Welcome Home (2016)

Ietwat verrassend dat deze titel, toch winnaar van enkele festival-awards, zo onopgemerkt aan zowat iedereen voorbij ging. Tot op heden nog geen release buiten België en op IMDB staat foute en onvolledige informatie. De film zelf, gedreven door zeer naturelle acteerprestaties, doet me nog het meest denken aan het oeuvre van de broers Dardenne. Wie daar bekend mee is en de synopsis even doorneemt, weet ongeveer wat te verwachten.

Van huis weglopen... Ik moest meteen denken aan (niet lachen) Pippi Langkous zet de boel op stelten...

Hele degelijke film over twee broers die, zoals gezegd, van huis weglopen... Ze wonen niet onder een dak, de ouders zijn gescheiden, maar beide hebben ze schoon genoeg van de splitsing, nieuwe huisregels en andere tegenstribbelingen. De oudste haalt zijn jongere broer over om gewoon weg te lopen... en waarheen? Dat zien we dan wel. Dit levert echter wel vele mooie plaatjes op, sterk acteerwerk en een subtiele samenloop, waarbij de muziek volledig achterwege gelaten wordt. Ik kreeg hier zelfs een beetje een Haneke gevoel. En in het begin lijkt het nog allemaal erg onschuldig, gaat het kraken van huizen en het zoeken van slaapplekken nog vrij eenvoudig... Maar dat veranderd op den duur wel wanneer Bertin steeds dominanter wordt en de dingen op losse schroeven komen te staan. Dan pas neemt het onbehagen toe.

Wel knap dat de regisseur hier erg speelt met het gewetensfunctie van de jongens. Het zijn losbandige jongeren, slecht in het beheersen van impulsen, jaloezie dat er bij komt kijken, maar als het erop aan komt dan worden ze gestimuleerd... Bijvoorbeeld: Bertin die uiteindelijk de knoop doorhakt bij die twee oudjes die hij gijzelt of Lucas die net van zijn broer gevlucht is, maar besluit terug te keren wanneer hij ziet dat de politie bij zijn vaders huis langs komt.

Knap straaltje Belgische cinema. Op de vrije loop, maar wel goed te doen.

4,0*

Twee jongeren, een stap verwijderd van de volwassenheid, gaan op de loop omdat de thuissituatie hen boven de oren groeit.

De film komt een beetje langzaam op gang, er gebeurt weinig , en ik had een licht gevoel naar een documentaire te kijken; los van de daarvoor iets te mooie beelden.
Daarna groeit er, door de steeds meer buitensporige situaties, een sterk drama. Met veel aandacht voor de twee (verschillende) karakters: rebels, maar vooral naïef; onbezonnen, niet in staat om verder te kijken dan hier en nu.

Hun gedrag wordt steeds buitensporiger, maar uiteindelijk is er een relatief happy end: voor er echt zware misdaden gebeuren, komt er een einde aan hun uitstap. En de slotfase, met Bert die uit de gevangenis komt, met de knuffel die ze elkaar geven, en met Bert die de luchthaven binnenstapt, toont dat ze allebei hun leven een andere draai geven.
Een fijne keuze in het script - een film als deze heeft geen nood aan een (zelf)moord of ander ultra-dramatisch einde.

Extra half punt voor de twee jonge acteurs.

En heel blij trouwens dat zoiets op dvd gezet wordt - mét Nederlandse ondertitels !

Elementen van het werk van de gebroeders Dardenne en Michael Haneke, maar net wat minder overtuigend. De twee jeugdige hoofdrolspelers zijn evenwel prima en de sfeer is passend troosteloos. Waar het dan aan schort? Het script steekt iets te gekunsteld in elkaar en de thematiek hebben we eerder en beter uitgewerkt zien worden bij de genoemde grote voorbeelden.