Cheung Foh (1999)

Ik zoek deze al enorm lang zonder resultaat. Kan iemand me helpen? (liefst met nederlandse ondertitels)

Ik heb het in Hong Kong gekocht, anders moet je via Yesasia proberen of importeren bij een gespecialiseerde dvd winkel. Ik heb die van Ah Mei Entertainment genomen, maar die is best wel matig qua kwaliteit die hij aanbiedt. Het was toch maar 6 Euro, dus misschien vandaar. Nederlandse ondertiteling zal je niet vinden, hooguit Engels.

Verder was de film erg vermakelijk, het is misschien niet met de tijd mee, maar de opbouw van de schietpartijen zijn zorgvuldig uitgevoerd. De spanning is goed opgebouwd, het is langzaam, maar toch niet storend, echter is het een uiterst plezier om te kijken.

4 sterren

Hmmm, ben er iets minder over te spreken.

De basis van To's latere werk zie je hier wel al terug. Bij momenten zeker erg stijlvol. Met name dan de belichting en de vuurgevechten, die niet al te actievol zijn maar wel sfeervol en mooi opgebouwd inderdaad.

Toch is het visueel vaak wat te donker en is de soundtrack bij momenten storend element. Het verhaaltje is hypersimpel tot na een minuut of 65 "The Mission" eigenlijk gedaan is en er een vreemde epiloog aangehangen wordt die normaal gezien het merendeel van een film zou opeisen.

Zeker niet Wong's beste rol maar hij heeft ondertussen wel genoeg reputatie opgebouwd zodat ik het toch leuk vind hem aan het werk te zien. Doet het verder ook zeker niet slecht.

Matig actiefilmpje, visueel mooi maar verre van afgewerkt, vooral weinig actie en nogal slecht gedoseerde verhaallijn.

Kleine 3*

Weer sterke sfeervolle actiefilm van To. Epiloog doet misschien vreemd aan, maar vind ik toch passend omdat het uiteindelijk om de samenwerking en vriendschap van de bodyguards gaat. Het voorgaande deel kun je daardoor ook als een lange intro beschouwen waarna de intrige pas na een uur begint. Beetje vreemd misschien, maar vond het toch boeiend en vermakelijk. Muziek is op de pijngrens, maar ging net, en had ook wel iets cheesy jaren 80-achtigs.

De regio 1 uitgave was niet om aan te zien. Maar die DVD komt bijna letterlijk uit het VHS-tijdperk. De DVD heeft fletse kleuren, is letterboxed, heeft een waterlogo op de achtergrond van het beeld en van het geluid en muziek klopte al helemaal niets. Tijd dat deze wordt gerestaureerd en samen met andere Klassieke films van Johnnie To op BR wordt uitgebracht.

Missie met een staartje. To bewijst andermaal geen overladen scenario nodig te hebben om tot een gaaf gangsterfilmpje te komen. Een even select als curieus gezelschap dat bij elkaar wordt gebracht om een baas te beschermen. Dat gaat gepaard met aanslagen en mondt uit in een vriendschap die op de proef wordt gesteld. Meer is het in wezen niet en meer hoeft het in To's handen ook niet te zijn.

Simpel en subtiel hoe hij het groepje tot elkaar laat komen met allerlei gelummel, onderkoelde humor (de taxi!), geweld en ongein als de sigaretten en het propje, maar als de film een ander doelwit kiest, blijkt het allemaal wél te werken. Dat geldt wat minder voor de muziek, met name wanneer het leitmotif wordt ingestart. De rest is ontspannen en speels, dat onderdeel werkt vooral op de zenuwen.

De film kent niet eens zo gek veel geweld en To's latere werk is over de gehele lijn vaak nog iets zwieriger, maar ook hier heeft hij oog voor prachtige locaties en de shoot-outs zijn weer echt smullen geblazen. Niet vanwege driftige actie, het is de uitgekiende en koelbloedige enscenering die het onderscheid maakt. In deze beheerste wereld zijn gangsters nog echt cool. Zelfs een kapper. Wong is ijskoud.

Een ongecompliceerd, recht toe rechtaan verhaal over een lokale crime boss die, nadat er een aantal aanslagen op hem zijn gepleegd een bont gezelschap inhuurt als zijn persoonlijke bodyguards. Van een origineel of veelzijdig scenario moet deze, uit 1999 stammende actiefilm uit Hong Kong het dan ook niet hebben. Maar dankzij de strakke regie van Johnnie To, goede rollen van onder meer Anthony Wong en Simon Yam en het elegante camerawerk weten de makers er nog best iets moois van te maken.

Het zijn in Cheung Foh/The Mission vooral de fraai afgemeten schietpartijen die daarbij het meest in het oogspringen, geweersalvo's die naarmate het team beter ingewerkt raakt steeds meedogenlozer worden. Daarnaast zijn de dialogen vaak amusant en het tempo lekker vlot.

Het einde vond ik niet echt overtuigend en wat rommelig maar voor het overgrote deel was Cheung Foh/The Mission een fijn compact en erg vermakelijk misdaadfilmpje.

Onderschat. To probeert immers actie op een andere manier te brengen, de choreografie meer statisch, meer organisatorisch dan bij bv Tsui Hark . Schitterende scene die boekdelen spreekt over de gebrachte aanpak van actie filmen. De hinderlaag in het winkel centrum. Personages blijven staan, positioneren zich strategisch over de ruimte, lang wachten, geen beweging. Plots door een ander camerastandpunt zien we de andere zijde en waarom hun keuze de juiste is. Nu toch beweging maar het verloopt zeer gedisciplineerd. Plot is simpel maar To probeert de bende te observeren. Ze worden kameraden. Scene waarin ze voetballen met papier als ze de wacht houden in een kantoor bv of die sigaretten truuk. De dynamiek binnen de groep is belangrijker dan het plot. Geniaal begin waarin de camera de personages al introduceert zonder dat de kijker ervan bewust is. Het lijkt wel Altman in Short cuts. Dan de details die het laatste kwartier moeten inleiden. De bodyguard die wegliep uit angst in het begin, voor dood werd achtergelaten door zijn bendeleden omdat hij als verrader werd aanzien en plots als vloerveger in het winkelcentrum opduikt. Hij krijgt geld en daarmee terug zijn loyaliteit. Loyaliteit is misschien wel het hoofdthema. Het is ook daarom dat het laatste kwart die richting uitgaat. Geen opvulsel, geen overbodig verhaallijn maar het thema verder uitdiept.

"I think the soundtrack to this movie was recorded entirely on a $50 keyboard." -ICM dude #1

"Good movie with an excruciatingly awful soundtrack" -ICM dude #2

OH kaart het ook al aan, ik ben benieuwd hoe ik dat ga trekken, aangezien deze wel klaar ligt voor komend jaar. Over het algemeen kan ik er niet best tegen dat dát aspect niet in orde is.

Haha, geweldig. Het is binnen 60 seconden al vreselijk.

Wong Kar-Wai heeft laatst zijn film van een nieuw kleurenpalet voorzien, als dat O.K. is zou het bij mij als Johnnie To ook kriebelen wat aan die godslasterlijk lelijke soundtrack te doen. Er zijn zat '80's en '90's films waarbij de outdated soundtrack een meerwaarde heeft, dit is er wat mij betreft niet een van.