Kinetta (2005)

Een low budget art-film met bijzonder weinig dialogen die prettig voortkabbelt en aanvankelijk volgens redelijk voorspelbare lijnen lijkt te verlopen, al zijn de drie hoofdkarakters allen op hun eigen manier een beetje raar, totdat het naar het einde toe toch écht een stukje grimmiger blijkt. Het is niet de absurde zwarte komedie van zijn doorbraak Dogtooth, maar met een beetje geduld valt er toch een hoop zwarts en absurds te ontdekken!

DVD-release in de UK in aantocht (september). Bij Second Run.

fijne film, echt iets voor Second Run

(btw je vergeet bij het DVD nieuws nog het belangrijkste: de stray cat rock box!!)

Naar aanleiding van de release van The Lobster is Kinetta op 17 en 29 november a.s. te zien in EYE.

Ben een groot liefhebber van de films van Yorgos Lanthimos, maar hier kon ik helemaal niets mee. Ik hoef echt geen pasklaar verhaaltje, maar in deze film had geen enkele scène ook maar iets te maken met een verhaal. Dat de toevoeger nog zo'n aardig synopsis heeft weten te brouwen, vind ik knap. Maar ik heb het niet teruggevonden in de beelden en de (schaarse) dialogen. Inderdaad, het kabbelt voort, en dat is het dan ook wel. Maar diepzinnig, humoristisch, intrigerend? Nou, nee.

Na zonet Poor things in de bioscoop gezien te hebben, zijn debuutfilm op Mubi meegepikt. 2x Lanthimos op één avond, gekker moet het alvast niet worden. Maar Kinetta viel toch wat tegen. Een erg minimalistische film in alles eigenlijk. Slow cinema met vaak een vaste camera. Lange shots die zich op één ding focussen.

De dialogen zijn erg schaars en het plot is weinig interessant. Een vreemd plot alvast waarbij drie personen scènes uit een moorddossier naspelen. Eén van de mannen is een politie-agent en zit dus letterlijk aan de bron om in detail de crime scene na te spelen. Een vreemd hobby alvast. Het acteerwerk in het acteerwerk lachwekkend slecht, maar dat was wel de bedoeling. Ook omdat het plot niet altijd goed gekend was bij de ander(en).

Alvast geen hoogvlieger en in niets te vergelijken met het later Dogtooth. Een fascinerend regisseur die graag buiten de lijntje kleurt, ook hier, alleen iets te weinig schwung om echt aan te slaan.

Deze maand zal voor mij ook in het teken staan van het inhalen van films van Lanthimos. En kijken of er een bij is die me echt ligt. Ik zag lang geleden Dogtooth en een paar maanden terug Poor Things en beiden kwamen tot 3 sterren bij me en pakten me om verschillende redenen niet echt. Ik kijk later deze maand ook nog zijn overgebleven lange films (behalve zijn obscure debuut) en een van zijn shorts.

Dit is het begin daarvan en pakt me zelfs nog wat minder dan de genoemde films. Kinetta is vooral een handelingsfilm die lang wat ongrijpbaars heeft tegen een troosteloos decor van een verlopen vakantieoord in het laagseizoen. Veel handheld camera, vrij lange shots en minder drijvend op plot en concept dan de latere films die ik zag. Helaas ook slechts bij vlagen een beetje intrigerend en met een weinig enerverende conclusie, Ik had weinig geld gegeven voor een carrière zoals Lanthimos nu heeft op basis van deze film.

Nee, deze eerste Lanthimos doet het niet voor mij. Te vaag, niet grappig, niet scherp. Bovendien audio visueel onaantrekkelijk.

Je ziet wel zijn absurde benadering van zaken en daarvoor nog 1,5*

Totaal niet mijn ding. Vijf minuten is dit nog wel geinig ergens maar ik vond er verder niets aan (te abstract, te absurd) en die goede anderhalve uur duurden ellenlang. Qua locatiekeuze in zo'n vervallen vakantie-oord is het nog wel aardig maar visueel ook te weinig. De stijl an sich is best goed doorgetrokken en dit is ook geen onkunde maar puur iets dat niet matcht met mijn smaak. 1,0*.

Teleurstellend debuut van regisseur Yorgos Lanthimos, die later toch een aantal hele sterke ideeën op het grote witte doek wist te toveren. Kinetta is echter vooral bezig met het opbouwen van een afstandelijke, vreemde wereld die de meeste kracht na het eerste halfuur is kwijtgeraakt. Wat daarna volgt, zijn eindeloze herhalingen van volstrekt oninteressante personages die allemaal nogal weinig in te brengen hebben. Het acteerwerk is weinig opzienbarend en de visuele regie van Lanthimos laat ook te wensen over. Iedereen moet ergens beginnen, maar dit is mal doen om het mal doen en brengt dus weinig toegevoegde waarde.