Tarzan and the She-Devil (1953)

Zwakste van de vijf Tarzan films waarin Lex Barker de hoofdrol speelde.

Barker had al lang geen zin meer in de rol, en wilde er al enkele jaren eerder de brui aan geven.

Hij vond zichzelf te goed voor dit soort films.

Dat niet iedereen het daarmee eens was bleek toen regisseur Billy Wilder over Barker zei: "Hij heeft twee manieren om zich uit te drukken als acteur...mét hoed- en zónder hoed."

Feit is dat Barker het vooral van zijn uiterlijk moest hebben, en tevens dat de Tarzan rol hem uit de onbekendheid van bijrol acteurtje haalde.

In de USA heeft hij het nooit ver gebracht als filmacteur.

In Europa, zoals bekend mag zijn, had hij heel wat meer geluk.

Maar wat deze film betreft, was het dus duidelijk te zien dat Barker's animo beneden peil was.

Het script maakte e.e.a. nog erger, want gedurende het grootste deel van de film heeft chimpansee Cheetah méér te doen dan Tarzan, die lusteloos aanwezig is.

Joyce MacKenzie is de vijfde(!) Jane aan de zijde van Tarzan Barker, en niet de beste.

Raymond Burr, in de rol van schurk, geeft het geheel nog een klein beetje pit.

Met deze film nam Barker, terecht, afscheid van de rol.

Hij zou worden opgevolgd door de heel wat energiekere Gordon Scott.

Meningen kunnen dan erg verschillen. Ik geef wel toe dat Barker wel lusteloos aanwezig is. Tarzan is helaas niet echt de stoere zichzelf. Maar toch is de film wel vermakelijk en vind de film weer anders dan de andere met Barker. Jammer toch dat Barker het niet helemaal zag zitten in deze rol.

Het verhaaltje is natuurlijk een beetje zozo. Maar met de spanning erbij wel genietbaar.

"The She-Devil" (wat eigenlijk wel mee valt) is goed gespeeld door Monique van Vooren, bij mij wel bekend van "Flesh for Frankenstein". Jammer dat de poster een beetje misplaatst is. Joyce MacKenzie is ook wel een aardige Jane. Niet geweldig, maar zeker niet slecht in mijn ogen.

Grappig is de scene waarin Jane bewusteloos is en een Olifant haar met zijn slurf ophijst. De touwtjes zijn overduidelijk vastgebonden aan haar kleding/harnas om 'r zo omhoog te hijsen. Ik vind het persoonlijk juist een goede film. Maar wat betreft het genre had het ook drama kunnen zijn.

3,5 wordt mijn cijfer. Ondanks dat Barker niet veel zin meer had, heeft het toch een paar leuke films opgeleverd.

Ik vond dit maar een saaie Tarzan film, veel zie je Tarzan hier niet in gebeuren, leuk voor de liefhebber.

Matig deel al is het verhaal op zich nog wel enigsins onderhoudend , Barker is duidelijk minder in de rol

dan Weissmuller .

Voor de vijfde en laatste keer, is Lex Barker te zien als Tarzan. Dit was de zeventiende film in de MGM/RKO-serie en is een van de zwakste Tarzan-films tot nu toe. Regisseur Kurt Neumann (zijn vierde Tarzan-film) voegt niets nieuws toe, het plot recycled domweg alle cliché-elementen; twee blanke hebzuchtige ivoorhandelaren / stropers zijn opzoek naar ivoor en willen om dit te krijgen een kudde olifanten doden. Zucht je weet nu al dat op hol geslagen olifanten het hoogtepunt van de film moet vormen! Het ziet er best goedkoop uit, er is geen of weinig ambitie om er nog iets van te maken plus er zijn veel stock-beelden van dieren! De twee vrouwen in deze film hebben zelfs meer te doen dan Tarzan, Monique van Vooren, (de duivelin uit de titel) speelt de bitchy femme fatale Lyra en de wederom nieuwe Jane, Joyce Mackenzie, was redelijk. Alhoewel ze hier wel wordt gewekt door Tarzan die eist dat ze het ontbijt kookt en als ze niet luistert, gooit hij haar in de rivier...Oink Vreemd genoeg doet ze daarna meer dan normaal in de rol van Jane want Tarzan is gedurende een groot deel van de film gewoon gevangen en geketend. Zelfs zijn actiescènes leken te ontbreken, alsof hij bang was om zijn mooie gezicht te verknoeien. Het voelt allemaal alsof alles op de automatische piloot stond. Hoewel het niet verschrikkelijk was is het wel een erg onbevredigend actie-jungle avontuur!