The Immigrant (2013)

Mooi drama waar duidelijk veel aandacht aan besteed is.

De omgeving van New York ziet er sfeervol en typisch jaren 20 uit.

Tot in details aan toe.

Dankzij de fraaie belichting krijgt "The Immigrant"een extra nostalgisch tintje.

Maar ook het acteerwerk s dik in orde waardoor er een pakkend verhaal ontstaat.

4*

Een redelijk drama/romantiek film...

Redelijk verhaal...

goed acteerwerk...

Bekende acteur Joaquin Phoenix ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Sowieso wel een fan van James Gray, beetje vreemd dat het toch een soort 'love it or hate it'-regisseur is. Absoluut geen veelfilmer, maar àls hij een film uitbrengt, ben ik toch altijd razend benieuwd en word ik persoonlijk nooit teleurgesteld. Ik kijk dus al uit naar 'The Lost City of Z', die later dit jaar zal gaan uitkomen. Deze film, waarvoor hij inspiratie putte bij z'n eigen grootouders, vond ik er prachtig uit zien met dat sepiakleurig palet, sluit pérfect aan bij de tijdsgeest. Marion Cotillard is perfect gecast voor deze rol, een rol die haar werkelijk op het lijf geschreven is. En Joaquin Phoenix laat, zoals bijna altijd, een brede waaier aan emoties zien zonder over de schreef te gaan. Het enige minpuntje voor mij is de rol van Jeremy Renner, te weinig uitgediept en ook gewoon niet erg goed neergezet. Volledige recensie vind je hier terug! Recensie: The Immigrant – Popcorn Tales - popcorntales.com

Geslaagde en indrukwekkende verfilming van het harde leven dat een immigrant in het Amerika van de jaren 20 heeft. Sterk spel en mooie scenes. Kleurensetting is ook goed gekozen. CGI had af en toe beter gemogen (publiek in theater). Einde is wel waar heel de film naar toe werkt, maar komt een beetje afgeraffeld over.

Deze eens meegebracht, maar vond het geen zo'n interessante film, zeker in het begin. Gelukkig was het tweede deel toch iets boeiender.

De cast deed het wel prima en het tijdsbeeld zag er wel realistisch uit.

Niet echt een must-see en hoef deze ook niet meer terug te zien.

Redelijke film waarin een Poolse vrouw met haar zus immigreert naar Amerika. De film speelt zich af begin jaren '20 en zet een prima tijdsbeeld neer. Het verhaal is wat aan de langdradige kant en de onderlinge verhoudingen tussen de personages niet altijd even boeiend. Het geheel wordt dan ook deels gered door de uitstekende cast. Een nipte 3.0 sterren.

Het begin sluit aan bij de internationale actualiteit en laat niet onberoerd.

Daarna gaat de film nogal kabbelen maar laat toch overduidelijk uitschijnen hoe immigranten konden worden uitgebuit door handige oplichters maar ook hoe de politie, corrupt, daaraan graag meehielp.

Marion Cotillard heeft al beter geacteerd al moet toch gezegd dat het personnage die ze moest uitbeelden niet altijd als aanvaardbaar overkwam.

Een absoluut minpunt is het slot waar de kijker op zijn honger gelaten wordt voor een verdere afloop van het verhaal.

De films van James Gray zijn niet slecht maar missen m.i.toch telkens iets.

In 1920 arriveren de Poolse vrouwen Ewa en Magda - twee zussen - in Amerika in de hoop zich daar te kunnen vestigen bij hun tante. Maar Magda heeft tuberculose en wordt in quarantaine geplaatst. De immigratiedienst wil Ewa terugsturen naar haar thuisland omdat het verblijfadres dat ze opgeeft ongeldig is, maar een schijnbaar bezorgde man Bruno ontfermt zich over haar en neemt haar mee naar zijn etablissement. Hij zet haar echter een tijd later aan tot prostitutie. Ewa vlucht en komt te weten waar haar tante woont. Ze denkt dat ze gered is maar haar oom levert haar uit aan de politie omdat ze een meisje van lichte zeden is. Ze kan echter ontsnappen. Dan ontmoet Ewa Orlando, de neef van Bruno en een opgewekte goochelaar, die zich tot haar aangetrokken voelt.

Een boeiende prent over de diepten van de menselijke natuur, lust, liefde, hebzucht, overleving, goed en kwaad en die een haat-liefde verhouding subtiel en menselijk in beeld brengt. De film kaapte veel prijzen weg: 18 Awards en 27 Nominaties. Het is een melancholisch drama dat de kijker in emotionele beroering brengt en dat goed wordt ondersteund door de stevige vertolkingen van de hoofdacteurs. De kineast Gray heeft het fraai in beeld gezet, met prachtige sets en fantastische zachte sepia-achtige kleuren. De soundtrack viel bij mij ook in de smaak. In de Benelux momenteel enkel op DVD verkrijgbaar. De blu-ray is daar helaas out of print.

