Cannibal (2010)

Compliment, echt een heel groot complment. Een complment voor mezelf, dat ik het einde van de film heb gehaald. Ik heb maar één vraag: wat is de toegevoegde waarde aan, dat de camera als een idioot vlug heen en weer moet bewegen. Ik werd bijna misselijk. Het snelle camerawerk, te dichtbij en de afgrijselijke onrustige beelden die ervoor zorgen, dat je uiteindelijk geen donder ziet.

Een hele wazige film. Mijn vriend, de grote grijze container lust em rauw

Wat een verschil in waardering hier op Moviemeter of op IMDb

Aparte film, waar ik misschien ook niet helemaal in de juiste stemming voor zat. Qua sfeer heeft de film het wel goed voor mekaar, met passende muziek en ook vaak fraai geschoten beelden. Al is het schokkerige camerawerk wel vrij storend op momenten. Maar echt gegrepen door de film werd ik toch niet. Het is sowieso een film van twee helften, met in de eerste helft een donker, verontrustend liefdesverhaal tussen twee mensen diep in het bos waarbij de vrouw graag mensen eet en ook achterna gezeten wordt door een bende. Om halverwege over te schakelen naar zwart-wit en een gewelddadige misdaadsetting waarbij Max zijn ontvoerde soort-van-vriendin terug probeert te vinden en hij ook terugkomt in het milieu dat hij juist ontvlucht was. Het tweede deel kon me iets meer grijpen, maar alsnog ben ik toch niet zo onder de indruk als velen hier. Het bleef toch afstandelijk met personages en een verhaal waar ik niet zo veel mee kon.

En inderdaad een vrij extreem verschil tussen MM en IMDb - 3.7 op IMDb maar 3.17 op MM - zelden zo'n verschil gezien.

En we zijn eindelijk bij de C van de 2024 horrorchallenge. Wat zullen we eens kijken voor het subgenre 'Cannibalism'? Ah, ik weet het al... Cannibal (2010)! Origineel is het misschien niet, al moest ik genoeg moeite doen om een fatsoenlijke kopie hiervan op te duikelen de afgelopen jaren. Voor deze challenge was het eindelijk gelukt!

Waarom deed ik die moeite eigenlijk? John Milton houdt toch niet van kannibalenfilms als Cannibal Holocaust? Dat klopt, maar Benjamin Viré's film is er eentje uit de 4,5* koker van Onderhond, en hoewel ik daar even vaak niet zoveel van snap als wel, vind ik het wèl nu en dan het proberen waard. Sowieso visueel zijn de Onderhond-lievelingetjes vaak dik in orde, en dat is bij Cannibal niet anders. Het handheld camera beviel me niet in elke scène, maar er zitten absolute plaatjes bij.

In deze Frans gesproken Belgische horror leeft Max een teruggetrokken leven in de bossen. Op een dag stuit hij op een bewusteloze jonge vrouw die onder het bloed zit. Hij neemt haar mee naar huis en verzorgt haar. Hij stelt verder geen vragen. Maar wanneer ze ’s nachts door de bossen zwerft, volgt hij haar en ontdekt hij dat ze mannen verleidt en ze nadien levend opeet terwijl ze vrijen. Max is verbijsterd maar ook gefascineerd en begint met haar een relatie die zweeft tussen tederheid en angst. Hij is echter niet de enige die interesse toont in de jonge vrouw.

Wat de gemiddelde waardering betreft zit er wel eens wat verschil tussen IMDb en MovieMeter, maar bij Cannibal is het extreem: een 3,7/10 op IMDb en een 3,16 op MovieMeter. Ik snap wel een beetje waarom, en waarom Woland er niet heel goed in kon komen. Toch is Viré's ambitie wel iets dat ik apprecieer, en het feit dat hij toch iets geheel anders van een film met deze titel probeert te maken dan je zou verwachten. Geen schot in de roos voor mij, maar wel blij dat ik hem meegepakt heb.

3,3*

Duidelijk een film die compleet verkeerd wordt begrepen! Tenminste dat denk ik! Ondanks de naam, premisse en dvd-hoes is het namelijk niet een dol gore-feestje. De film doet dus blijkbaar niet aan je verwachting, is het daarom een slechte film? Nee natuurlijk niet! Dit is een zeer artistiek geschoten Belgische film die veel meer affiniteit met New french extremity bezit. Een film met een verhaal over een onmogelijke liefde. Max, een golfende jongen met een aandoening en fout verleden en Bianca, een jonge vrouw met een vreemde kannibalistische behoefte.

Als je hier dus een lading gore verwacht, dan zul je heftig teleurgesteld worden. Er zijn maar een of twee korte scènes met echt kannibalisme in deze film. Verder is het vooral een langzame film met merkwaardige aantal interessante stilistische keuzes, met name met betrekking tot kleur. De bosscènes zijn somber en flets, de kleuren opzettelijk modderig en de filmkwaliteit opzettelijk korrelig. Wanneer Max later in de film naar de stad reist, is echter alles in zwart-wit geschoten, waardoor het ooit saaie kleurenschema van het bos plotseling levendig en vol leven lijkt. Dit en het vreemde romantische gevoel waren dat de film zeker niet verveelde !

Intrigerende mysteriehorrorfilm die in de laatste 40 minuten spijtig genoeg op negatieve wijze ontspoort. Cannibal voelt dan ook aan als een productie waarin regisseur Benjamin Viré met twee verschillende films hoopte te experimenteren. Het zou in ieder geval een verklaring vormen waarom dit gebeuren na iets verder dan de helft totaal kantelt qua stilering en toonzetting. Gelukkig wordt er altijd zeer degelijk geacteerd en boeit het eerste uur sterk dankzij de subtiele en intrigerende chemie. Op het visuele aspect maakt de film indruk op muzikaal vlak en beeldvoering, ook al zijn de praktische effecten niet best en worden daardoor met wild schuddende camera's snel verhuld. De tweede helft boeit door een onevenwichtig en warrig verloop totaal niet meer.