Xilu Xiang (1999)

Zomaar een keer opgenomen op zondagmiddag op Nederland drie, blijkt het zomaar een klein pareltje van een film te zijn. Een sfeervol sociaal drama door de ogen van een kind.

Buiten hier en daar wat iets te sentimentele pianoklanken is er nauwelijks muziek. Visueel is het vrij ruw, bijna documentair, met soms mooie camerastandpunten. Maar het verhaal is erg mooi. Een kind dat kennismaakt met de ingewikkelde volwassenenwereld. Veel realistische beelden van een Hong Kong dat vlak voor een verandering zit die veel mensen daar ongerust maakt. De illigale Chinezen, Filipijnse huishoudsters, Mahjongverslaafde vrouwen, Kapitalisme, Misdaad, alles komt terloops in de film langs. Alles wordt met veel menselijkheid, gevoel en humor gebracht.

Deze film is onderdeel van een trilogie over de overgang van Hong Kong naar China. In de andere delen wordt dezelfde buurt in dezelfde periode vanuit andere personen bekeken heb ik begrepen. De andere twee delen staan onmiddelijk op mijn to-see list en Fruit Chan ga ik in de gaten houden.

4.0*

Fijn dramatje.

Fruit Chan is een rare regisseur. Het kan altijd verschillende kanten op met zijn films, zowel qua stijl als qua kwaliteit. Deze zit wel duidelijk in de hoek van films die ik beter waardeer, maar over het geheel gezin vond ik het drama toch net iets te min.

De kindjes doen het wel goed en ook qua cinematografie springt de film er regelmatig bovenuit. Zo mooi als Chan's beste werk wordt het nooit, maar het zorgde er in ieder geval wel voor dat ik geboeid bleef kijken. Maar echt pakkend werd het nergens, daarvoor vond ik het drama en de setting net wat te verwacht.

Allicht dat mensen die meer met sociaal drama hebben hier een mooiere film in zien, mij stond het uiteindelijk wat in de weg. Ik had graag meer om de personages gegeven, ook wat meer sfeermomentjes gezien, maar uiteindelijk is het een film die best makkelijk wegkijkt en toch ook een paar memorabele scenes kent. Niet slecht.

3.0*

De film heeft wel wat weg van een docudrama over het dagelijks leven in een achterstandswijk van Hongkong, gezien door de ogen van jongere kinderen. Een soms tragisch, maar over het algemeen ontspannen verhaal met meer dan een handvol grappige scènes. Informatief én vermakelijk.