Johnny Eager (1941)

Verrassend goed!

Johnny Eager is een Film Noir in de brede zin van de definitie, met drama en intellectuele elementen.

De plotomschrijving hierboven klopt maar doet de film eigenlijk tekort.
Minstens zo belangrijk is de relatie tussen Robert Taylor (Eager) en Van Heflin, die Eager's assistent Jeff Hartnet speelt.
Hartnet is naast Eager's hulpje ook diens geweten. Voorturend geeft hij commentaar op de handelswijze van Eager. dat doet hij door (meestal dronken) veelvuldig te quoten uit literaire werken van ondermeer Shakespeare en Faulkner. Ook Rostand's Cyrano de Bergerac komt regelmatig voorbij.
Dat doe hij niet enkel vanuit morele overwegingen, maar vooral omdat hij verliefd(!) is op Eager. In eerste instantie vroeg ik me af of ik dat echt wel goed gezien had, maar tegen het einde is het, hoewel het nooit expliciet wordt, onmiskenbaar. Fascinerend om te zien hoe dit element in de film is verweven. Daarnaast ook prachtig om te zien hoe Hartnet zelf bijna een Cyrano wordt die Eager voortdurend helpt bij het veroveren van Lisbeth (Lana Turner).

De film heeft een redelijk intelligent script, met enkele zeer aardige plottwists. Vooral de allerlaatste Agent 711 is erg goed gevonden.

Het zijn zoals gezegd echter vooral de karakters, en de relaties tussen de karakters die dit een meer dan boeiende film maken.
En dan wordt er ook nog eens voortreffelijk geacteerd. Van Heflin is echt geweldig. Het moment nadat hij is neergeslagen door Eager is echt zeer indrukwekkend. Niet voor niks een Oscar mee gewonnen.

Ook de rest van de cast is zonder uitzondering prima. Robert Taylor is ronduit verrassend als gangsterbaas. Een rol die op het lijf lijkt te zijn geschreven van bijvoorbeeld James Cagney of Edward G. Robinson wordt door Taylor echt voortreffelijk ingevuld. Vooral omdat hij je in de eerste 10 minuten nogal op het verkeerde been zet als de zogenaamd 'genezen' misdadiger.

Lana Turner houdt goed stand, hoewel ze heel af en toe een beetje uit de bocht vliegt. En ook Edward Arnold in de rol van openbaar aanklager Farrel is een speciale vermelding waard. Met relatief weinig speeltijd weet hij alles uit zijn rol te halen.

En dat alles onder de meer dan voortreffelijke regie van Mervyn LeRoy.

Echt een buitengewoon interessante film die meer aandacht verdient.

Nieuw in het programma van Warner Archive (DVD-R); helaas levert Warner allleen aan klanten binnen de VS.

Ik vond de film eerlijk gezegd niet bijster interessant. Lana Turner speelt leuk, Robert Taylor zie ik liever in wat vrolijkere rollen. Het liefdesverhaal overtuigt niet.

Van Heflin als de alcoholistische, intellectuele rechterhand van gokbaas Robert Taylor, tilt deze film naar een aanvaardbaar niveau. Katalysator van het verhaal is de romantische relatie tussen ganster Taylor en Lana Turner, de stiefdochter van zijn aartsvijand. Dan is het een vreemde keuze om Turner een groot deel van de film buiten beeld te houden. Te meer omdat de interactie tussen haar en Taylor stukken interessanter is dan de “alledaagse” misdaadactiviteiten van de gokbaas. Valt ondanks het uitstekende acteerwerk van Van Heflin al met al niet mee, mede dankzij het min of meer traditionele einde (“misdaad loont niet”). Een krappe 3*.

Uitstekend gemaakte film met Robert Taylor als gangster Johnny Eager die verliefd wordt op Lisbeth Bard (Lana Turner) De film wordt gepromoot door de combinatie van hun achternamen in het woordgrapje: TnT. Echter is het een beetje vreemd dat Turner voor een heel groot gedeelte niet in de film is te zien. Taylor is wel de hele film in beeld en speelt een glansrol maar wordt voorbij gestreefd door een fantastische Van Heflin. Door zijn dronken aanwezigheid en quotes uit literaire werken zorgt hij dat de film kijken waard is. Deze kreeg dan ook terecht een Oscar voor zijn rol. Zonder hem had deze film niet heel erg bijzonder geweest. Het eind van de film is een beetje jammer want het sluit af met het moraal: "misdaad loont niet."

Prima film noir waarvan het verhaal me van begin tot eind heeft meegesleept. Regie en cinematografie zijn degelijk, zonder uitmuntend te zijn. Het script zit goed in mekaar en gaat zijn fatalistische gangetje zoals het hoort in dit soort films, met goeie pittige dialogen. Robert Taylor is meesterlijk als de charismatische maffia boss - en ook wel een homme fatale - maar de echte ontdekking was voor mij Van Heflin die een literair aangelegde schurk speelt. Een typetje dat we nog niet veel gezien hebben. Zoals hier op het forum reeds gezegd, krijgt de film daardoor een extra literaire en vaak humoristische kleur als tegenwicht voor het donkere verhaal waarin alle personages zich voortbewegen. De film kent een sterk einde waaruit blijkt dat licht genomen beslissingen grote gevolgen kunnen hebben. En verder kijk ik al uit naar de volgende film met de redelijk verrukkelijke Lana Turner.

Een bijzonder goede cast laat fraai acteerwerk zien, maar de film vond ik niet zo goed.

Het verhaal over een keiharde, genadeloze maffiabaas, die gewetensproblemen krijgt als een van zijn slachtoffers (waar hij meer om gaf, dan dat hij dacht) mentaal in de war raakt is op zich een interessant gegeven, echter in deze film komt het verhaal niet goed uit de verf.

Ook de liefdesrelatie tussen Taylor en Turner komt niet echt overtuigend over en dat is jammer, want daar draait de film eigenlijk een beetje om.

Acteur Robert Taylor speelt zijn rol -als keiharde crimineel-goed, opvallend, want hij speelde eigenlijk altijd de ideale romantische held in films en deze rol is dus echt iets heel anders.

De film vond ik dan niet zo goed, de spelers zijn wel geweldig , Van Heflin won zelfs een Oscar (beste bijrolspeler) voor deze film.

De romantiek haalt toch wel wat de bovenhand waardoor deze misdaad-film noir aanvankelijk wel een beetje blijft hangen. Wanneer de spanning er in komt worden er toch wel enige, naar mijn gevoelen, onwaarschijnlijke situaties geschapen en veel nieuws brengt het slot ook niet.

Aan Turner, Taylor en zeker Van Heflin ligt het zeker niet dat de film niet zo erg bekoorde.

Ik vond het plot aardig interessant in elkaar zitten. Best goed bedacht alhoewel het wel licht ongeloofwaardig soms misschien is.

Ik ergerde me eigen minder aan het (ontbreken van een goed) liefdesverhaal van de 2 hoofdpersonen zoals sommigen hier aangeven omdat de film ook niet te vinden is op de afdeling 'romantiek' dus daar kan ik wel gauw overheen stappen. Mensen die hem zwak beoordelen omdat ze hem ongeloofwaardig vinden kan ik wel beter begrijpen in ieder geval.

Vanwege het goed bedachte plot steekt ie voor mij wel net boven het gemiddelde uit.