The Big Circus (1959)

Alleen de cast is al sensationeel te noemen, en een circus-poster waardig!

Natuurlijk staat ook deze film, zoals alle circusfilms weer bol van de clichés.

Maar vermakelijk is het wel.

Voor mij, als circusliefhebber tenminste.

(Ik heb er destijds, in de bioscoop, van gesmuld. Jaren later, op TV, vond ik 't wat minder)

Dus van een objectief oordeel kan niemand mij beschuldigen, haha.

Als ik het goed heb verschijnt deze film binnenkort op dvd.

Deze film was vanmiddag weer eens op BBC TV te zien.

De clichés storen mij meer en meer bij iedere nieuwe kijkbeurt.

De onmogelijke situaties ook.

Die zijn bij het gros van alle circusfilms vaste prik.

De cast is toch wat mij het meest aanspreekt, het acteren zelf een stuk minder.

Erg jammer van de niet gebruikte mogelijkheden.

Maar wat wil je met zo'n script...

Mature zit goed in zijn rol van flamboyante circusdirecteur, en Vincent Price is een elegante spreekstalmeester.

Gilbert Roland is uitstekend gekozen als trapeze-artiest en draadloper.

Jammer dat de special effects bij zijn draadloop-act niet wat beter waren.

De actrices: Rhonda Fleming, Kathryn Grant en Adele Mara, zijn gewoon erg fraai, ook zonder sterke rollen.

Storend zijn voor mij de binnenopnamen in de zogenaamde circustent ("Big Top")

Overduidelijk is daarbij namelijk te zien dat het een nep-tent is, en alles in de studio werd opgenomen.

Er werd nauwelijks een poging gedaan om dat te verhullen.

Enkele buitenopnamen zijn dan weer wel aardig en sfeervol.

Aan de smaak van het Amerikaanse circuspubliek (en de filmmakers inclus) zal ik wel nooit kunnen wennen.

Olifanten in zuurstok kleurtjes beschilderen en de ' wilde stijl'-dressuur van roofdieren, met veel zweepgeknal, revolverschoten (losse flodders natuurlijk) en gemanipuleer met een stoel en overdramatisch gedoe van de dompteur, is niet mijn ding.

Goed, het is allemaal show, en de dieren krijgen niet echt klappen, maar het hoeft voor mij niet.

Amerikanen zagen dit soort van vertoningen echter graag.

Merkwaardig toch hoe je in de loop der jaren anders tegen een film aan kan gaan kijken.

Waardering halve ster verlaagd.

Herkenbare opmerking. Mensen veranderen (en filmweergave natuurlijk ook wel, grotere tv's, beter beeld, etc.) maar de film zelf is dezelfde gebleven, neem ik aan.

"It´s the dream of every wire-walker"

... om boven Niagara Falls over het koord te lopen.
Een enorm prettige en sfeervolle film. Veel goede dialogen en zwarte humor in serieus uitgesproken grappige one-liners en teksten. En deze humor is ook te vinden in het licht absurd en ook lichtelijk overdreven uitbeelden van emoties en gebeurtenissen. De naamgeving 'Whirling Circus' (naar Hank en Jeannie Whirling) is ook humor en het 'flying (at the trapeze)' en meer dingen leiden tot leuke woordspelingen. Fijne oude filmmuziek en interessante personages. Werkelijk fantastisch spel.
Leuke en mooie beelden van het circus, maar ook van de entourage, met veel afwisselende opnames.
De opnamen van The Falls zijn prachtig. Een film die uitblinkt in sfeer, subtiele absurde humor en overtuigende suggestie door goed acteerwerk. Niet te vergeten het continue onderhoudende verhaal.
Enkele mindere decors of gebruik van chroma key neem ik graag op de koop toe bij zo'n film

"He's made it. That walk brought him back to life"