Alone in the Wilderness (2004)

Ik moest even iets overwinnen om deze film te gaan kijken: fletse jaren 70 kleuren en suffe cameravoering, waar je in deze tijd zo gewend bent aan spetterende kleuren en mooie shots. Maar de film is opgebouwd uit de authentieke camerabeelden uit die tijd, verwacht dus geen eyecandy.

Gelukkig went het snel en voor je het weet wordt je meegezogen in de avonturen van de hoofdpersoon. Geloof het of niet, vooral het houtsnijwerk van de hoofdpersoon is adembenemend. Nooit gedacht dat ik zoiets ooit zou zeggen. Net zoiets als op het puntje van je stoel zitten bij een borduur-scene Maar het is echt fantastisch om te zien.

Echt een film om laat 's nachts te kijken als je wat gedronken of gerookt hebt en nog niet wil gaan slapen! Heel gaaf!

Mooie docu, die vooral laat zien hoe Proenneke zijn eigen log cabin bouwt. Heeft raakvlakken met Grizzly Man in die zin dat het verhaal zich ook in de wildernis van Alaska afspeelt en de beelden door de hoofdpersoon zelf gefilmd zijn.

De film is een combinatie tussen een terug naar de natuur-docu en een RTL klus-programma. Proenneke bouwt schijnbaar moeiteloos een blokhut. Alles wat hij zaagt en kapt blijkt precies te passen, beter nog dan een Ikea-kast. Nico Zwinkels had het hem niet nagedaan.

Vreemd genoeg blijkt het een fascinerend portet, niet in de laatste plaats door het droge commentaar van Proenneke zelf. Door zijn nuchterheid dwingt hij bewondering af, anders dan de malloterigheid van de Grizzly Man. Na een uur ben je ook echt van hem gaan houden. Vond het jammer dat de film zo kort duurt, zeker omdat er zo veel materiaal beschikbaar moet zijn geweest. Bijzonder in deze tijd waarin de meeste films juist veel te lang duren. Maar ik heb begrepen dat inmiddels deel 2 er moet zijn, zie http://www.dickproenneke.com/. Die zou ik graag eens zien.

Nog even een korte toevoeging: De magie van deze docu heeft dezelfde oorsprong als een aflevering van Bob Ross: Een zalvende stem, craftmanship en leuk om te kijken hoe een schilderij/blokhut langzaam uit het niets ontstaat. Helemaal hetzelfde sfeertje.

Voor de oudgedienden onder ons een welkome warme douche van herkenning: Doet me erg denken aan mijn jeugd in Amsterdam waar je na het uitgaan snel naar AT5 zapte om nog even lekker weg te staren naar Bob Ross en zijn happy clouds

Inmiddels ook de docu's 'The Frozen North' en 'Alaska: Silence & Solitude' gezien.

De eerste concentreert zich voor een groot deel op opnames die Dick Proenneke (spreek uit: Prinnekie) van dieren maakte met zijn commentaar erbij. De tweede gaat over een paar mannen die naar hetzelfde gebied gaan en daar ondermeer Proenneke ontmoeten.

Mooie aanvullingen op Alone in the Wilderness, maar wat minder verhalend en daardoor ook minder bijzonder. Wel leuk dat Proenneke goud vindt!

Ja, hij kon er wel wat van. Zag er echt gaaf uit die blokhut, ook van binnen.

Respect voor Proenneke!

Weer eens leuk te zien, mensen die echt voor hun dromen gaan. Er zijn natuurlijk meerdere die dit doen maar in de media hoor je daar maar zelden over, daar heeft met het liever over de mislukkeling.

Proenneke besluit na enkele kortere trips om ditmaal 1 jaar in de Wildernis van Alaska te verblijven. Het moet goed zijn meegevallen want uiteindelijk blijft hij er zo'n 30 jaar.

Proenneke blijft niet bij de pakken zitten maar bouwt eigenhandig op zijn eentje een fantastische blokhut met bomen die hijzelf uit de omgeving velde. En hij kan er wat van. We zien een groot deel van dat proces. Het werk gaat goed vooruit en met de overschotten maakt hij ook zijn eigen meubels. Tussendoor maakt hij ook nog een klein moestuintje, en meer...

Verder zien we hem vooral wandelingen maken in zijn prachtige omgeving terwijl de vertelstem on trakteert met stukjes uit zijn dagboek.

En als de harde winter komt hoeven we niet te vrezen want Proenneke heeft zich goed voorbereid.

Heel wat anders dan figuren zoals Christopher McCandless (Into the Wild) die niet al te voorbereid de natuur invluchten met de gevolgen vandien.

Cinematografisch is het geen hoogvlieger, maar wat wil je het zijn de jaren 70 en de man filmde alles op zijn eentje (meestal) met de camera op een tripot (die hij waarschijnlijk zelf fabriceerde).