The January Man (1989)

Moeilijke van deze film is dat het een parodie in feite is, maar dan eentje zonder echt enorm komische parodie. Het overdrijvende van politie chef Danny Aillo of het'' ineens heb ik het'' moment heel overdreven. Dit moet je gewoon allemaal niet te serieus nemen, maar echt grappig is het. Uitgezonderd het briljante einde, wat ik gister nog even heb gezien: Kline, Mastrantonio en Rickman wachten de moordenaar op en grijpen het slachtoffer dan net op tijd van de gang af. Alleen die blik van die vrouw al. Daarna wordt Mastrantonio als bate gebruikt, en terwijl Kline probeert de deur in te trappen, wat normaal in cliche films meteen lukt, nu dus niet.En dan wordt Kline alle trappen naar beneden gesleurd met de dader

Neo, ik neem aan dat je bedoelt ´...maar echt grappig is het niet´?

Ik heb de film ook bekeken en ik vond hem toch beneden de maat. De grappen zijn meestal niet echt grappig en het plot rammelt aan alle kanten. Natuurlijk worden we weer getracteerd op de stereotiepe schreeuwende politiechef en de quasi filosofische uitspraken zoals ´Over honderd jaar zijn we allemaal dood´ zijn teenkrommend flauw. De politie heeft de meest geavanceerde computer uit die tijd nodig om een patroon in de moorden te kunnen ontdekken. Maar hoe heeft de dader dit in godsnaam moeten bedenken? Had die ook zo´n geavanceerde computer waarmee hij kon uitrekenen in welke flat, verdieping en huisnummer hij moest zijn om het ´liedje´ kloppend te krijgen? Dat is natuurlijk volstrekt ongeloofwaardig. De scriptschrijver lijkt de denkfout ook pas op het eind te ontdekken, want als het erop aan komt de identiteit en motivatie van de dader uit de doeken te doen, maakt hij zich er met een knullige grap vanaf. `He was a nobody´. Nou, die ´nobody´ moet welhaast een bovennatuurlijk genie zijn geweest om uit zijn blote hoofd het patroon van een liedje in het bovenaanzicht van een stad te berekenen!
Het moet gezegd zijn dat de laatste scene erg leuk en spannend was. Maar dat kon de film voor mij niet redden.
Alan Rickman speelde weer een leuke rol, maar kreeg van de scriptschijvers geen kans ook echt een stempel op het verhaal te drukken. Daar hadden ze meer mee kunnen doen.

Ach ik heb ze slechter gezien hoor, geinige film

ik heb slechte films gezien, bakken vol. maar dit spande de kroon. het is dat je geen nul kunt geven, maar zelfs een half puntje is eigenlijk teveel.

ik weet niet hoe dit script tot stand is gekomen en hoe de cast, want die is redelijk goed, moet hebben gereageerd op dit script. zelden zo'n slechte dialogen in een film meegemaakt......

Beetje een film-noir in een moderner jasje. Best vermakelijke zoektocht naar een seriemoordenaar met een komische noot. En Mary Elizabeth is best lekker ^^
@hdehoon ...Nou niet helemaal mee eens: Met een beetje stadskaart kan je toch wel een aantal stadsblokken selecteren die het sterrenbeeld maagd vormen. En het is niet moeilijk om de verdiepingen van die gebouwen als de notenbalken te zien...maar goed, de dader had een rijke fantasie voor een nobody....dat geef ik toe

Dat is inderdaad het probleem: tot 10 minuten voor het einde viel er helemaal niks te lachen, en had ik die komische ondertoon helemaal niet door. Bijvoorbeeld bij het voortdurende gebrul van de burgemeester had ik iets van 'hoe halen ze 't in hun hoofd om een zo karikaturaal personage neer te zetten ?'. Dat kwam geen moment grappig over, integendeel irritant, en dat terwijl de film het misschien wel in de eerste plaats van de humor had moeten hebben.

Want: de romances als 'nevenplot' slepen veel te lang aan, de soms lange maar zwakke dialogen hebben geen enkele meerwaarde.

En wanneer het onderzoek dan toch eindelijk op gang komt, wordt het behoorlijk ingewikkelde plan (en dat is nog zeer zacht uitgedrukt) van de moordenaar zo belachelijk snel en simpel ontmanteld... Helemaal geen tijd om te thrillen, ook hier zat ik me gewoon te ergeren.

