Twee oudere vrouwen dragen de gevolgen van een misdrijf waarbij hun beider kleinzoons zijn betrokken. De ene is het slachtoffer, en de ander is de verdachte. Beide vrouwen proberen geld in te zamelen, de een voor de begrafenis en de ander voor de borgtocht van de verdachte.
Niet echt mijn soort film, maar toch wel goed gemaakt. Naast dik aangezet sociaal realisme toont Mendoza ook wat subtielere kwinkslagen, die aangeven dat hij erg goed weet wat hij doet en waarom hij dat zo wil.
Leuker om te vermelden was de aansluitende talkshow georganiseerd door het Filmmuseum (sorry, Eye Institute) met maar liefst drie gast interviewers en wat clips. Voor het eerst dat ik zoiets geslaagd uitgevoerd zie buiten de context van een groter festival. Mooie aftrap van het Mendoza retrospectief!
af en toe langdradig, treurig maar een hele mooie impressie van Mendoza met al zijn problematiek. Af en toe neigde het meer naar een docu door het simpele camerawerk. Maar des al niet te min een geslaagde avond.
Het verhaal (in de kern over schuld en boete) is simpel, wat stroef, traag, gedetailleerd en zeker niet sentimenteel. Plaats van handeling de grauwe sloppenwijken met akelige weersomstandigheden van Manila. Op zichzelf een mooie film, al vond ik het bijna twee uur moeten luisteren naar het rumoerige leven (verkeer, geclaxonneer en stemmen van mensen) wat teveel van het goede. Anita Linda en Rustica Carpio overtuigen en zijn levensecht.
Toch te lang aangehouden shots, naar mijn gevoelen, maar anderzijds toegegeven dat het een perfect middel is om indrukken te accentueren : de armoede en wat deze met zich meebrengt in een broeinest als Manilla, de gemoedsgesteltenis van haar bewoners.
Aldus een film die af en toe wondermooi, bijna ontroerend overkomt en die af en toe flirt met saaiheid.
Toch een merkwaardig en zeker niet alledaags werk dat een beetje moed vergt om het aandachtig te blijven volgen.
Twee oma's die allebei Lola heten. De ene probeert de begrafenis van haar vermoorde kleinzoon te regelen. De andere probeert haar kleinzoon vrij te krijgen die verdacht van moord in de gevangenis zit. In een documentaire-achtige stijl wordt zo dit verhaal vanuit een bijzondere hoek gefilmd. En het geeft waarschijnlijk een goed beeld hoe dit soort zaken in een land als de Filipijnen eraan toegaan. En dat is zeker boeiend. Minder boeiend is dat de film helaas wat te lang duurt, en daarmee verslapt de aandacht gaandeweg het einde. Dat is best jammer.