Deguchi no Nai Umi (2006)

Film is wel oke.

Japanners kijken toch anders naar hun rol in de tweede wereld oorlog dan bijvoorbeeld de Duitsers.

Kaitens kamikazes.

Een oorlogsfilm gezien vanuit het oogpunt der Japanners. Dat hun vijand, de Verenigde Staten, moest worden geveld ten tijde van de Tweede Wereldoorlog lijkt de algemene gedachte die bij geheel het volk moet hebben geheerst. Dankzij vele cultuurverschillen met het Westen was het dan ook een eer om te mogen dienen bij het leger. Zo komt de talentvolle honkballer Koji, het hoofdpersonage, al snel terecht bij de marine.

De zelfmoordcommando’s die met behulp van een handbestuurde torpedo zichzelf op de vijand afvuurden, zijn typisch Japans. Het verhaal is minder bekend als dat van de kamikazepiloten, maar evengoed de moeite waard. Ook hier blijft het een bijzonder gegeven dat men zich durfde op te offeren voor een ander.

Ondersteund door een dik aangezette maar prettig in het gehoor liggende soundtrack wordt het verhaal vrij statisch verteld en komen allerlei verschillende facetten voorbij. Waaronder een romantisch zijplotje en de ietwat moraliserende thema’s als kameraadschap en eer. Ondanks dat Japanse cinema doorgaans een geheel andere smaak heeft dan de doorsnee Westerse, is deze film behoorlijk toegankelijk.

Echt vernieuwend is het allemaal niet, maar wegdrijvend op de bombastische score doet de tegenstrijdigheid tussen de claustrofobische duikbootavonturen enerzijds en het geromantiseerde burgerbestaan anderzijds, de zelfmoordgedachten nog beter uit de verf doen komen. Patriottistisch gekleurd weliswaar, maar wel op dusdanige wijze dat het niet al te veel stoort en eerder het gevoel geeft dat oorlog waanzin is. Aan welke kant je ook staat.

Goed.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Een verhaal wat een beetje langzaam op gang komt, maar daarna toch zeer vermaklijk en boeiend is..

3***

Kaiten laat een deel van WOII zien, die wat minder bekend is denk ik. De aanval van Japan dmv duikboten. En toch hebben we het allemaal al eens gezien. En veel beter dan, ook al werd het dan vooral weergegeven door de Amerikaanse visie. Ook hier weer de jonge mannen die denkelijk zonder het goed te beseffen voluit voor de eer gaan en hun land willen verdedigen in de oorlog tegen de vijand. Dat het daar niet zo simpel zou zijn, dat ze vrienden zouden verliezen en het leven nooit meer hetzelfde zou zijn, drong toen blijkbaar nog niet door.

Op zich is zo'n verhaal niet slecht, het was nu immers zo. Achteraf na 5 jaar oorlog in het achterhoofd is het gemakkelijk praten. Maar toch mocht het origineler en mooier gebracht worden in deze film. Helemaal boeien doet het niet. Het is geen slechte film, maar mist de nodige creatieve input en sfeerschepping.

Japan had dan wel een ander beeld in de oorlog, hier heeft het toch maar mooi de sfeer van goedkoop Hollywood overgenomen. Jammer, want het had veel meer kunnen zijn.

Beetje een anticlimax deze film, zeker met de Nederlandse DVD-hoes die grootse oorlogsscenes suggereert, wat helemaal niet in de film zit. Het is vooral drama.

De film begint meteen met de spannendste scene, de flashforward; filmmodegril van de 21e eeuw, weer eens verkeerd gebruikt wat mij betreft.

Verder best aardig om WO2 van de Japanse zijde te bezien.

Historisch gezien een 4, maar als film een 2. Het verhaal is tergend langzaam en de paar 'special effects' zijn gewoon slecht.

Nog niet zo lang geleden heb ik een documentaire bekeken over de Kaiten, en die was veel boeiender en interessanter dan deze 2 uur durende film, die bovendien langdradig is.

Op het hoesje van de Blu-ray ziet het er allemaal indrukwekkender uit dan het allemaal is.

Het had allemaal veel beter gekund volgens mij, al zijn de vertolkingen wel redelijk, maar de speciale effecten beneden alle peil.

Voor wie de 'Kaiten' onbekend zijn is dit misschien nog een redelijk goede film, maar het lijkt me beter om er eens een documentaire over te kijken, maar bij gebrek aan dat... dan deze misschien maar.