Raising Arizona (1987)

Topper en voor mij één van de beste van de Coen brothers. Van begin tot eind zat ik in het schitterend uitgewerkte verhaal dat bevolkt wordt met topacteurs. Goeie dialogen en ook nog eens goeie actie erbij.

Ik dacht eerst dat dit een vrij recent gemaakte film was - met welbewuste eighties referenties - want dit komt helemaal niet gedateerd over of zo. Misschien zit de goed gekozen (niet eighties gedateerde) soundtrack er hier ook wel voor iets tussen.

Zojuist in Eye Filmmuseum gezien en speechless

Een meesterlijke trip !

Nú nagenieten

Ongelofelijk hoeveel van de kenmerkende stijl van de Coens je al ziet in deze pas tweede film van hen. Dit is al helemaal het werk van doorgewinterde filmmakers. Niet een van mijn favorieten overigens, daarvoor is het niet samenhangend en vlot genoeg naar mijn smaak. Maar het is zo'n charmant maffe film, erg stijlvol geschoten en met leuke personages waar de Coens duidelijk ook echt om geven. De film heeft echt een hart. Het einde overviel me een beetje met hoe teder het is. De achtervolgingsscène steekt er ook echt bovenuit.

Deze film maandagavond nog even meegepakt vooral omdat het een Coen film betreft en dat trekt door andere sterke films als True Grit, Fargo en The Big Lebowski op de een of andere manier toch altijd een beetje. En humor en karakter technisch blijkt Raising Arizona toch wel weer een typische Coen film te zijn.

Men neme het kinderloze stel bestaande uit de niet zo snuggere Hi en diens vrouw en ex-agent Ed die een 'meesterplan' uitdokteren rond het verkrijgen van een baby. Iets dat opzich prima uitpakt ware het niet alle karakters die er om heen zweven en de zaak er een stuk ingewikkelder op maken. En in dat kader maakt Raising Arizona best een leuke indruk met Cage behoorlijk op zijn plek als de niet bijster slimme macho opschepppertje met het hart op de juiste plek. Hunter mag er ook zijn en is vooral leuk als de kleine maar pittige Edwina.

Normaliter ben ik niet zo heel erg van de comedy maar temidden van snedige opmerkingen, dik aangezette karakters, veel droge humor en bij tijd en wijlen bloemrijk taalgebruik, verveelt Raising Arizona geen moment met de criminele broers erbij. Wellicht dat het geschreeuw in de auto op een gegeven moment wel een beetje to much is maar ach, verder mag de film er zijn temidden van verschillende kolderieke situaties en een behoorlijke cast. Let trouwens ook op de schier onherkenbare McDormand die er zowat lekker uit ziet. Afijn, erg leuk voor een keer is het eindresultaat met een prima voldoende als oordeel.

Raising Arizona is een fijne vroeger Coen film dat ideaal is als vermakelijk tussendoortje, maar echt meer is het ook niet geworden.

Het is een film met hoogtes en laagtes waar goede momenten worden afgewisseld met zwakkere tussenstukken. De scènes met Glen en Dot (Frances McDormand) voegen weinig toe aan de film en zijn zelfs redelijk irritant. Het is zo’n typische film die dan af en toe eens opflakkert, bijvoorbeeld wanneer de twee broers via de riool ontsnappen uit de gevangenis of wanneer Cage een doos luiers steelt en een hele achtervolging ingezet wordt.

Op uitzondering van Glen en Dot zijn de personages best geslaagd wat je wel van een Coen film mag verwachten. Vooral Leonard Smalls is een leuke toevoeging met zijn wilde verschijning op de motor, maar ook Nicolas Cage en Holly Hunter weten de film goed te dragen als koppel dat een baby ontvoert.

Gezien het oeuvre van de Coens is dit geen bijzondere film, maar wel prima als klein tussendoortje.

3*

Pure slapstick van de Coens, met tal van kleine komische details.

Pas in het tweede deel kwam de film echt los voor mij.

In hun latere werk slagen ze erin een nog meer lichtfilosofische laag toe te voegen.

Ik heb hem destijds in de cinema gezien. Mét open mond. Ondertussen zijn we ietsje meer aan dit soort fratsen gewend. Met alleen maar topacteurs. Holly Hunter is hartverscheurend en om op te eten. Nathan senior puurt iut zijn beperkte schermtijd het absolute maximum. Ik kan me voorstellen dat 'nieuwelingen' thuis op de bank er nu niet zo héél veel aan vinden, maar ik laat mijn cijfer gewoon staan.

Wes Anderson avant la lettre? Bijwijlen absurditeit op zijn best, creatief in beeld gebracht en aan een snedig ritme verteld. Het scenario had echter wat kritischer mogen bekeken worden. Sommige vondsten zijn wel erg knullig, en het actieluik overschaduwt de hilariteit van het eerste half uur naarmate de film vordert.

Niettegenstaande blijft ‘Raising Arizona’ een prima komedie: origineel, spitsvondig, cinematografisch verfijnd en verdomd goed geacteerd. Na deze film kijk je nooit meer met dezelfde ogen naar Nicolas Cage, zoveel is zeker.

3,5*