wel bij mij als kijker, maar ik ben bang dat dit geen blijvende indrukken gaat achterlaten.

Erg smaakvolle en gevoelige film die het moet hebben van de prima cast, uistekende dialogen en ook een hoop creativiteit.

In mijn beleving was deze film echt af. Overal werd de juiste balans gevonden en vooral het spel tussen Jeff Daniels en Emma Stone was indrukwekkend. Het gevaar van valse sentimentaliteit is er voortdurend maar toch wordt er nergens in die valkuil getrapt.

Het mooiste vond ik nog dat het een eerlijke en menselijke film is die je tegenwoordig nog maar zelden ziet. Het liefst zou ik nog pagina's volschrijven over de positieve punten van deze film maar voor mij waren het vooral Jeff Daniels en Emma Stone die de meerwaarde hadden voor deze film.

Overigens was ook het einde meer dan uitstekend.

Een van de betere films die ik in tijden heb gezien.

Zeer goed.

Mooi filmpje dat gedragen wordt door Jeff Daniels en de charmante Emma Stone die me in Easy A ook in positieve zin is opgevallen. Het script is licht absurd met aparte personages maar weet toch te ontroeren. Thema's als vriendschap en eenzaamheid worden aangeraakt maar niet kapot geanalyseerd. Ruim voldoende.

De aanvang kon geenszins bekoren. Weer zo'n oppervlakkige, op het randje van het idiotische Amerikaanse film met van die geforceerde humor waar niet kan mee gelachen worden.

Gelukkig gaat de film dan pijlsnel de hoogte in wanneer het duidelijk wordt dat er tragiek steekt achter de vereenzaming van het onvolwassenn volwassen hoofdpersonage en hoe de omgang met een tiener toch heel wat verduidelijkt en verandert.

Nu is ook de humor van betere kwaliteit met gevatte dialogen en gezegden en, het moet toegegeven, geen sensatie maar veel eerlijkheid en natuurlijkheid in de intrige en naar het einde toe niet zonder vertedering

Al bij al dan toch een genietbare film.

Een man komt in een klein dorp wonen om zijn boek te schrijven, zijn vrouw komt af en toe langs en dan gaan ze samen compleet nutteloze en saaie dingen doen. Hun huwelijk stelt niet zoveel voor. De schrijver ontmoet dan een meisje waarmee hij een vriendschap op gaat bouwen. Het kabbelt wat voort. Als je deze film niet kijkt dan mis je hier niet veel aan.

De film begint nog niet eens zo heel veel belovend. Een schrijver trekt tijdelijk in een huis om te werken aan zijn nieuwe boek, maar heeft geen inspiratie. Er zijn wel meer van dat soort films en die dreutelen dan maar door onder het mom van kijken waar het schip strandt. Maar dan ontmoet de schrijver een jonge tiener. En dan begint de film toch weldegelijk mooi op te bouwen en ontwikkelt er langzaam een mooi verhaal als de twee hoofdpersonen belangrijke overeenkomsten met elkaar blijken te hebben. De scenes worden ook steeds interessanter en ook steeds mooier. En zo wordt het toch een erg mooie film die ook nog eens erg mooi geacteerd wordt. De film die ik hier vlak voor nog bekeken had, Our Idiot Brother (Film, 2011) - MovieMeter.nl heb ik nog afgekraakt omdat hij op zo'n typisch Amerikaanse manier verpest was met zijn moralistische clichés en voorspelbaarheid. Deze film komt ook uit Amerika en dan blijkt gelukkig weer dat niet alle Amerikaanse films Amerikaans slecht zijn, ook al lag het gevaar bij deze film en zijn verhaal hier ook zeker op de loer.

Een sombere en niet bijster succesvolle schrijver (Jeff Daniels) die een paar weken in een vakantiewoning verblijft om aan zijn tweede boek te werken ontmoet de zelfbewuste maar sombere tiener Abby (Emma Stone). Na wat misverstanden komt het tot een vriendschap die op weinig sympathie van de buitenwereld en meer in het bijzonder op weinig sympathie van Abby’s stalker (Kieran Culkin) kan rekenen.

Ondanks de sombere personages is de film redelijk luchtig. Grappig zijn de interacties van de schrijver met zijn imaginaire maatje de superheld Captain Excellent (Ryan Reynolds). Grappig zijn ook de interacties van de ietwat excentrieke schrijver met de buitenwereld. Goed bedoelde pogingen om met deze of gene te interacteren zijn steeds enigszins out of place, slaan door of worden verkeerd geïnterpreteerd.

Paper Man is tragikomedie pur sang en leeft van zijn karakters. De depressieve schrijver die tot niets in staat is. De imaginaire Captain Excellent die na 40 jaar eindelijk wel eens ontslagen wil worden van zijn trouwe dienst aan de volwassen baby met issues en een writer's block. Stalker Culkin met een emo uitstraling die niets liever wil dan een eeuwige verbintenis met Abby. En natuurlijk Abby, die net als de onvolwassen schrijver haar plek in de wereld nog niet heeft gevonden. De onderlinge dynamiek is leuk.

Paper Man is een film met sympathieke personages die helaas verzuimd om zijn personages van veel meer dan wat oppervlakkige inhoud te voorzien. De figuren hadden best wat meer laag mogen hebben. De mistroostige laag die in de film wel degelijk op de loer ligt, komt nu niet helemaal uit de verf maar verzandt in oppervlakkige gevoelens van sympathie en medelijden. De dramatische diepte die de mistroostige laag ook had kunnen aanboren, blijft liggen. De aanzetjes zijn veelbelovend. De uitwerking is wat standaard en levert niet veel verrassingen op.

Desondanks is Paper Man een leuke film. Geen film die emotioneel veel indruk maakt en lang in het geheugen blijft hangen, maar wel een film die lekker wegkijkt.