De laatste tien minuten is er dus wel de komedie, en die kwam dan zo onverwacht, met bijna kolderieke situaties, dat ik het meteen het gevoel had naar een andere film te zitten kijken. Waardoor er alwéér een portie onderhuidse ergernis werd toegevoegd...

Sterke cast, en eigenlijk valt die mensen niks te verwijten, maar 't is gewoon een slechte film.

Wat een zeer matige film is The January Man. Ik ben er nog steeds niet uit of het nu een komedie, thriller of drama film is. Er valt namelijk weinig tot niets te lachen, de spanning is ver te zoeken en wat betreft drama; Er wordt zeer overdreven geacteerd. Kline is irritant, maar valt in het niet bij de politiechef en de burgemeester. Rod Steiger doet weer eens aan overacting en is nooit eerder zó irritant geweest. Eerlijk gezegd vind ik die Steiger een vreselijke acteur (waarom kan hij alleen maar vervallen in woede-uitbarstingen) de enige rol waarin hij nog te pruimen is, is in Fistful of Dynamite.

Enfin, het verhaal rammelt van alle kanten en weet niet te boeien. Bovendien is de zoektocht naar de moordernaar zeer ongeloofwaardig.

Sarandon en Keitel zijn zoals altijd heel degelijk, maar kunnen de film helaas niet redden.

1,5*

Beetje een cliché om deze film op nieuwjaarsdag te bekijken maar omdat het altijd zo'n landerige dag is kwam het zo uit. Ik had mezelf immers voorgenomen om hem ooit nog eens te kijken want ik kon er de eerste keer geen hoogte van krijgen. Vanmorgen was ik vroeg wakker en had het rijk alleen. Bovendien geen fut om iets te doen, buiten lekker op de bank hangen voor de buis. Prima gelegenheid dus. The January Man is een moeilijk te plaatsen film. De genre-aanduiding komedie/thriller dekken de lading niet geheel. Voor een komedie is hij niet geestig genoeg en voor een thriller niet spannend genoeg. De film heeft een deadpan toontje. Vergelijkbaar met de toon die 80's comedian Steven Wright of de Nederlandse radio en televisie-bekendheid Marcel van Roosmalen als act gebruiken. Dus monotoon, droogkloterig en cynisch, haast tegen het depressieve aan. Dit maakt de film moeilijk om in te komen en weinig genietbaar. Wat ook niet helpt is de climax die als een anti-climax voelt. De dader blijkt Zwarte Piet! Nou, dat was lachen, gieren en brullen! Not. The January Man is niet goed en ook niet echt slecht maar in mijn optiek gewoon net niet.

Dit was de allereerste bioscooprelease in België van de jaren '90.

Ik had ooit gedacht dat dit een leuke film was, en het is ook alweer 15/20 jaar geleden misschien ook wel langer dat ik hem heb gezien. En hij viel mij dus enorm tegen, het verhaal was wel aardig maar komt niet echt uit de verf en dat geld ook voor de cast. En wat men zegt is het niet echt duidelijk of het een comedy, drama of thriller is want in alle 3 de genre's kon ik hem niet plaatsen. Na het zien hiervan dus schoot mij ineens te binnen dat het Sea Of Love was met Al Pacino waar ik deze mee vergiste, afijn ik zeg kijk die maar en vergeet deze maar heel snel

“Ed, I think it'd be best if you don't come in the apartment.”

"You got it. I'm an artist. I'll watch the woman.”

Ik dacht leuk te zijn, en vooral om het feit dat ik de film ‘The January Man’ dan ook gewoon in januari ging kijken, prima toch? Echter wist ik totaal niet wat ik moest verwachten van deze film, toch schrok ik wel heel erg van die onwijs lage en slechte beoordeling wat eraan vastzit. Ik heb me er toch maar aan gewaagd, wie weet viel de film me toch nog wel mee maar eigenlijk was het al wel te verwachten, en was deze film gewoon echt oersaai. Ik lees het al in de comments hier beneden meermaals maar, eigenlijk faalt deze film op alle vlakken. Zowel de humor, het script noch het verhaal, niks was echt boeiend in deze film.

Ik hou mijn mening ook kort want veel woorden verdient een film als dit totaal niet hoor. Komedie was ver te zoeken, en alles wat neigde naar “humor” oogde en voelde toch heel erg geforceerd. Samen met een onwijs zwak script en een erg saai verhaal heeft de film mijn tijd weg moeten vreten en dat voelde ellelang aan, eentje om snel weer te vergeten!