Cheerful Weather for the Wedding (2012)

Vanaf 14 februari 2013 in de bioscoop (Amstelfilm)

Aan alle voorwaarden lijkt gedacht te zijn om er een leuke film van te maken, maar door een domme benadering blijkt het verhaal tam, onevenwichtig en kwijnend te zijn. De openingsscènes (bijtend sarcastisch) zijn het beste van de film. Maar al gauw raakt de productie zijn charme kwijt en kom je terecht in een voorspelbare mengeling van komedie en melodrama, voorzien van de nodige flashbacks. Het plot "hoe beestachtig liefde kan zijn", legt geen enkel gewicht in de achaal, in plaats daarvan lijkt het of de regisseur de kijker in slaap wil wiegen. O, voor ik het vergeet: de kostumering is werkelijk prachtig.

Ik denk dat het een leuke film is voor een wat ouder publiek met een goede kennis van de Engelse taal en van kostuum komedie drama's houden. Het is geen hoogvlieger, beslist niet, maar wel prettig om naar te kijken.

Zeer mager kostuum drama zonde van de setting en de acteurs.

Cheerful Weather for the Wedding is allereerst een fantastische titel. Verder is de film het nét niet. De setting en de sfeer zijn echter zeer geslaagd. Er zijn een boel kleurrijke personages met onbegrijpelijke onderlinge verhoudingen, waarbij het feit dat je niet weet hoe iedereen aan elkaar gerelateerd is alleen nog maar bijdraagt aan de vermakelijke chaos. Ik vond de snelle humor wel geslaagd en ook het acteerwerk is netjes: Elizabeth McGovern is perfect als de maniakaal vrolijke moeder, Felicity Jones is goed als apathische bruid en ook Luke Treadaway weet de gekweldheid van zijn personage goed neer te zetten. Wat ik alleen zo jammer vond is dat het verhaal me wat tegenviel. ik had op basis van de trailer meer verwacht. De zomer die Dolly en Joseph samen doorbrachten wordt heel spaarzaam in beeld gebracht (veel meer dan in de trailer krijgen we niet te zien) en er blijft het één en ander onduidelijk over wat er precies gebeurd is.

Daar staat tegenover dat de laatste scène tussen Joseph en Dolly dan wel weer heel goed is, net als Josephs catharsis in de volgepropte woonkamer. Genoeg om het een goede film te maken is het helaas niet.

zo saai.... wel mooi aangekleed allemaal

Een fijn eerste kwartier. Weliswaar behoorlijk verwarrend omdat je op korte tijd heel wat personages gepresenteerd krijgt; maar de portie fijne humor die daar in verwerkt zit, trekt je direct mee in het verhaal - net wat anders dan de zware dialogen die heel vaak in dit soort kostuumdrama's verweven zitten.

Toch gebeurt er daarna net iets te weinig om van een sterke film te kunnen spreken, met vooral de overdaad aan flashbacks die het verhaal doen voort slenteren.

Het einde is best wel somber en hard, maar de hele film door worden alle leuke en minder leuke gebeurtenissen zó luchtig weergegeven, dat je er als kijker niet droevig van wordt. Ik weet eigenlijk zelf niet of dat een goeie of een slechte zaak is...

Low budget, maar de regisseur weet dat goed te camoufleren. Bovendien heeft hij een bende goeie acteurs bij elkaar gekregen, die hij dan ook nog eens levensechte personages laat spelen, in plaats van de theatrale toestanden die me in dit soort film wel eens kunnen ergeren.

Geen topfilm, wel een leuke zit.

De trouwdag van Owen [James Norton] en Dolly [Felicity Jones] wordt verstoord door de onaangekondigde verschijning van Dolly’s oude vlam Joseph [Luke Treadway] die haar hart opnieuw hoopt te veroveren. En Dolly ziet meer in Joseph dan in haar brave, maar saaie bruidegom. Kostuumdrama met een zeer uitgebreide (en verwarrende) cast en komische momenten die in het water vallen door de gebrekkige timing en de (letterlijk) kleurloze fotografie die een depressieve sfeer oproepen voor wat een luchtig verhaal had moeten zijn. Niet zo vreemd dat er maar weinig te lachen valt.