Buna! Ce Faci? (2010)

Deze film is een tragikomedie die sterk te vergelijken is met de films van Mike Leigh (Happy-go-Lucky, Another year). Het is zeker geen slechte film, zelfs een goede. Het schetst een teder en tegelijkertijd ook tragisch portret van een huwelijk en specifek de chat sessies zijn erg mooi in beeld gebracht. De film is dan ook zeker het bekijken waard mocht je hem ooit tegenkomen maar toch mist voor mij ook een zekere 'umphh' die de film echt iets speciaals zou kunnen maken.

Meer

Ik had van deze film eigenlijk gewoon meer verwacht. Hij is zeker niet slecht, maar ook niet meer dan dat.

Het verhaal is zoals boven beschreven en voelt nogal dunnetjes aan. Het is ook nogal een voorspelbaar boeltje. Verder wat (soms nogal erg goedkope) humor rondom een sterk puberende zoon. En wat gedoe eromtrent. Het is eerder 'lach of ik schiet'-humor. En - ook in een redelijk volle zaal - bleven de lachsalvo's uit. De acteurs zijn me - met uitzondering van Dana Voicu (rol van de moeder) - ook niet echt bijgebleven.

Ja, je vind dit niks, of het spreekt je wel aan, zo blijkt uit de stemverhouding, Ik vond dit wel wat hebben, heb er met plezier naar gekeken en me geen moment verveeld. Maar, het is natuurlijk een comedy, zoals ook de Fransen ze graag maken: een beetje over de top, maar wel met een ernstige ondertoon. Geen film voor lachsalvo's derhalve. Met misverstanden, kleine leugentjes, maar ook met het besef dat de relatie niet meer werkt. Maar niet te zwaar op de hand. De 'boze' zoon hoort er bij. Die moet ook zijn eerste schreden op het pad van de liefde zetten, boordevol onzekerheden.

Oké, het is geen topfilm. Het geheel had wat strakker gekund, wat puntiger, met een betere dialoogregie. Te veel tekst ook. Maar dat gestrooi met die chatteksten, die de beide personages overal zien opduiken, dat vond ik een prachtige vondst. Een verdiende zeven. Want ee3n eerlijke film, zonder veel opsmuk.