Pakkend melodrama van James Gray, veel beter dan zijn Lost City of Z die ik nog onlangs zag. Nochtans is dit op en top Gray, met de bruinige kleurenfilter die voor de retrosfeer zorgt, en de duidelijke interesse voor de Europese diaspora in New York en de moeilijke aanpassing in de multiculturele hel die New York was. dit kwam ook sporadisch in zijn eerdere films aan bod. Ik vond het een vrij grimmig en zwaar melodrama, met Cotillard als hulpeloze Poolse immigrante Ewa, die uitgebuit wordt door Bruno, die zelf alle moeite heeft om te overleven. Het personage Bruno is trouwens even boeiend als Ewa zelf en wordt prachtig vertolkt door Phoenix. Die zet hier sinds lang nog eens een sterke rol neer. Hij is niet helemaal harteloos en blijkt in een latere fase in de film zelf helemaal het westen kwijt te zijn in dit harde gevecht om te overleven..

Het moet gezegd dat Gray voor een flink staaltje authenticiteit zorgt door heel wat Poolse taal in de film te verwerken. Zijn film is niet te vergelijken met het meer romantische en naieve "Brooklyn". Visueel donker en grimmig en muzikaal weemoedig. En de film sputtert meer dan eens onderweg door de trage vertelstijl en weinige wendingen. Voor Cotillard is dit ook niet haar beste film: ze laat precies alles over zich heen gaan en dit de hele film lang .... "je hebt me vernederd", zegt ze tegen de goochelaar orlando in een welbepaalde scène, maar waar zijn de tranen? waar is de woede?

En check your facts mr Gray... Caruso was in 1921 zwaar ziek en trad al niet meer op, maar behalve ondergetekende ligt niemand hier wakker van. Vind deze film hoe dan ook zeker de moeite (bijna een meesterwerk), al sloeg mijn hart iets meer bij Brooklyn.

Langdradig, niet zo interessant, redelijk verhaal.

Vond hem niet zo boeiend. Zou hem ook niet aanraden. Had er meer van verwacht. Matig.

Een melodramatische miskleun van regisseur James Gray. De meer dan respectabele cast bakt er weinig van, met zelfs Joaquin Phoenix op de automatische piloot. Plot, personages en accenten zijn veel te dik aangezet en de stroperige muziek duwt alles nog wat verder richting afgrond. Het bijzonder fraaie camerawerk van Dharius Khondji is een pluspunt en ik moet zeggen dat ik me niet verveeld heb, maar dit is echt op het randje van het toelaatbare.

Een hele poos geleden dat ik nog eens een zwakke film van Joaquin Phoenix heb gezien. Dat gebeurt zelden. Al lag het niet perse aan hem natuurlijk. Zoals reeds eerder hier gezegd een vrij langdradige film en inhoudelijk kon ik van die driehoeksverhouding soms moeilijk hoogte krijgen.

Een film die ik apprecieerde omwille van zijn prima decor en tijdsgeest met die grimmige bruine filter. Een melancholisch drama welk prima in beeld werd gebracht, maar me inhoudelijk weinig kon boeien. Gelukkig deed de cast verder ook prima. Zwevend tussen zwak en voldoende, maar ik wil hem het voordeel van de twijfel geven.

Geen film die lang bijblijft. een wat gekunsteld script.

In januari 1921 arriveert de Poolse Ewa [Marion Cotillard] met haar zus Magda [Angela Sarafyan] op Ellis Eiland in de hoop een nieuw leven op te bouwen in de VS. Haar zus wordt overgebracht naar een ziekenzaal vanwege een vermoedelijke longaandoening en Ewa dreigt zelf te worden uitgezet omdat haar contactadres niet klopt. Ze wordt gered door Bruno Weiss [Joaquin Phoenix] van The Travelers Aid Society die haar onderdak geeft. In ruil daarvoor gaat Ewa aan het werk in een burleske waar ze samen met andere vrouwelijke immigranten de kost verdient. Zolang het scenario van James Gray en Ric Menello zich richt op de exploitatie van immigranten is dit interessant, zodra de focus verschuift richting de rivaliteit tussen Bruno en zijn neef Emil [Jeremy Renner] AKA Orlando The Magician verslapt de aandacht.

Twee zussen immigreren vanuit Polen naar het beloofde land. Maar zo belovend is het land niet. Eén zus blijkt bij aankomst ziek en moet in quarantaine. De andere wordt de speelbal van twee neven. Het is een onderhoudende film die op zich wel weet te boeien en die er ook best mooi uit ziet. Maar er zitten zoveel onwaarschijnlijkheden in het verhaal die heel veel vraagtekens oproepen, en dan de hele tijd door, dat het verhaal voor mij niet van de grond komt om nog te kunnen geloven dat ik naar een goede film zit te kijken. En ook het einde is uiteindelijk onbevredigend. Zodat ik er helaas van baal dat ik voor deze film gekozen heb. Ik had deze twee uur liever naar een andere film gekeken.