George Harrison: Living in the Material World (2011)

Als Beatle-fan van het eerste uur interesseert deze docu mij heel erg.

Alleen (zeer in tegenstelling tot Leo1954) is het bij juist Martin Scorsese, die mij er van weerhoudt dit spul rechtstreeks te bekijken.

Ik zal het geheel dus maar opnemen, dan kan ik het op een later tijdstip eens op gemak bekijken en eventueel een en ander doorspoelen.

Deze documentaire is een hele lange zit en gelukkig dat ik dit in twee delen kon bekijken. Na het eerste deel had ik het al lastig met deze documentaire. Ondanks dat dit een hele goede docu is over een ondergewaardeerd lid van The Beatles.

inderdaad een mooie docu van Harrison. Alleen het gedeelte van Ravi Shankar niet zo intersant.

Goeie documentaire over George Harrison. Het eerste gedeelte focust op zijn jaren met de Beatles, en het tweede gaat meer over zijn spirituele zoektocht in het leven en zijn solo-carriere. De opzet is redelijk simpel: ontzettend veel (maar vaak wel mooi) archiefmateriaal afgewisseld met talking heads (familie, vrienden, collega's). Een flinke lengte, maar uiteindelijk krijg je wel een goed beeld over de man. Ruim 3.5 sterren.

Droog.

Het "zeldzame" archiefmateriaal dat vernoemd wordt (en dan zeker dat uit het eerste deel van deze docu) komt bijna volledig uit een andere Beatles docu, dus dat is vooral een herhaling van wat archiefbeelden.

Scorsese doet uiteindelijk ook niet veel met die archiefbeelden, behalve ze achter elkaar monteren. De opvolging van bepaalde sequenties is compleet onlogisch, gelukkig volgt hij nog een beetje een tijdslijn. Hier en daar speelt hij wat met geluid, maar zowat elke poging loopt verkeerd af.

Verder voor Beatles en Harrison fans waarschijnlijk een boeiend document, maar wie weinig heeft met het onderwerp krijgt een wollige presentatie van een persoon voorgeschoteld. Een paar erg slechte interviews (die tweede vrouw van Harrison is écht niet te doen, komt ook compleet niet uit haar woorden), wat melig spiritueel gedoe (jaja, de kamer lichtte op toen hij stierf en een hoop oude artiesten die blijkbaar vol trots weer even in de kijker mochten staan. Weinig inspirerend.

Inhoudelijk boeit het me niet, qua vorm had iedereen dit kunnen maken. En een serieuze documaker vast heel wat beter.

0.5*

Ik heb de laatste tijd al verschillende muziekdocumentaires gezien. En los van de centrale artiest is daar ook een verschil in aanpak bij. Na de wat vervelende docu rond Mark Knopfler (die nochtans maar een uur duurde) keek ik toch wel wat op tegen het meer dan 3 uur durende overzicht van George Harrison. Ok, The Beatles is één ding, maar is de rest wel zo interessant?

Martin Scorsese slaagt er in om alle registers op te trekken. Het overzicht gaat tot op het bot met getuigenissen van Harrison zelf, zijn familie, The Beatles, zijn vrienden, zijn partners, ... Het is een film geworden die visueel misschien niet zo opvallend is, maar inhoudelijk een zeer sterk verslag toont. Zowel van the Beatles als zijn solo carrière en vooral ook de man achter de ster Harrison.

Living in a material world is een mooi beeld geworden van één van The Beatles waar misschien niet zoveel aandacht naar ging als Paul en John, maar die evengoed belangrijk was voor de band. En zijn eigen persoonlijkheid had. Mooi portret!

Tot op het bot inderdaad. Als een op sterven liggende George zijn vriend Ringo, wiens dochter met een hersentumor in een ziekenhuis in Boston ligt, toe prevelt "you want me to come with you", schiet ik vol. Zo lief.

Ik ben ook al een jaar of 35 Beatles fan. Dus zwaar subjectief. Maar de zoon, de vrouw, de broers aan het woord laten geven een mooi beeld van de mens achter George.

En laten pijnlijk zien dat Paul 'm nooit echt serieus heeft genomen. Sorry dat ik het zeg, maar wat heeft die Paul een sterallures. Als 'm wordt gevraagd wat hij na George zijn dood aan hem zou missen, komt Paul niet verder dan wat algemene kreten. Daarmee aan mij duidelijk makend dat er geen band was.

Een wat tegenvallende documentaire van Martin Scorsese. Het is storend onevenwichtig. George wordt ruim 200 minuten de hemel ingeprezen.

Wat me te binne schoot bij het kijken: Deze man heeft zeer mooie songs geschreven in zijn Beatles tijd. Denk aan -Here comes the sun- en Something maar heeft daarnaast niet zo heel veel te vertellen. Dit laatste heeft hij met zijn collega John gemeen.

Het zal de lezers niet verbazen dat Paul mijn favoriete Beatle is.