Baas Gansendonck (1945)

Een moeilijk te beoordelen film. We spreken anno 1945, de oorlog is nog maar net gedaan. Belgische films voor de oorlog waren vooral volkskluchten. Na de oorlog kwamen de boerendrama's op, waaronder dit verhaal van Conscience. Film werd pas vanaf half jaren '60 gesubsidieerd en veel filmervaring was er niet. Nog veel meer dan bij Amerikaanse films, merk je hier het theatrale in het acteren. Sommige figuren komen net uit de volkse toneelkring, anderen praten een geschaafd Nederlands. In veel gevallen voelt dat onnatuurlijk aan, waarbij je als anderstalige minder dat probleem hebt bij Engelse films.

Baas Ganzendonk is vooral een historische film en ik ben blij dat ik deze film eens heb kunnen zien. Het verhaal is niet slecht met een goed verhaal. Maar kwalitatief is het vrij arm en blijft het toneel in Bokrijk.

Film over grootheidswaanzin, standenonderscheid en ...liefde.

Conscience's "Baas Gansendonck" werd reeds in 1929 verfilmd, maar hier in een genietbare versie uit 1945 met Robert Marcel die, al spreekt hij alleen zondags Frans, als Gansendonck, de film draagt met in zijn zog zijn ordonnance "bompa" Luc Phillips in een nog jonge uitgave, al is het kaal worden reeds begonnen. Beiden staan in voor vele grappige situaties en gezegden onder de noemer "onwennig zijn" in hetgeen ze beogen of moeten.

Er wordt ook heel wat gezongen en gedanst, klassiek en stijf tov spontaan en volks, waarbij het minstens bij één scène met Luc Phillips in zijn element, op een Vlaamse Kermis lijkt.

Het geluid en synchronisatie zijn ver van ideaal, maar toch met plezier gekeken naar deze 75-jarige.